Najpiękniejszy dzień w roku!

1 czerwca to zdecydowanie najpiękniejszy i najradośniejszy dzień w roku – dzień, w którym w sposób szczególny uzmysławiamy sobie jaką ogromną radością i nadzieją dla świata są dzieci, bo czy można wyobrazić sobie świat bez dzieci? Jaki byłby to świat? Ja zdecydowanie nie chciałabym w takim świecie żyć. Cieszy mnie to, iż wychowałam się i dorastałam w kraju, w którym każdego roku świętowaliśmy bycie dzieckiem. Jest to bardzo wyjątkowy dzień, w którym my dorośli spoglądając na nasze własne dzieci staramy się odkryć dziecko w sobie i oby takich dni w roku było jak najwięcej.

 

W ubiegłą sobotę wspólnie z dziećmi będącymi członkami Zespołu Pieśni i Tańca „Kujawy” świętowaliśmy w naszej szkole „Dzień Dziecka”. Zamiast tradycyjnych zajęć lekcyjnych uczniowie mieli tego dnia okazję do wzięcia udziału w grach i zabawach sportowo-tanecznych pod czujnym okiem Pana Michała Maciocha. Od godziny 9:30 rano do godziny 11:00 na szkolnym podwórku pełno było dziecięcej wrzawy, śmiechu i okrzyków radości, a wszystko to przeplatane wesołą muzyką.

4 czerwca: Tusk "podłożył się" Kaczyńskiemu koncertowo

Nawet zatwardziali przeciwnicy PiS muszą to przyznać. Jarosław Kaczyński doskonale wypunktował manipulacje w gdańskim przemówieniu Donalda Tuska. Były premier, przez cały czas krytykując PiS za nieetyczne metody prowadzenia polityki, sięgnął do takiego samego arsenału środków. Jest na to jedno słowo: „hipokryzja”.

Jest odpowiedź prezesa PiS na przemówienie Donalda Tuska z okazji obchodów 4 czerwca – a konkretnie na zarzut, że nieżyjący już Lech Kaczyński miał bratać się i pić razem z przedstawicielami władz PRL podczas rozmów w Magdalence, stanowiących wstęp do późniejszych obrad Okrągłego Stołu. I wygląda na to, że rzeczywiście Tusk zapędził się w swoim przemówieniu. Kaczyński rozłożył na części pierwsze poszczególne jego fragmenty – i jak się okazało, bardzo celnie wypunktował wiele niespójności. Powiem więcej: Kaczyński wykazał się precyzją snajpera.

Wybory 4 czerwca 1989 r. Komunizm upada od głosów w urnie

Gazeta Wyborcza przed decydującym głosowaniem 4.06.1989 r.

Fot. Histmag .pl (CC BY-SA 3.0)

Wybory 4 czerwca 1989 r. miały decydujący wpływ na upadek systemu komunistycznego w Polsce. Stanowiły dla wielu ludzi możliwość otwartego zademonstrowania swoich poglądów oraz sprzeciwu wobec systemu – wszystko poprzez wrzucenie kartki wyborczej do urny.

4 czerwca 1989 roku odbyły się wybory kontraktowe do Sejmu i Senatu, które były jednym z głównych uzgodnień, jakie osiągnięto podczas obrad Okrągłego Stołu. Przy słynnym meblu dyskutowano od 6 lutego do 5 kwietnia, gdy nastąpiło zakończenie dwumiesięcznego maratonu negocjacyjnego. Główne rozmowy toczyły się w trzech zespołach roboczych: do spraw refom politycznych, gospodarczych i pluralizmu związkowego. Oprócz tego istniała cała masa innych podzespołów, które zajmowały się m.in. rolnictwem, górnictwem, sądownictwem, samorządem terytorialnym, edukacją, zdrowiem itd.

Pomnik Tolerancji w Szczecinie

W Szczecinie odsłonięto niedawno, w czasie tegorocznych Międzynarodowych Dni Bonhoefferowskich, Pomnik Tolerancji. Szczecin stał się drugim miastem w Polsce, po Wrocławiu, który ma taki pomnik.

Odsłonięto go na terenie parafii ewangelicko-augsburskiej przy ul. Energetyków. Jest uważany za symbol współpracy ekumenicznej i kulturowej. Ta strzelista, 6 metrowa stalowa kolumna, wypełniona została czerwonym szkłem. Projekt „Sieć Tolerancji” powstał w Niemczech w Wiesbaden. Jego impulsem była Deklaracja Zasad Tolerancji ogłoszona i podpisana przez państwa członkowskie UNESCO 16 listopada 1995 r.

Odsłonięcie „Pomnika Tolerancji” to część tegorocznych Międzynarodowych Dni Bonhoefferowskich. Pomysłodawcą pomnika jest Karl-Martin Hartmann, niemiecki artysta mieszkający w Wiesbaden. Takie same monumenty z czerwonego szkła mające formę słupa z wypisanymi cytatami o tolerancji, stoją już w 25 miastach świata - m.in. w Izraelu, USA, Holandii oraz Niemczech.

4 czerwca – czyje to święto?

 Plakaty wyborcze  Komitetu Wyborczego "Solidarność" -
 "W samo południe", autorstwa Tomasza Sarneckiego.
Fot. Wikimedia commons (CC BY 3.0)

30 lat temu, po negocjacjach ówczesnej władzy z tzw. „demokratyczną” opozycją przy „okrągłym stole”, odbyły się w Polsce tzw. półwolne wybory. Władze PRL umówiły się na te wybory z taką opozycją, jaką sobie do rozmów przy „okrągłym stole” wybrały.

Wiele różnych podmiotów albo do wyborów nie zostało dopuszczonych, albo wybory, jako nie w pełni „demokratyczne” zbojkotowało, będąc przeciwnymi jakimkolwiek rozmowom z „komunistami”. Do dziś oceny tamtych zdarzeń, które zapoczątkował najpierw „okrągły stół”, a następnie przegrane przez PZPR 4 czerwca 1989 roku wybory parlamentarne, budzą spory.