Dzień Dziecka: Dziecięca Mini-Olimpiada w Randwick

Dziecięca Mini-Olimpiada w Randwick
Fot. D.Aaron

 To był naprawdę fantastyczny i wyjątkowo udany dzień! W sobote 28 maja po raz pierwszy od czasu powstania szkoły wyruszyliśmy na wycieczkę autobusową do Polskiej Szkoły Sobotniej w Randwick, aby wspólnie razem świętować najradośniejszy dzień w ciągu roku.

Podczas drogi, przy akompaniamencie gitary Pana Darka śpiewaliśmy znane polskie piosenki takie jak „Sokoły”, „Szła dzieweczka do laseczka”, „Jagódki”, „Kolorowe kredki” i inne. W autobusie panowała miła i rodzinna atmosfera. Wszyscy byliśmy niezwykle podekscytowani naszą wyprawą. Kiedy dojechaliśmy na miejsce szybciutko ustawiliśmy się w grupy i nastąpiła prezentacja siedmiu krajów biorących udział w Mini-Olimpiadzie. Przy dźwiękach muzyki dwójka dzieci reprezentujących obie szkoły zapaliła znicz olimpijski i wprowadzono uroczyście flagę olimpijską. Cała prezentacja robiła absolutnie fantastyczne wrażenie, że dzieje się coś naprawdę wyjątkowego!

Prof. Bogusław Paź: Czas – największy wróg Ukrainy

 Z kłamstwem jak z każdą tandetą – bywa, że dobrze się sprzedaje, ale zawsze: krótko.

Zalewani przez tygodnie kłamstwami ukraińskiej propagandy wojennej, która chwilami przybierała wręcz groteskowe rozmiary (Cyganie kradnący czołgi Rosjanom, zabici „na śmierć” i zmartwychwstali obrońcy Wyspy Węży etc), dopiero od paru dni mamy możliwość – to, co Niemcy, Brytyjczycy czy Francuzi mają od ponad trzech miesięcy – zyskać w polskich mediach w miarę rzetelny wgląd w to, co dzieje się za wschodnią granicą.

Obraz tej rzeczywiści radykalnie odbiega od tego, jaki serwowali nam różni propagandziści. – Ukraina tę wojnę przegrywa na każdym polu: od pola walki, poprzez propagandę wewnętrzną, po propagandę skierowaną na Zachód. We Francji nikogo sytuacja Ukrainy nie interesuje, takoż samo jest we Włoszech, Niemczech, w Skandynawii. USA są zaangażowane w konflikt, ale jedynie na planie geostrategicznej walki z Rosją, której stawką są wpływy na Bliskim i Środkowym Wschodzie, na Pacyfiku i Oceanie Indyjskim. Ukraina, podobnie jak Polska, jest tu jedynie środkiem – instrumentem w prowadzonej przez Amerykanów globalnej polityce: jeśli wy, tj. Rosjanie, pozwolicie na zbyt wiele Iranowi, Syrii, Afganistanowi etc., to my uzbroimy odpowiednio dobrą bronią Ukraińców. Jeśli, nie – Ukraina od nas już niczego nie dostanie.

Rosja vs Zachód. Dlaczego Zachód przecenił swoją przewagę?

Zazwyczaj wojnę przegrywa się już przed wojną. Tylko politycy nie zawsze zauważają fakt przegranej, a zauważywszy, nie każdy ma odwagę się do tego przyznać.

Z reguły wybuch działań wojennych jest aktem pośredniego rozpoznania strategicznych strat i późniejszej  próby sił zbrojnych na polu walki zmiany niekorzystnej sytuacji.

Prewencyjna wojna jest w celu strategicznego (politycznego, gospodarczego i dyplomatycznego) wygrania walki i ustanowienia korzystnej dla bezpieczeństwa państwa sytuacji. Dlatego Rosja przez dekady unikała prowokacji Zachodu by nie dać się wciągnąć do udziału w wielkim konflikcie militarnym i weszła w kolizję dopiero wtedy, gdy:

Po pierwsze ogólna sytuacja polityczna wymknęła się już spod kontroli i dokładne planowanie strategiczne dla Rosji stało się niemożliwe, gdyż nie wiadomo było, jakie siły i w ilu kierunkach przeciwnik zaatakuje jednocześnie, jeśli pozostawi się mu inicjatywę.

Nowy rząd Australii. Więcej kobiet, niż kiedykolwiek wcześniej

Nowi ministrowie rzadu Antoniego Albanese
z gubernatorem Australii Davidem Hurleyem.
Fot. printscreen ABCnewsYT

Zaprzysiężony dziś gabinet nowego premiera  Anthony'ego Albanese,  którego partia (Labour Party)  wygrała niedawne wybory zdobywając ponad połowę miejsc w parlamencie (77), wygląda jak żaden inny w historii australijskiej polityki. 13 z 30 ministrów zaprzysiężonych w środę w Canberze to kobiety. Po raz pierwszy ministerialne teki otrzymali też australijscy muzumanie. 

Niektóre twarze są znajome, jak minister spraw zagranicznych Penny Wong, minister środowiska i wody Tanya Plibersek i była szefowa ACT, obecnie minister finansów Katy Gallagher.

Inne są nowicjuszkami, jak Anika Wells, Kristy McBain i Anne Aly – wszystkie są w parlamencie od mniej niż pięciu lat.

Płk. R. Black: USA popychają świat do wojny nuklearnej

 Jestem bardzo proamerykański. Właściwie byłem częścią NATO i byłem gotowy umrzeć w Niemczech w obronie przed atakiem Związku Radzieckiego. - Płk. Richard Black

W rozmowie z Instytutem Schillera płk. Richard Black, weteran armii amerykańskiej na ważnych stanowiskach, obecnie na emeryturze, po ponad trzydziestu latach kariery i dlatego widział wszystkie barwy wojny, niemniej jednak wyraża swoje niezadowolenie, a czasami nawet prawdziwe przerażenie z powodu niebezpieczeństwa dryfu wybranego przez Amerykanów. Polityka zagraniczna, która bez żadnych skrupułów i ograniczeń realizuje swoje partykularne interesy wobec ludności cywilnej krajów, w których interweniuje i niebezpieczeństw, na jakie naraża własną ludność. Z jego słów wynika wiele ważnych świadectw dotyczących zarządzania wojną w Syrii i ostatnich wydarzeń na Ukrainie. Z pewnością ma o tym większe pojęcie niż Kaczyński, Duda i Morawiecki razem wzięci.

Poniżej znajduje się transkrypcja wywiadu. Trzeba go przeczytać uważnie bo okazuje się, że są jeszcze w USA ludzie rozsądni.
Zapraszamy do lektury.

BILLINGTON: Cześć, jestem Mike Billington z Executive  Intelligence Review  i  Instytutu Schillera . Jestem tu dzisiaj z pułkownikiem Richardem Blackiem, senatorem Richardem Blackiem, który po 31 latach służby w Marines i Armii, następnie służył w Izbie Delegatów Wirginii w latach 1998-2006 i Senacie Wirginii w latach 2012-2020. Ale opisanie swojej kariery wojskowej pozostawiam samemu pułkownikowi Blackowi.

Więc, pułkowniku Black, witaj. Toczącej się na Ukrainie wojnie zastępczej USA, Wielkiej Brytanii i NATO przeciwko Rosji oraz wojnie gospodarczej prowadzonej bezpośrednio przeciwko Rosji towarzyszyła wojna informacyjna, której celem było demonizowanie Rosji, a zwłaszcza prezydenta Władimira Putina. Powtarzającym się tematem jest to, że rosyjskie wojsko prowadzi bezlitosne kampanie zabójstw i niszczenia obszarów mieszkalnych, często odnosząc się do rosyjskich operacji wojskowych w Syrii, twierdząc, że zrobili to samo w Syrii, zwłaszcza przeciwko Aleppo. Powinny to być przykłady zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości.