Syria. Zobaczyć jak tam jest naprawdę

"Na przestrzeni wielu kilometrów są setki, tysiące
zburzonych budynków i nie ma ani jednego całego."

  - Celem rebeliantów było skłonienie chrześcijan do ucieczki z Syrii, by przekształcić ją w kraj jednolicie muzułmański. Oni jednak zapowiedzieli, że się nie dadzą. I się nie dali! - mówi po powrocie z dziennikarskiego wyjazdu do Syrii Wojciech Kempa, redaktor naczelny kwartalnika Magna Polonia w rozmowie z Agnieszką Piwar.

Agnieszka Piwar: Wróciłeś właśnie z Bliskiego Wschodu. Twojej wyprawie towarzyszyło hasło: „Miał dość propagandy medialnej – pojechał więc do Syrii zobaczyć jak tam jest.” Skąd to wcześniejsze przekonanie, że treści płynące z przekazów medialnych były propagandą? 

Wojciech Kempa: - Większość informacji, które do nas docierają, to tak naprawdę propagandowe wrzutki w rodzaju: „rosyjskie lotnictwo zbombardowało budynek cywilny” albo „od amerykańskiej rakiety zginęli cywile”. Te teksty z reguły wiele mówią o sympatiach, czy raczej antypatiach, piszących, za to niewiele o tym, co naprawdę dzieje się w Syrii. Brakuje pogłębionych analiz. Zamiast nich mamy pyskówki i przerzucanie się argumentami, przeważnie nie popartymi pogłębioną wiedzą, a wyłącznie emocjami. Do tego na miejscu niemal nie ma zagranicznych dziennikarzy, więc materiały ilustracyjne, w tym w szczególności filmowe, to w większości ustawki, zainscenizowane sceny, nagrywane nierzadko daleko od Syrii. Później różni internauci „odkrywają”, że jakiś chłopczyk szósty czy siódmy raz był „ratowany” z płonącego budynku. Wszystko to potęguje chaos informacyjny.

Logika zarządzania przez chaos

Rys. Frits Ahlefeldt (public domain)

Pojawiające się plotki i spekulacje, jakoby w lipcu miała nastąpić zmiana premiera, a po roku miałby powstać rząd techniczny – to logika zarządzania przez chaos. Niezwykle skuteczna, niezwykle prosta i niezwykle kusząca dla rządzących. Ponieważ oferuje medialną świeżość, znowu można żądać 100 dni spokoju dla nowego premiera, tworzyć wrażenie że dzieje się wiele, markować sztuczną – fikcyjną dynamikę, a równolegle nie zmieniać niczego. Jest to samo w sobie bardziej niż genialne i bardziej, niż potrzebne.

Można bowiem stworzyć wrażenie, że zmieniło się wszystko, nie zmieniając niczego. To fundament zarządzania przez chaos, zasłona dymna, kotara i kreowanie fikcji – bez kosztów własnych, poza ubocznymi i tymi, które wynikają z emocji np. personalnych.

Festiwal Filmu Polskiego w Perth po raz trzeci

Kadr z filmu "Marie Curie" otwierającego 3. Festiwal
 Filmu Polskiego w Perth. Fot. W.Baczyk 

W stolicy Australii Zachodniej, Perth w przyszłym tygodniu odbędzie się inauguracjia trzeciej już edycji  Festiwalu Polskich Filmów. Publiczności australijskiej zaprezentowane zostanie 9  najnowszych i najbardziej ekscytujacych produkcji polskiego kina, w tym  pięć z nich po raz pierwszy  w Australii.  Festiwal odbędzie się w Cinema Paradiso w Perth od 25 maja do dnia 15 czerwca 2017 r.

3. Festiwal Filmu Polskiego w Perth (PFFP) zostanie otwarty w czwartek 25 maja filmem Maie Noelle powstalym  w koprodukcji polsko-francusko-niemieckiej, MARIE CURIE (Maria Skłodowska-Curie). Jest to inspirująca biografia jednej  z największych uczonych wszech czasów, legendarnej Marii Skłodowskiej-Curie.

Koncert Olivii Urbaniak przed wylotem do Europy

Czy pamiętacie Państwo Olivię Urbaniak? Przed dwoma laty, wówczas uczennica szkoły średniej,  zdobyła tytuł pianistki roku w konkursie organizowanym przez wytwórnię fortepianów Steinway.

Obecnie Olivia jest studentką klasy fortepianu Sydney Conservatorium of Music. W lipcu wybiera się po raz kolejny do Europy. Wcześniej jednak będziemy mieli możliwość posłuchania tej utalentowanej młodziutkiej pianistki polskiego pochodzenia.

W poniedziałek 22 maja Olivia wystąpi w Sali Polskiego Konsulatu. Koncert rozpocznie się o godz. 6.30 wieczorem.

 

A oto program Koncertu:

Haydn Sonata in C major, Hob.XVI:50

Shostakovich Prelude and Fugue in E minor, Op. 87 No. 4
Lyapunov Transcendental Étude in B minor Op. 11 No. 10

 Interval

Krytyczne oceny pakietu budżetowego Scotta Morrisona

We wtorek 9 maja wieczorem - jak zawsze po wielu spekulacjach, domysłach, polemikach i rządowych zapewnieniach i wstępnym, zapobiegawczym głośnym rozdzieraniem szat w wielu zainteresowanych kołach   - federalny minister ekonomii (Federal Treasurer) Scott Morrison wniósł swój drugi pakiet budżetowy liberalno-narodowego koalicyjnego rządu Premiera Macolma Turnbulla do Izby Niższej federalnego parlamentu w Canberze.

Zapobiegawczo ostrzegł, że zakładane i projektowane inicjatywy, założenia  i wyniki nie stanowią obietnicy ("Projection is not a promise") lecz tylko podsumowanie zamierzanych programowych  posunięć oraz intencji federalneo rządu - który zrobi wszystko możliwe aby je zrealizować.  Oświadczył, że pakiet budżetowy nie dokonuje słusznych osobistych, indywidualnych wyborów dla tych, którzy ciężko pracują  żeby  osiągnąć lepszy byt  dla siebie i swoich rodzin lecz opiera się na zasadach sprawiedliwości, bezpieczeństwa i możliwości. Parlamentarny przywódca laburzystowskiej opozycji (ALP) Bill Shorten natychmiast zapiorunował potępiając wiele istotnych aspektów pakietu budżetowego 2017-18  Zwłaszcza tych, krytykując które można politycznie zyskać wśród kluczowych dla ALP grup australijskich wyborców. Z pierwszych pobudżetowych sondażach opinii wyborczej można wywnioskować że prawie nikt nie jest zachwycony federalnym pakietem budżetowym Turnbulla i Morrisona ale też nie myśli żeby laburzyści pod wodzą Shortena spisaliby się lepiej.