W stulecie śmierci Sienkiewicza. Jego śmierć łączyła zwaśnionych

Kazimierz Mordasewicz, Portret Henryka
Sienkiewicza, 1899 (domena publiczna)

Henryk Sienkiewicz pozostawił naród w głębokiej żałobie. Jego pogrzeb, zaraz po pogrzebie Józefa Piłsudskiego, był prawdopodobnie największą tego typu uroczystością II Rzeczypospolitej. W jaki sposób rodacy żegnali pisarza, spod którego pióra wyszły Trylogia i „Quo Vadis”?

Sienkiewicz zmarł 15 listopada 1916 roku w otoczeniu swoich najbliższych – syna Henryka Józefa oraz żony Marii z Babskich. Odchodząc z tego świata, miał powiedzieć: „Nie zobaczę już wolnej Polski”. Przyczyną jego śmierci była skleroza naczyń wieńcowych.

Zgon wybitnego pisarza jako pierwszy ogłosił światu jego oddany przyjaciel Antoni Osuchowski. Zajął się on równocześnie sprawą pochówku. Trumnę z ciałem Sienkiewicza wystawiono w Grand Hotel Du Lac, gdzie Henryk Sienkiewicz spędził ostatnie miesiące życia. Każdy mógł zatem oddać osobisty hołd zmarłemu. W nocy z 18 na 19 listopada trumnę przeniesiono do katolickiego kościoła Notre-Dame przy Rue des Chenevières 4 w Vevey, gdzie 22 listopada odbyło się uroczyste nabożeństwo żałobne.

Czy Trump zostanie amerykańskim Gorbaczowem?

Fot. Marc Nozell and Neelix (Wikimedia Commons)

Zwycięstwo Donalda Trumpa na wyborach prezydenckich w USA nadal jest jednym z tematów numer jeden światowych mediów. W niedzielę, na portalu „myśl-polska.pl" pojawił się analityczny komentarz niezależnego publicysty Bohdana Piętki z Krakowa pod tytułem: "Trump, czyli ból głowy rusofobów".

Korespondentka Sputnik Polska Irina Czajko rozmawiała z autorem.

— Co według Pana miało wpływ na zwycięstwo Trumpa i jaka była reakcja elit politycznych i mediów w Polsce na wybór, jak Pan napisał „ oligarchy i playboya"?

 

— Tak nazwałem pana Donalda Trumpa, trochę tak ironicznie, może jednak nie należy tak go nazywać. Jest to polityk poważny, o czym świadczą jego pierwsze wypowiedzi po wyborze. A co wpłynęło na wybór? Chyba kompromitacja polityki amerykańskiej, z czego zdaje sobie sprawę duża część wyborców w Stanach Zjednoczonych. Kompromitacja tej polityki, którą prowadził George W. Bush, a którą faktycznie kontynuował Barack Obama, czyli polityki agresywnej. Właściwie należałoby powiedzieć "polityki imperialistycznej", która polegała na eksporcie demokracji do kolejnych krajów świata, a faktycznie eksporcie amerykańskich wpływów pod płaszczykiem eksportu demokracji i wywoływaniu w związku z tym kolejnych wojen. Donald Trump deklarował, że chce z tą polityką zerwać i chyba dlatego wygrał.

Nagroda specjalna Festiwalu "Losy Polaków" dla Andrzeja Siedleckiego

Andrzej Siedlecki odebrał nagrodę Festiwalu "Losy
 Polaków 2016". Fot. RihoS/materiały prasowe

Aktor i reżyser, sydnejski nauczyciel akademicki języka polskiego i nasz korespondent - Andrzej Siedlecki  otrzymał w Warszawie nagrodę specjalną XI Festiwalu Polonijnego "Losy Polaków 2016" ufundowaną przez prezesa Telewizji Polskiej - Jacka Kurskiego za cykl filmów  „Przestrogi dla Polski”,  „Z ziemi włoskiej do Polski” czy „Spacerkiem po Krakowie”. Cykl zrealizowany wspólnie z żoną Riho Okagami Siedlecką  ukazuje wiele zapomnianych kart historii w zestawieniu ze współczesnym życiem Polaków.

Na tegoroczny Festiwal nadesłano ponad 70 prac: filmów, programów telewizyjnych, programów radiowych i multimedialnych oraz stron www. z Australii, Argentyny, Chin, Islandii,  Kanady, Kazachstanu, RPA, Słowacji, Ukrainy, USA, Uzbekistanu, Wietnamu  i Polski.

Artur Gotz uświetnił polskie Święto Niepodległości w Sydney

Artur Gotz podczas występu w Konsulacie RP w Sydney
z okazji Święta Niepodległości. Fot. T.Koprowski

Polska nie jest państwem nowym, nie powstała w 1918 roku. Polska może się pochwalić ponad tysiącletnią historią państwowości, na którą dziś spoglądamy z dumą i wzruszeniem - powiedziała Konsul Generalna RP w Sydney - Regina Jurkowska podczas uroczystości konsularnej z okazji Święta Niepodległości.

 W trakcie uroczystości w konsulacie RP w Sydney wręczone zostały odznaczenia: Krzyż Zasługi Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce  Clare Birgin - Australijce, pracującej w placówce dyplomatycznej Australii w Warszawie w latach 80-tych   oraz na wniosek prezesa IPN Krzyż Wolności i Solidarności  Jerzemu Wysockiemu za wybitne zasługi w działalności na rzecz suwerenności i niepodległości Polski oraz respektowania praw człowieka w PRL.

Rozważania o 11 listopada 2016

Orkiestra Wojska Polskiego podczas uroczystości 11 listopada
w Warszawie. Fot. P.Tracz/KPRM (public domain)

„Niepodobna oddać tego upojenia, tego szału radości, jaki ludność polską w tym momencie ogarnął. Po 120 latach prysły kordony. Nie ma „ich”. Wolność! Niepodległość! Zjednoczenie! Własne państwo! Na zawsze! Chaos? To nic. Będzie dobrze. Wszystko będzie, bo jesteśmy wolni od pijawek, złodziei, rabusiów, od czapki z bączkiem, będziemy sami sobą rządzili...”

11 listopada 1918 roku. Zakończenie I wojny światowej. Klęska Niemiec, rewolucja w Rosji, rozpad Austro-Węgier to była wielka szansa dla Polaków, którzy już poczuli powiew wolności, już widzieli swoją Ojczyznę, która wraca na mapy Europy jako kraj niepodległy, suwerenny, wolny. Działała już Rada Regencyjna, rząd Ignacego Daszyńskiego w Lublinie, Rada Narodowa Księstwa Cieszyńskiego, Polska Komisja Likwidacyjna dla Galicji i Śląska Cieszyńskiego. W każdym mieście i miasteczku Polacy rozbrajali armię niemiecką, wywieszali polskie flagi. Tego dnia Józef Piłsudski oficjalnie przejął od Rady Regencyjnej władzę zwierzchnią nad wojskiem, a wojska niemieckie zaczęły opuszczać stolicę. Narodowe Święto Niepodległości zostało wpisane w kalendarz Świąt Polskich 23 kwietnia 1923 roku. Po II wojnie światowej okazało się zbędne, bo po co takie święto w Polsce socjalistycznej i dopiero w 1989 roku znowu dano nam szansę, by czcić godnie ten dzień.