Moda przez duże „M” – 26. Gala Polskiej Mody

26. Gala Polskiej Mody. Fot. Ewelina Jaśkowiak

 Kolekcje prezentowane na wszystkich kontynentach, laureaci „Oskarów Polskiej Mody”, trzy „wielkie nazwiska” wpisane do Panteonu Polskiej Mody, gratulacje dla Prezesa Polskiej Akademii Mody z okazji jubileuszu 35-lecia jego działalności w modelingu, obecność gości z Polski i ze świata – to główne wyznaczniki 26. Gali Polskiej Mody, która odbyła się 17 maja br. w Poznaniu. „Bumerang Polski” znalazł się w  gronie patronów medialnych wydarzenia.  

 

Wydarzenie zainaugurował retrospekcyjny pokaz mody mistrza Jerzego Antkowiaka, w przeddzień jego 91. urodzin. Panteon Polskiej Mody powiększył się o nazwiska trzech wybitnych projektantek: Teresę Rosati, której kolekcje są podziwiane na wszystkich kontynentach (kolekcja „Dreams power” inspirowaną światowym kinem, złotą erą Hollywood, a nade wszystko bogactwem kobiecej natury, nastrojów, stylu i upodobań); Julię Tomaszewską („Kobieta świadoma” będąca historią rozwoju, odwagi i konsekwencji w budowaniu własnego języka estetycznego) i Barbarę Chwesiuk, założycielkę firmy Bialcon („Orient” – kolekcja, w której kultura Wschodu spotyka się z nowoczesnym podejściem do formy, koloru i luksusu).

Wirtuoz nagrodzony medalem za pracę organiczną

 „To mój pierwszy medal w życiu. Jestem wzruszony i szczęśliwy” – powiedział Artur Banaszkiewicz, artysta o międzynarodowej renomie, jako laureat jednego z najbardziej prestiżowych wyróżnień w świecie polskiej kultury – Medalu Labor Omnia Vincit przyznanego przez kapitułę Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego. Laudację wygłosił i artystę udekorował Dominik Górny, wiceprezydent Zarządu Towarzystwa; 12 kwietnia br. podczas charytatywnego koncertu zorganizowanego przez Lions Club Krotoszyn.

„Sztuka, którą prezentuje maestro Banaszkiewicz tworzy przestrzeń dialogu na poziomie społecznym i kulturotwórczym. Jako rodowity Wielkopolanin promuje swoją małą ojczyznę na świecie. Czyni to z klasą wirtuoza i wrażliwością człowieka rozumiejącego brzmienie różnych kultur” – podkreślił w imieniu kapituły, Dominik Górny.

„Ślub” – pierwsza w Polsce operowa inscenizacja dramatu Gombrowicza

 Teatr Wielki im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu wpisuje się w najlepsze tradycje Opery, a zarazem w swoim repertuarze, proponuje to, co literacko jest klasyką, jednak to właśnie ujęcie sceniczne pozwala przywrócić jej nowe oblicze – tak, dosłownie oblicze, bo najnowsza premiera opery „Ślub” odkrywa twarz dramatu Gombrowicza, której chce się spojrzeć w oczy. Wydarzenie miało miejsce 22 listopada br., pod patronatem honorowym Rity Gombrowicz. A już 1 grudnia br., „Ślub” zaistnieje w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie. To pierwsza w Polsce operowa inscenizacja tego dzieła Gombrowicza. Spektakl uświetnia 120-lecie jego urodzin oraz 55. rocznicę śmierci.

 

Fabuła dramatu jest oniryczna. Sposób jej operowej inscenizacji pozwala na przebudzenie świadomości oraz wrażliwości, ukierunkowanej na przeżycia artystyczne jak i stricte społeczne. „Odchodzę od myślenia o Ślubie od tradycyjnych skojarzeń z tym, co wokół Gombrowicza narosło, od haseł typu „gęba” i „pupa”. Dla mnie najbardziej inspirująca jest tu konstrukcja psychiczna bohatera, który cały czas podważa każdą sytuację i swoje istnienie. Do końca nie wiemy, co jest jego snem, a co jawą” – twierdzi reżyser. W imię twórczego buntu (a do takiego upoważnia, czy wręcz go nakazuje Gombrowicz), będę z nim polemizować, gdyż poczucie owej „niewiedzy” w gruncie rzeczy jest wiedzą – przynajmniej w obszarze emocji, które tworzą własną, równoległą do materialnej rzeczywistość. Pierwsze skojarzenia? Oczywiście! Myślom pozwala wybrzmieć w ten sposób muzyka, skomponowana przez Zygmunta Krauze jako jego pierwsze dzieło stworzone dla poznańskiej instytucji. Powstało w ramach programu Zamówienia kompozytorskie, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca. Dźwięki są głęboko osadzone w myśleniu o Gombrowiczu jako o realnym wizjonerze, który nie może i nie chce być święty (może dlatego jest nam tak bliski). Nie można krytykować za cechy ludzkiego charakteru wpisane w jestestwo, które jest lub nie musi być dramatem (odwołując się do nazwy gatunku lub pojęcia bardziej holistycznego).

III edycja Paderewski Festival 2024

Paderewski Festiwal w Poznaniu. Fot. mat. prasowe

„Dziękuję, że dziedzictwo mojej twórczości może być inspiracją dla obecnych czasów a moja osoba tak wyraziście zapamiętana” – znając temperament pianisty i kompozytora, Ignacego Jana Paderewskiego, zapewne w ten sposób mógłby wyrazić się o III edycji Paderewski Festival 2024. To był prawdziwy festiwal emocji, intrygujących rozmów, ciekawych opinii… Trwał od 7 do 12 listopada i objął swoim zasięgiem Poznań oraz Wielkopolskę.

 

30 wydarzeń, doborowi artyści, setki melomanów i przedstawicieli opiniotwórczych środowisk m.in.: naukowych, biznesowych, samorządowych, akademickich. Każdy mógł odnaleźć własnego Paderewskiego – takiego, którego najbardziej szanuje, lubi lub w myślach wchodzi w dialog z faktami z życia wybitnego męża stanu… aby słyszeć różne tonacje spuścizny Mistrza.

Odwołując się do konwencji metafory (wielobarwność życia i postaw Ignacego Jana to wręcz sugeruje), duch Paderewskiego nie przyszedł do nas jedynie fraku i w muszce. Dał nam za to koncert, który domaga się bisu – patrząc na reakcje publiczności i zainteresowanie propozycjami kulturalnymi, które wyznaczyły rytm festiwalu.

Kto dziś pisze dla „Tańczącej Eurydyki”?

Z okazji Światowego Dnia Godności  (trzecia środa października) zapraszamy do wysłuchania piosenki „Bliskość szczęścia”, która powstała specjalnie na tę okoliczność. Poniżej zamieszczamy link do piosenki i publikujemy wywiad z artystami: Martą Grabowską i Dominikiem Górnym dot. m.in: tajników powstania piosenki „Bliskość szczęścia”.

Czy to Państwa pierwsze spotkanie na gruncie zawodowym?

Marta Grabowska: Nie, choć pierwsze w takiej formie. Wcześniej

współpracowaliśmy z sobą podczas kilku Gali Polskiej Mody, gdzie śpiewałam piosenki

Anny German a Dominik prowadził wydarzenie jako konferansjer.

Dominik Górny: Wtedy też miałem okazję po raz pierwszy usłyszeć na żywo Martę

jako laureatkę I miejsca w Międzynarodowym Wokalnym Konkursie im. Anny German

„Wiktoria” w Warszawie.