Prof. Anna Raźny: Wojna z prawdą – wojną o rząd dusz

Prof. Anna Raźny

Trwa wojna hybrydowa w Polsce w sferze wszystkich typów komunikacji: politycznej, społecznej, kulturowo-cywilizacyjnej. Takim właśnie mianem można określić wytoczoną nam wojnę informacyjną. Podobnie jak każda hybryda, łączy ona różne, często nieprzystające do siebie formy informacyjnego oddziaływania na polskie społeczeństwo – uprzedmiotowienie z quasi-upodmiotowieniem. Celem wszystkich jest mentalne ubezwłasnowolnienie Polaków.

Analogicznie do militarnych działań hybrydowych, łączących  przeciwstawne  formy walki: konwencjonalne z terrorystycznymi, spekulacyjnymi czy kryminalnymi – wojna hybrydowa w sferze informacji wykorzystuje wszystkie dostępne metody manipulacji i propagandy, atakując w sposób bezwzględny tożsamość zarówno osobową, jak i narodową Polaków pod pozorem jej podtrzymywania czy nawet obrony.  Jej obecny etap jest szczególnie ważny, gdyż idzie w nim o to, co określamy jako rząd dusz. 

Katarzyna Podjaska: Staropolskie nazewnictwo rodzinne

Józef Aleksander Jabłonowski (1711—1777) – Cyfrowa
Biblioteka Narodowa Józef Aleksander Jabłonowski
Ryc. domena publiczna

Dowcipy o teściowych tak naprawdę są o… świekrach.

Przez pierwsze trzy dni małżeństwa byłem przekonany, że mam najlepszą teściową na świecie. A to i mecz razem obejrzeliśmy, o samochodach pogadaliśmy, nawet na ryby ze mną poszła. No i wreszcie wytrzeźwiałem po weselu, patrzę na teściową, a to teść.

Na pewno każdy z Was wielokrotnie słyszał słynne dowcipy o teściowych – zazwyczaj jest to matka żony i zostaje w tychże dowcipach wyposażona w zbiór najgorszych możliwych cech ludzkich. Gdybyśmy jednak chcieli te dowcipy opowiedzieć w czasach dawnych, mówilibyśmy nie o teściowej – ale o świekrze. Świekra to matka żony, a jej mąż – czyli ojciec żony – to świekier.

 

Staropolskie nazewnictwo rodzinne było duuuuuuużo bardziej rozbudowane niż obecnie.

Wyimaginowana wspólnota jest faktem

Mocne przemówienie prezydenta Dudy  w Leżajsku.
 Fot. K.Sitkowski.KPRP

Wyimaginowana wspólnota jest faktem. Pan Andrzej Duda Prezydent Rzeczypospolitej wypowiedział bardzo istotne słowa pokazujące jak widzi sytuację w Unii Europejskiej. Niestety jest to opinia obiektywna, opisująca i określająca rzeczywistość jednym słowem. Brutalna opinia, ale prawie na pewno szczera i prawdziwa, może nawet tzw. prosto z serca.

Wspólnota w rozumieniu powszechnie uznawanych i akceptowanych wartości w Unii Europejskiej nie istnieje. To co uważamy za Wspólnotę jest wspólnotą pozorów.

Piękne słowa o wartościach, na których przestrzeganie jakże niesłychanie jest wyczulona Unia Europejska, to tak piękna, urocza i atrakcyjna fikcja, że aż by chciało się w nią uwierzyć jak w piękną bajkę.

Bitwa pod Wiedniem została właśnie przegrana

Od wielu lat Polonia w Wiedniu walczy o powstanie tam
  pomnika króla Jana III Sobieskiego i polskiej husarii
dla upamiętnienia Wiktorii Wiedeńskiej.
 Fot. H.Pinki CC BY-SA 4.0

Obchodzimy dziś 335 rocznicę bitwy pod Wiedniem, gdzie niemiecko-polska armia pod dowództwem króla Jan III Sobieskiego pobiła Turków i uratowała oblężony Wiedeń. Na przeciąg kilku stuleci zmieniło to układ sił w tym rejonie Europy i rozpoczęło proces stopniowego usuwania Turków i islamu z Europy. 

Wydawało się, że imperium osmańskie zostanie całkowicie zlikwidowane,  Konstantynopol stanie się na powrót chrześcijańskim miastem, a Grecy i Ormianie, zniewoleni przez Turków, odzyskają wolność. Było do tego bardzo blisko, gdyż wielokrotnie pod murami Stambułu stawały wojska rosyjskie. Zawsze jednak Turcy znajdowały protektora wśród chrześcijańskich państw Europy, które ich ratowały grożąc Rosji wojną, a raz nawet doprowadziły do wielkiej wojny koalicji Francji, Anglii i królestwa Sardynii przeciwko Rosji (wojna krymska) w obronie osmańskiego imperium. Turcja była jednak tak słaba, że pod murami Stambułu stanęli raz nawet, w 1912 roku, Bułgarzy. Potem rolę protektora islamu pełniły Niemcy, które przez palce patrzyły na dokonanie przez Turków ludobójstwa ludności ormiańskiej. Turcja została pokonana przez Ententę w wyniku I wojny światowej, ale utrzymała swe posiadłości na terenie Anatolii i zmasakrowała oraz  wygnała miliony Greków z tego terytorium.

Nowy cykl reporterski BP - "Polacy w Australii": Józef Kozłowski (cz.1)

Por. rez. Józef Kozłowski, Sydney. Fot. K.Bajkowski

Na historię każdej emigracji składają się indywidualne historie poszczególnych osób, które zdecydowały się  lub których życie do tego zmusiło porzucić ojczyznę i udać się w inne bliższe lub dalsze, przynoszące nadzieję na lepsze i bezpieczne życie strony świata.   Historie podóżników zawsze nas fascynują. Historie emigrantów  fascynują tym bardzej, bo to  nie tylko doraźna przygoda podyktowana ciekawością świata. To mniej lub więcej  szczęśliwa lub dramatyczna przygoda życia.   Wiele takich historii zostało spisanych, nakręcono filmy.  Najciewawsze jest jednak to, jak sami emigranci  o tym opowiadają.  W najbliższych miesiacąch niektórych z nich będzie  można usłyszeć i zobaczyć  na naszym portalu.

Bumerang Polski rozpoczyna cykl  nowych reportaży  filmowych wypełnionych  unikatowymi  opowieściami   życia  polskich emigrantów, którzy za swoją drugą ojczyznę wybrali  Australię.  Pierwszym bohaterem naszego  nowego cyklu pt. „Polacy w Australii”  jest Pan Józef Kozłowski  z Sydney. W marcu tego roku ukończył 97 lat.