Silni – zwarci – gotowi. Sto samolotów na 100-lecie niepodległości

Żołnierze kompanii reprezentacyjnej WP  podczas parady
w Święto Wojska Polskiego w Warszawie, 15 sierpnia 2006 r.
Fot. Halibutt, Wikipedia -(CC BY-SA 3.0)  
 

Wojsko w świadomości Polaków odgrywało zawsze rolę szczególną. Taka była nasza historia, taki przekaz, formowany przez romantycznych poetów – ale i cynicznych graczy politycznych.

Od słów naszego hymnu przez „ułani, ułani, malowane dzieci” „wojenko, wojenko” aż do tych warszawskich urwisów co na tygrysy mają wisy – wojsko wszędzie jest bardzo ważne. Zawsze budowało poczucie dumy, pozwalało poczuć się częścią wspólnoty narodowej.

Tak było i tak jest.

Za kilka dni, w dniu święta Wojska Polskiego, odbędzie się tradycyjna defilada w Warszawie. Zapowiadana jako największa, najbardziej okazała, maszerująca nową trasą, odbierana przez nowego ministra obrony narodowej towarzyszącego Prezydentowi RP, pełniącemu – jak zawsze – funkcję zwierzchnika sił zbrojnych.

Bohdan Piętka: Kiedy myślę o Powstaniu Warszawskim...

Pomnik „Polegli Niepokonani” na Cmentarzu Powstańców
Warszawy. Spoczywa pod nim nawet do 12 ton ludzkich
prochów zebranych m.in. z miejsc straceń na Woli.
 Fot. J.Dyr - Wikipedia CC BY-SA 3.0

Kiedy myślę o Powstaniu Warszawskim, myślę o rzezi Woli – eksterminacji od 30 do 65 tys. mieszkańców tej dzielnicy w dniach 5-7 sierpnia 1944 roku. Pod względem barbarzyństwa mordu porównywalnej tylko z masakrą nankińską*. 

Temat zagłady Woli i Ochoty został w moim odczuciu zmarginalizowany na ekspozycji w Muzeum Powstania Warszawskiego. Są tam co prawda eksponowane powojenne protokoły ekshumacyjne PCK, ale dokumenty te niewiele mówią osobie, która nie posiada wiedzy na temat zbrodni niemieckich popełnionych podczas tłumienia powstania. Nie sposób też dowiedzieć się czegokolwiek w tym muzeum o transportach warszawiaków z obozu przejściowego w Pruszkowie do KL Auschwitz i innych niemieckich obozów koncentracyjnych.

Pierwsza oficjalna wizyta prezydenta RP w Australii i NZ. Program

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, Andrzej Duda
wraz z Małżonką, Agatą Kornhauser-Dudą. Fot. KPRP 

W dniach 18-23 sierpnia 2018 roku (sobota-czwartek) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Andrzej Duda z Małżonką złoży wizytę oficjalną w Australii i Nowej Zelandii. Będzie to pierwsza oficjalna wizyta prezydenta Polski na antypodach.

Pierwsza wizyta polskiego prezydenta w Australii i Nowej Zelandii skupi się wokół kwestii politycznych, gospodarczych, obronnych i polonijnych - zapowiedział w piątek Szef Gabinetu Prezydenta Krzysztof Szczerski podczas konferencji prasowej w Pałacu Prezydenckim.

Porady językowe Katarzyny Podjaskiej: ji i ii 😀

„Są trzy prawdy: świento prawda, tys prawda i gówno prawda” jak to słusznie zauważył ks. Józef Tischner. Nikt nie ma też monopolu na prawdę, choć „naprawdę” piszemy razem 😊. Niemniej – istnieją w języku pewne reguły, które pomagają uporać się z wątpliwościami, jakie mogą pojawić się podczas pisania i/lub mówienia.

Poprzedni odcinek uregulował nam sprawę, kiedy „ziemia” piszemy małą – a kiedy dużą literą. Dziś chciałabym się pochylić nad szerszym problem, obejmującym nie tylko „ziemię”, ale w ogóle pisownię rzeczowników zakończonych na -ja i -ia.

Kamil Waćkowski: Czy są granice szaleństwa?

Warszawa podczas powstania. Płonący warszawski drapacz
 chmur. Fot. S. Braun Public domain,  (Wikimedia Commons)

Jak co roku w okolicach 1 sierpnia mnóstwo ,,ekspertów’’ wmawia ludziom, że Powstanie Warszawskie było zwycięstwem, a wszelkie głosy krytyczne nie są pokazywane w mediach. Prym w hagiografii Powstania Warszawskiego wiodą wszystkie  media głównego nurtu, w szczególności  media pisowskie . Stalin mówił ,że ,,walka klasowa zaognia się wraz z rozwojem socjalizmu’’.

Podobnie jest z  Powstaniem Warszawskim: im dalej od tego tragicznego zrywu, tym więcej jego zwolenników w przestrzeni medialno-propagandowej. Działania te, niestety, odnoszą skutek . Jak wynika  z badań CBOS przeprowadzanych na przestrzeni lat, najwięcej zwolenników ów tragiczny zryw ma wśród najmłodszego pokolenia [1]. Od czasu konfliktu na Ukrainie  w narracji o Powstaniu Warszawskim głównym czarnym charakterem nie są Niemcy ,a są nimi Rosjanie, przy czym pomija się udział ukraińskich formacji kolaboracyjnych w tłumieniu powstania. Nawet pojawiają się głosy ,że powstanie uratowało Niemców przed całkowitym wejściem we wpływy sowieckie.