Ostatnie okrążenie w życiowym biegu Romana Korbana

Zbigniew Makomaski, Roman Korban i Roman Wszoła
- wszyscy trzej absolwenci AWF w Warszawie.
 Fot. M.Petruczenko

 W sporcie polskim wszystko prędzej czy później przemija z wyjątkiem Romana Korbana – pisze Maciej Petruczenko honorowy redaktor „Przegladu Sportowego”. W ubiegłym roku mieszkajacy w Sydney najstarszy spośród wciąż żyjących polskich olimpijczyków letnich igrzysk 95-letni Roman Korban  odwiedził Polskę ponownie z okazji zjazdu absolwentów AWS, Warszawa, o czym wspominaliśmy we wrześniowym artykule. Teraz Pan Roman kontynuuje swój życiowy bieg 5-letniego ostatniego okrążenia przed jubileuszem,  którego przy polskich stołach śpiewnie życzy się solenizantom i jubilatom.

 

Przypomnijmy: ROMAN KORBAN, urodzony 23 maja 1927 roku w Nadwórnej (województwo stanisławowskie). Lekkoatleta OMTUR Gdynia (1947), Zrywu Gdańsk (1948), Spójni Gdańsk (1949-1953). Mistrz Polski w biegu na 800 metrów (1951, 1952) i 1500 m (1951). Trzykrotny wicemistrz na tym pierwszym dystansie (1949, 1950, 1953). Halowy mistrz Polski na 800 m (1950). Akademicki wicemistrz świata na 800 m (Berlin 1951). Uczestnik igrzysk olimpijskich (Helsinki 1952): odpadł w przedbiegu 800 m z czasem 1:54.7.

Blinken: Ukraina dostała całą broń do kontrofensywy

Blinken: Zachód dostarczył Ukrainie całą broń potrzebną do skutecznej kontrofensywy

Sekretarz stanu USA po raz kolejny wydał oświadczenie w sprawie ukraińskiej kontrofensywy. Podczas gdy Kijów twierdzi, że "z wielu powodów kontrofensywa nie może się teraz rozpocząć" lub że "rozpoczęła się kilka tygodni temu i potrwa kilka miesięcy", Anthony Blinken jest dość kategoryczny. Według niego, Zachód dostarczył Ukrainie całą broń potrzebną do skutecznej kontrofensywy.

Uwagę zwrócił fakt, że oświadczenie to padło podczas wspólnej konferencji prasowej z jego brytyjskim odpowiednikiem Jamesem Cleverly, co więcej, po tym jak w brytyjskiej prasie ukazały się artykuły o gotowości Londynu do dostarczenia Ukrainie rakiet o zasięgu do 300 km.

Dzień Zwycięstwa 9 maja

8 i 9 maja, Polacy świętują dzień zwycięstwa na wszystkich frontach II Wojny Światowej.

W  kraju nie ma tej uroczystości. Namiastka tego święta odbyła się wczoraj. Polskie elity zachowują się tak, jakby wstydziły się tego święta i mimo, że Anglicy odrzucili nasz udział w paradzie zwycięstwa w Londynie, wciąż szukamy naszej obecności wśród zwycięzców wśród armii walczących na zachodzie. Dziś wygląda to tak, jakbyśmy wstydzili się przed Niemcami, że byliśmy razem z ZSRR który dobił tę niemiecką bestię w Berlinie. Chcemy też przemilczeć nasz udział w paradzie zwycięstwa w Moskwie.

Jednak i dzisiaj spodziewane  są uroczystości przypominające Dzień Zwycięstwa (*), bowiem Rosjanie planują przypomnieć te historyczne wydarzenia  w Warszawie i złożyli w tej sprawie odpowiednie dokumenty u prezydenta stolicy.

Mateusz Piskorski: To co najważniejsze

Na Marszu Pokoju w na Placu Zamkowym
przemawiał dr Mateusz Piskorski.

 Na najbardziej niebezpiecznych zakrętach historii pewne kwestie powinny schodzić na dalszy plan. Umiejętność określenia tego, co najważniejsze, zadecydować może czasem o naszej przyszłości, a wręcz o dalszym istnieniu.

Najważniejszy jest dziś sprzeciw wobec wciągania Polski do wojny i prób eskalowania zasięgu tragedii rozgrywającej się za naszą południowo-wschodnią granicą.

Obalenie mitu wielkości króla

Zbliżająca się koronacja króla Karola III to idealny czas dla Australii i Nowej Zelandii na podsumowanie brytyjskiej monarchii i jej roli w życiu narodowym – w tym pewnych mitów na temat tego, co może oznaczać republika.

W szczególności istnieje powszechne założenie, że oba narody muszą pozostać monarchiami, aby zachować członkostwo we Wspólnocie Narodów. Może to brzmieć logicznie, ale jest całkowicie błędne.