Szkoła w czasie pandemi: Szok kulturowy w edukacji

Prof. Maria Czerepaniak-Walczak.
Fot. L.Wątróbski

Szkoły prześcigały się w sposobach zakazów korzystania przez uczniów z telefonów komórkowych. A teraz, z dnia na dzień, te urządzenia stały się obowiązkowym wyposażeniem uczących się i nauczycieli. Owoc zakazany stał się podstawową strawą, podstawowym środkiem i ośrodkiem realizacji obowiązku szkolnego i studiowania. Jest to szok kulturowy w edukacji. 

O plusach i minusach zdalnej edukacji szkolnej w czasie obecnej pandemii  z prof. zw. dr hab. Marią Czerepaniak-Walczak, kierownikiem Katedry Pedagogiki Ogólnej, Dydaktyki i Studiów   Kulturowych Uniwersytetu Szczecińskiego,  wiceprzewodniczącą Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego rozmawia Leszek Wątróbski.

 - Ponad 4 mln uczniów, z dnia na dzień, musiało zamienić szkolne ławy na naukę przez internet. Zamknięte szkoły i często niemożność wyjścia z domu nie muszą jednak oznaczać jej końca...

- ...różnie to z tym bywa. Przede wszystkim radykalnie zmieniło się środowisko uczenia się i charakter interakcji edukacyjnych. Jest to zmiana wielowymiarowa. Po pierwsze uczniowie zostali zobowiązani do robienia tego, co było do tej pory zakazywane. Przecież jedną z kar stosowanych wobec dzieci i młodzieży był zakaz używania smartfonów, komputerów, ograniczanie dostępu do internetu. Szkoły prześcigały się w sposobach zakazów korzystania przez uczniów z telefonów komórkowych. A teraz, z dnia na dzień, te urządzenia stały się obowiązkowym wyposażeniem uczących się i nauczycieli. Owoc zakazany stał się podstawową strawą, podstawowym środkiem i ośrodkiem realizacji obowiązku szkolnego i studiowania. Jest to szok kulturowy w edukacji.  Są wprawdzie osoby i grupy wprawione w tak organizowaną edukację. Są doświadczeni nauczyciele i oswojeni z tym uczniowie, ale to są tylko wyspy na bezbrzeżnym oceanie ponad dwustuletniej tradycji szkolnej i tysiącletniej tradycji uniwersyteckiej.

Światu grozi wielki głód z powodu pandemii koronawirusa

Organizacja Narodów Zjednoczonych ostrzega, że trwająca pandemia koronawirusa SARS-COV-2 może już w najbliższych miesiącach doprowadzić do klęski głodu na skalę globalną. „Pandemia głodu” będzie wynikać z kryzysu gospodarczego, jaki już teraz wywołuje koronawirus.

Dyrektor wykonawczy Światowego Programu Żywnościowego David Beasley przypomniał, że jeszcze przed pojawieniem się koronawirusa prognozowano, iż w 2020 roku, świat stanie w obliczu najgorszego kryzysu humanitarnego od czasu II wojny światowej. Sytuacja ta wynika z wojen prowadzonych na terenie Syrii i Jemenu, plagi szarańczy w Afryce, częstych klęsk żywiołowych oraz kryzysów gospodarczych.

Nie można mieć złudzeń, co do przyszłości



Xie Bi An i Fan Wu Jiu  - Black and White Impermanence
 - chińska legenda

Pytanie o odpowiedzialność Chin za wirus, to pytanie o konsekwencje jakie Chiny miałyby ponieść wobec świata, a przynajmniej tej jego części, która będzie w stanie na Chinach tę odpowiedzialność wymusić. W istocie to pytanie o to, kto będzie po której stronie konfliktu USA i Chin.

 

Jeżeli USA zdecydują się wytoczyć ciężkie działa przeciwko Chinom, oskarżając je o spowodowanie globalnej epidemii, to ci którzy nie będą z nimi – siłą rzeczy będą przeciwko nim. To prawdopodobnie najważniejsze pytanie dla naszej rzeczywistości, które zarazem wskazuje, że sytuacja może nie być taka czarno-biała, za jaką może być podawana. Proszę pamiętać, że dla przekazu medialnego – fakty nie mają znaczenia, liczy się tylko to, jak informacje są przekazywane. Przekonanie świata do swojej wizji rzeczywistości, będzie trudne, jednak to najważniejsze zadanie dla przemysłu PR i propagandy całego Zachodu.

Pandemia koronawirusa: co dalej?

fot.cotonbro

W środę 11 marca Światowa Organizacja Zdrowia ogłosiła, że epidemia wirusa SARS-CoV-2 jest już pandemią, co oznacza, że najnowszy koronawirus jest epidemiologicznym zagrożeniem dla całego świata. Nie jest on już taki sam, jaki był kilka tygodni temu – granice państw zostają zamknięte, loty między krajami zawieszone, sytuacja na rynkach finansowych pogarsza się z dnia na dzień, a wielu z nas musi poddać się licznym ograniczeniom, niektórzy gwałtownej izolacji.

W tak ogromnym stanie niepewności każdy z nas zadaje sobie pytanie „co dalej?”. Niestety na takie pytanie niełatwo jest odpowiedzieć. Żeby lepiej zrozumieć obecną sytuację, warto najpierw podsumować obecny stan wiedzy na temat pandemii koronawirusa oraz wypunktować główne niewiadome.

Prof. Anna Raźny: Koronawirus odrodzi liberalizm czy zdegraduje?

Liberalna strategia – zarządzanie pandemią i strachem

 

Koronawirus COVID – 19, wywołując pandemię, obnażył dogłębnie oblicze współczesnego świata w podstawowych sferach ludzkiej egzystencji. Ujawnił nade wszystko destrukcyjny charakter opartych na liberalizmie globalnych procesów politycznych i ekonomiczno-gospodarczych – nie tylko na poziomie społecznym, ale również w przestrzeni indywidualnej przeciętnego człowieka. Ujawnił .jednocześnie nicość cywilizacji kształtowanej przez globalny liberalizm.

 

Od jej wektorów zależy bowiem nie tylko ważny dla zwalczenia pandemii system opieki zdrowotnej czy polityki społecznej, ale również nie wytrzymujący pandemicznych ograniczeń system edukacji czy sposób komunikowana obywateli o działaniach władzy. Ten ostatni –  oscylujący między perswazją a propagandą i manipulację – staje się  w obecnym czasie dobitnym świadectwem postchrześcijaństwa i posthumanizmu jako determinant liberalnej cywilizacji.