Nie uczymy się żyć z wirusem, uczymy się żyć z autorytaryzmem

Walka australijskiej policji z... covidem.

 Latem, gdy reszta świata otwierała się, kolejne stany w Australii zaczęły nakładać nowe ograniczenia, aby poradzić sobie z kilkoma przypadkami Covid. Zmieniono nas w globalne pośmiewisko. Tyle, że nikt się teraz nie śmieje.

Był czas, kiedy nawet w Melbourne mogliśmy śmiać się z absurdalności naszych zasad walki z Covidem. Powiedziano nam, że możemy zdjąć maski z twarzy – nadal obowiązkowe w pomieszczeniach i na zewnątrz – aby napić się kawy, ale nie pić piwa. Powiedziano nam również, że jeśli mieszkamy z pięcioma innymi dorosłymi osobami, nie wolno nam wszystkim wychodzić z domu w jednej grupie. Wewnątrz nie stanowiliśmy dla siebie ryzyka, ale na zewnątrz najwyraźniej byliśmy wirusową szalką Petriego.

11 października "Dniem Wolności". Łaskawość dla zaszczepioonych

 Władze stanu Nowej Poludniowej Walii (NPW) są zadowolone i postanowiły okazać łaskwość dla w pełni zaszczepiopnych i ustanowiły 11 października dniem wolności, Freedom Day. Tego dnia będzie w tym stanie 70% ludzi zaszczepionych podwójną dawką. Od tego dnia będą mieli przydzielone niektóre wolności, jak pójście do fryzjera, restauracji czy kawiarni. Więc będą mogli np ostrzyc pół głowy, drugie pół ostrzygą przy 80% wyszczepienia. 

Oczywiście dalej będzie obowiązek noszenia masek, trzymania dystansu i groźba wprowadzenia znów lockdown w zależności od ilości niby zakażeń lub spadku wyszczepialności na danym terenie. W chwili obecnej nie ma lockdownu w regionalnej NPW poza kilkoma okręgami, ale władze żonglują lockdownami, jak tylko znajdą szczątki wirusa gdzieś w ściekach, lub przejedzie ktoś potencjalnie zarażony albo o zgrozo!! bezobjawowy. Medycyna nie zna w zasadzie chorób bezobjawowyh. Jedynie w byłym Związku Sowieckim lekarze radzieccy wymyślili bezobjawową schizofrenię dla ówczesnych niepokornych dysydentów. 

Bezpłatne studia podyplomowe dla nauczycieli języka polskiego

Czas pandemii i blokad zburzył aktywność społeczną w wielu dziedzinach ale stał się też bodźcem do tworzenia nowych inicjatyw. Jedną z nich są zdalne studia podyplomowe dla nauczycieli języka polskiego mieszkających poza Polską,  które poprowadzą wykładowcy  kilku polskich uniwersytetów. Do skorzystania z tej edukacyjnej oferty zachęca  Elżbieta Cesarski, która przyjmuje zgłoszenia chętnych nauczycieli z Australii.  

Na posiedzeniu Rady Oświaty Polonijnej, 23 marca 2021 r.  przedstawione zostały propozycje organizacji doskonalenia zawodowego nauczycieli polonijnych w 2021 r. Uwzględniając potrzeby zgłaszane przez członków Rady  Ministerstwo Edukacji i Nauki wraz z Departamentem Wspólpracy Międzynarodowej wyłoniło następujące uczelnie do przeprowadzenia bezpłatnych studiów podyplomowych (w formacie zdalnym) dla nauczycieli szkół za granicą prowadzących nauczanie języka polskiego wśród dzieci i młodzieży polonijnej:

IV Światowe Forum Mediów Polonijnych. Po raz drugi wirtualnie

W dniu 25 września 2021 r. odbyło się IV Światowe Forum Mediów Polonijnych, pod patronatem honorowym Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej. Forum zostało zorganizowane przez: Zrzeszenie Organizacji Polonijnych w Szwecji, reprezentowane przez prezes Teresę Sygnarek oraz Europejską Unię Wspólnot Polonijnych, reprezentowaną przez prezydenta Tadeusza Adama Pilata, przy partnerskim wsparciu Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” reprezentowanego przez prezesa Dariusza Piotra Bonisławskiego.

 Partnerzy IV edycji Forum to: Instytut Nauk o Komunikacji Społecznej i Mediach Uniwersytetu Marie Curie Skłodowskiej w Lublinie, grupa Tipmedia i Fundacja Bona Notitia. Patronat medialny objęła Polonijna Agencja Informacyjna i Światowe Stowarzyszenie Mediów Polonijnych. Tegoroczne Forum było ósmą z kolei stałą merytoryczną platfomą spotkań, integrującą ludzi mediów polonijnych. 

Emigracja do NZ z ziem zaboru pruskiego (od roku 1872)

Potomkowie pierwszych polskich osadników z zaboru pruskiego,
 ze wsi Kokoszki, z okolic Starogardu Gdańskiego
 – członkowie Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
 w New Plymouth, Taranaki. Zdjęcie archiwalne
Leszka Watrobskiego

 Pierwsza grupa polskich osadników dotarła do Nowej Zelandii w roku 1872. Byli to przeważnie Polacy z zaboru pruskiego. Polscy emigranci przypłynęli do Nowej Zelandii na pokładzie kilkunastu statków: Friedeburg, Palmerston, Crusader, Asia, Sussex, Reichstag, Gutenberg.

Obok polskich emigrantów, których z racji posiadanych paszportów uważano za Niemców, przybywali wówczas do Nowej Zelandii także: Anglicy, Szkoci, Irlandczycy, Niemcy, Duńczycy oraz Norwegowie. Jak podaje Bruce Herald: … agent generalny wysłał do Nowej Zelandii, pomiędzy lipcem 1871 i październikiem 1872, 38 statków z 6 516 emigrantami, z których 3 698 było Anglikami, 570 Szkotami, 842 Irlandczykami, 94 Walijczykami, 367 Niemcami, 403 Duńczykami, 570 Norwegami oraz 26 innych narodowości. Z tej liczby 1721 skierowanych zostało do prowincji Otago, 1604 Canterbury, 138 Marlborough, 1452 Wellington, 795 Hawkes Bay, 806 Auckland50 . Zdecydowana większość Polaków przybyłych do Nowej Zelandii została wygnana z ziemi ojczystej przez brutalną politykę germanizacyjną niemieckiego kanclerza Ottona Bismarcka oraz prześladowania religijne i obawę przed wcieleniem do armii pruskiej .