Stanisław Lewicki: Czekając na telefon

 Funkcjonuje w polskiej kulturze takie powiedzenie: wisieć u pańskiej klamki. Opisuje ono sytuację, gdy ktoś niesamodzielny i słaby jest całkowicie uzależniony od kogoś możnego i wpływowego. Zwrot ten ma historyczne pochodzenie i nawiązuje do czasów, kiedy po zniszczeniach wojennych XVII wieku masy zubożałej i bezrolnej szlachty żyły w latyfundiach magnackich, wysługując się możnym za utrzymanie. Jest tu kontekst polityczny i do tego rodzaju relacji należy to odnosić i dziś.

W powszechnym odczuciu, nierównoprawny stosunek zachodzi obecnie między USA i Polską. Mówi się o sojuszu między Polską i USA, ale sojusz to relacja między podmiotami, w przybliżeniu choćby, równymi, co w żadnym razie nie odpowiada relacji miedzy Polską i USA. Była już obecnie ambasador, Georgette Mosbacher, dawała nam to odczuć i przypominała o tym każdemu, kto jakoś tam był o tym zapominał albo miał nieadekwatne pojęcie o naturze tych relacji.

Szczepionki czy antyszczepionkowcy? 300 lat historii (3)

Andrew Wakefield - (były już) angielski

lekarz stał się ikoną w środowisku przeciwników

szczepień, fot. Bladość (Creative Commons)

W obliczu powszechnych szczepień na koronawirusa wracają znane od lat pytania o bezpieczeństwo tego zabiegu. Sprawdzamy, jak w przeszłości przebiegały szczepienia, jakie skutki przyniosły oraz skąd wzięły się ruchy antyszczepionkowe i jakie argumenty podawały.

Część 3

Antyszczepionkowcy: Obsesja amerykańskich przedmieść

Ruchy antyszczepionkowe upowszechniły się i zyskały szczególną siłę dopiero pod koniec lat 90. XX wieku. Przełomem w zjednoczeniu aktywistów okazał się opublikowany w „The Lancet” artykuł pt. „Guzkowy przerost limfoidalny jelita grubego, nieswoiste zapalenie okrężnicy i całościowe zaburzenia”, którego głównym autorem i popularyzatorem był Andrew Wakefield. Specjalistyczny język naukowy nie wzbudziłby zainteresowania medialnego, jednak wokół artykułu zorganizowano konferencję, a także film promocyjny. Główna teza łączyła szczepienia MMR (przeciwko odrze, śwince i różyczce) z nieswoistym zapaleniem jelit i autyzmem. Badania te szybko znalazły się w ogniu krytyki i zostały podważone przez różnych badaczy, lecz naukowy język medyczny nie przemawiał do mas, tak jak emocjonalne wystąpienia Wakefileda.

Spotkanie online Prezydium RNPA z Min. Dziedziczakiem. Komunikat

Spotkanie Prezydium Rady Naczelnej Polonii Australijskiej z Sekretarzem Stanu w Departamencie Współpracy z Polonią i Polakami za Granicą przy Kancelarii Prezesa Rady Ministrów RP, Janem Dziedziczakiem, oraz Dyrektorem Departamentu, Janem Badowskim

W piątek 29 stycznia br. odbyło się spotkanie, w formie wideokonferencji, członków Prezydium Rady Naczelnej Polonii Australijskiej (RNPA) z Ministrem Janem Dziedziczakiem, pełnomocnikiem Rządu RP do spraw Polonii i Polaków za granicą, oraz Dyrektorem Departamentu Janem Badowskim. Ze strony Prezydium w spotkaniu udział wzięli: prezes Małgorzata Kwiatkowska, wiceprezes prof. dr hab. Marian Radny, sekretarz Helena Andrusiewicz, Elżbieta Cesarski, Anna Niedźwiadek, Marek Bartczak, Henryk Kurylewski, ks. Tadeusz Przybylak oraz Leszek Wikarjusz OAM. Nieobecność na spotkaniu usprawiedliwili: skarbnik RNPA Iwona Rafalski, Joanna Merwart, Ita Szymańska i Edward Dudziński.  Spotkanie prowadził wiceprezes RNPA Marian Radny.

Wspomnienie prof. Andrzeja Piskozuba

 Zmarł prof. Andrzej Piskozub – wybitny polski badacz dziejów cywilizacji, historyk geografii, ekonomista transportu i geopolityk. Jego śmierć w dniu 10 lutego, w 5 dni po swoich 88 urodzinach, dokładnie w rocznicę zaślubin Polski z morzem nadaje jej charakter symboliczny. Prof. Piskozub, jak mało kto, wiele poświęcił w swych pracach idei Polski morskiej, która w swoim dziejowym pochodzie stopniowo odzyskuje zachodnie rubieże i szeroki dostęp do morza.

Prof. Andrzej Piskozub wniósł ogromny wkład w dzieło uzasadnienia lokalizacji Polski przesuniętej silnie na zachód i jej piastowskich granic. Jak pisał we wstępie do jednej ze swoich prac: „W historycznych dniach roku 1945 nabrał trwałego już odtąd przeświadczenia, że jego naród wrócił z dalekiej podróży, wygrywając przy tym na konferencji poczdamskiej niepowtarzalną szansę powrotu na ziemie, na jakich piastowska Polska wyrosła w wiekach średnich”.

Ryszard Opara: AMEN - Co dalej?

Braki zrozumienia obecnej rzeczywistości; brak wyobraźni, niezdolność podejmowania decyzji, bierność bycia wobec świata -stanowią największe problemy i dramaty współczesności. Jaka jest przyszłość ludzkości?

AMEN - Autobiografia Naukowa Ryszarda Opary. Odcinek 100

Dylematy Wyboru Drogi Życia:

Każdy człowiek, kiedyś tam, na pewnym etapie swojego bytu, - tu na Ziemii, będzie musiał zatrzymać się skrzyżowaniu dróg swojego życia i wtedy...będzie też musiał podjąć decyzję, odpowiedzieć sobie na pytania – najważniejsze pytania życia:
Co dalej?