Mashambas, polski projekt na uratowanie Afryki od głodu

Koncepcja projektu Mashambas. I mejsce w konkursie.
 Fot. eVolo (cc)

Każdego roku magazyn architektury i designe’u eVolo organizuje konkurs na Najlepszy Wieżowiec. W tym roku pierwsze miejsce za najlepszy projekt wieżowca zajęli Polacy: Paweł Lipiński i Mateusz Frankowski.

Ich projekt nazywa się Mashambas Skyscryper i jest przeznaczony jako edukacyjne centrum i bazar dla społeczności rolniczych w Afryce Subsaharyjskiej. Projekt ma na celu zwiększenie możliwości rolniczych i zredukowanie głodu w tym regionie.

Przez ostatnie 30 lat poziom głodu na świecie zmniejszył się z 40% do ok. 20%. Jednak kraje afrykańskie wciąż borykają się z tym poważnym problemem. Obecnie ponad 40% ludzi żyjących w Afryce Subsaharyjskiej żyją w totalnym ubóstwie. To, co łączy ponad połowę z nich to fakt, że są rolnikami. Mimo parokrotnych prób, rozmaite zielone, rewolucyjne projekty składające się z użyźniaczy gleby, nawadniania i nasion o wysokiej wydajności tak naprawdę nigdy nie przyniosły Afryce obfitych owoców. Chwiejąca się infrastruktura, ograniczone rynki, słabe rządy, bratobójcze wojny domowe okazały się silniejsze i zrujnowały ten post-kolonialny kontynent.

Głównym celem projektu jest wprowadzić zieloną rewolucję wśród najbiedniejszych ludzi. Szkolenia, maszyny użyźniające, nasiona – to wszystko może dać rolnikom możliwość produkowania tyle, ile się produkuje na nowoczesnych polach uprawnych. Gdy rolnicy ulepszą swój sposób zbierania plonów, sami siebie wyciągną z biedy. Gdy zaczną lepiej funkcjonować, zmniejszą ubóstwo i głód w swoich społecznościach.

Mashambas jest mobilnym centrum edukacyjnym, które stawia się na najbiedniejszych terenach kontynentu. Zapewnia edukację, szkolenia na temat technik rolniczych, tanie użyźniacze i nowoczesne narzędzia; stwarza także teren do handlowania na poziomie lokalnym, co pozwala maksymalizować zyski ze sprzedaży plonów.

Rolnictwo wokół budynku rozwija się, a rolnicy stają się mądrzejsi o nową wiedzę i techniki. Konstrukcja rozwija się wraz ze zwiększeniem się liczby uczestników projektu. Gdy lokalna społeczność stanie się samo-wystarczająca, budynek transportuje się do innego miejsca.
Konstrukcja jest zrobiona z prostych elementów – modułów, jest więc łatwo ją zmontować i zdemontować oraz przetransportować w inne miejsce. Kontrukcję buduje się do góry, tak aby zajmowała jak najmniej przestrzeni cennej do uprawiania ziemi.

Obecnie głód i ubóstwo są problemami głównie Afryki, ale naukowcy ostrzegają, że niedobór żywności może stać się problemem globalnym, gdyż liczba ludności na świecie do 2050 roku wyniesie 9 miliardów ludzi. Afrykańskie żyzne pola uprawne mogą nie tylko wyżywić mieszkańców kontynentu, lecz także całej planety. Realizacja takich projektów leży więc w interesie nie tylko Afryki, lecz całego świata.

Natalia Wilk-Sobczak
Medium#Publiczne