Wybory 2019: Program wyborczy PiS. Zaskoczenia i wątpliwości

Szef rządzącej w Polsce  partii PiS - Jarosław Kaczynski
Fot. A.Grycuk - Wikimedia commons (CC BY-SA 3.0 PL)

Partia PiS opublikowała swój program wyborczy[i]. Składa się on z  232 stron tekstu i  zawiera bardzo szczegółowe zestawienie obietnic, planów i deklaracji. Większość z nich była już prezentowana i omawiana. Należy do nich obietnica wydatnego podwyższenia płacy minimalnej, ochrona i wsparcie rodziny, czy inne działania, które zawierają się w coraz obszerniejszym zestawie różnych „plusów”, a mające skutkować budową „polskiego państwa dobrobytu”.

Jako hasło propagandowe, służące do mobilizacji elektoratu, prezentuje się to dość ładnie i może stwarzać wrażenie, że niebawem, pod względem poziomu życia, dogonimy zamożne kraje Zachodu. Nic bardziej mylnego! Zapisy szczegółowe programu wyprowadzają z tego błędu i burzą złudzenia entuzjastów: „Planujemy, aby w 2023 roku poziom życia w Polsce, mierzony poziomem PKB per capita w sile nabywczej, był wyższy niż w Portugalii”[ii].

Reaktywujemy Bumeranga Juniora

Po kilkuletniej przerwie reaktywujemy Bumeranga Juniora - magazyn nastolatków Bumeranga Polskiego!

Koordynatorką tej sekcji jest Emilia Zwolak, która przez wiele lat była dyrektorką Polskiej Szkoły Sobotniej w Liverpool. Zapraszamy do kontaktu z nami młodych Polaków mieszkających w Australii, którzy interesują się dziennikarstwem, mówią i piszą po polsku, pasjonują się  fotografowaniem lub filmowaniem i chcieliby się dołączyć  do  naszej reporterskiej sekcji. Ale przede wszystkim tych, którzy mają głowy pełne pomysłów dziennikarskich.  Może uda się stworzyć grupę młodych reporterów polonijnych w Australii ze wszystkich stanów? Najlepszym młodym reporterom przyznamy  specjalne nagrody-honoraria.

Zapraszamy do polonijnej reporterskiej przygody!
Więcej: Bumerang Juniora

17 IX 1939 czyli retoryka historyczna jako aktualny klin polityczny



Tereny Polski zajęte przez III Rzeszę
 i ZSRR (21.10.1939 - 22.06.1941)
Map. Wikimedia commons

17 września 1939 roku jest wykorzystywany w retoryce historycznej rządzących jako aktualny klin polityczny. Nieszczęściem jest rok wyborczy, w którym wykorzystanie elementów polityki historycznej jest standardem. Jednak nie jest to standard równoważny, ponieważ nawet w epoce dobrej zmiany widać wyraźne różnice, w wykorzystaniu retoryki wspomnień 1 września, ukierunkowanej na Niemcy (z pominięciem Słowacji – również agresora), a tej skupionej na 17 września – wycelowanej we współczesną Rosję i Rosjan.

 

Historyczna różnica pomiędzy wydarzeniami z 1 września a 17 września była zasadnicza. 1 września mieliśmy do czynienia z napaścią Niemiec na Polskę, a 17 września wojska ZSRR wkroczyły na jeszcze nie zajęte przez Niemców tereny opuszczanego przez elitę rządzącą państwa polskiego, czy raczej tego, co z niego zostało. Potwierdza to Marszałek Edward Rydz-Śmigły w swojej dyrektywie ogólnej z 17 września 1939 roku z Kołomyi: „Sowiety wkroczyły. Nakazuję ogólne wycofanie na Rumunię i Węgry najkrótszymi drogami. Z bolszewikami nie walczyć, chyba w razie natarcia z ich strony lub próby rozbrojenia oddziałów. Zadanie Warszawy i miast, które miały się bronić przed Niemcami – bez zmian. Miasta do których podejdą bolszewicy, powinny z nimi pertraktować w sprawie wyjścia garnizonów do Węgier lub Rumunii.”.

Szkolny spektakl rocznicowy: "Czas miłości, czas powinności"

„...JA W POLSKĘ MAMO TAK STRASZNIE WIERZĘ...” - recytowali dwaj bracia ośmio – oraz dziewięcioletni Kuba i Mikołaj z Polskiej Szkoły Macarthur, podczas spektaklu słowno – muzycznego dla uczczenia tragicznej rocznicy Września 1939 roku. Spektakl nosił znamienny tytuł:  CZAS MIŁOŚCI, CZAS POWINNOŚCI.

Ta najmłodsza, bo dopiero trzy lata licząca polska szkoła, usytuowana na południowo – zachodnich obrzeżach Sydney, od samego początku dała się poznać, jako placówka pielęgnujaca język, kulturę i historię naszego Kraju. Wystawiony w Polskim Klubie w Bankstown spektakl okazał się być kolejnym, niezaprzeczalnym tego dowodem.

Historia Polonii australijskiej albo o chorobie polskiego emigranta

W Polsce w lipcu br. na rynku księgarskim ukazała się książka Mariana Kałuskiego o Polakach w Australii pt. „Terra Australis. Przyczynki do historii Polaków w Australii”, wydana nakładem Studium Historii Polonii Australijskiej w Melbourne.

Jest to książka, która jest z pewnością ciekawym przyczynkiem do historii Polaków w najdalszym od Polski kraju - w Australii, głównie jednak o powojennej emigracji. Są to również osobiste refleksje autora o jej kondycji. Autor był redaktorem ukazującego się w Melbourne „Tygodnika Polskiego” oraz założycielem Studium Historii Polonii Australijskiej. Celem książki jest odkłamanie wielu wątków najnowszej historii Polaków w Australii. Autor hołduje powiedzeniu: „Prawda ponad wszystko”. 

Pierwszą recenzję książki  napisał prof. Andrzej Targowski  z Western Michigan University (USA).