Zmarł Stanisław Barańczak - genialny poeta i tłumacz Szekspira

Pochodzący z Poznania wybitny poeta, krytyk literacki, tłumacz poezji , przede wszystkim Wiliama Szekspira - Stanislaw Baranczak zmarł w nocy z 25 na 26 grudnia - w Newtonville na przedmieściach Bostonu. Miał 68 lat. W ostatnim okresie cierpiał na chorobę Parkinsona.

- Odszedł największy tłumacz poezji XX wieku po Tadeuszu Boy Żeleńskim - tak o śmierci wybitnego poety Stanisława Barańczaka mówi krytyk literacki i jego przyjaciel Tadeusz Nyczek.

Był wielokrotnie wymieniany jako kandydat do literackiej Nagrody Nobla.

Stanisław Barańczak był jednym  z najważniejszych twórców tzw. Nowej Fali.  Urodził się 13 listopada 1946 w Poznaniu był absolwentem I LO. Skończył filologię polską na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. Zadebiutował w 1968 tomem poezji „Korekta twarzy”. W latach 1967-1971 był członkiem redakcji miesięcznika „Nurt”. Dwa lata później uzyskał stopień doktora za rozprawę o twórczości Mirona Białoszewskiego. Sygnatariusz Listu 59 (1975 rok). Był pracownikiem naukowym UAM, w 1977 roku za działalność w Komitecie Obrony Robotników usunięty z uczelni.

Wywiad z synem Powstańca Wielkopolskiego

Witold Hulewicz - syn powstańca wielkopolskiego,
 Bohdana Hulewicza. Fot.K.Bajkowski

Świętujmy zwycięstwa, nie klęski!  27 grudnia to jedna z najbardziej chwalebnaych dat w historii Polski. Tego dnia, 96 lat temu wybuchło Powstanie Wielkopolskie, jedyny zwycięski zryw niepodległościowy Polaków. Dziś w Bumerangu Polskim wywiad z zamieszkałym w Sydney synem Bohdana Hulewicza - jednego z przywódców tego powstania.

Polskie wydarzenia niepodległościowe końca 1918 r. rozegrały się wokół wizyty Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu. Uroczyste powitanie Mistrza na Dworcu Cesarskim 26 grudnia, później liczne manifestacje patriotyczne, wreszcie słynne przemówienie Paderewskiego, wygłoszone z balkonu Hotelu Bazar do zgromadzonych na Placu Wolności (Wilhelmplatz) mieszkańców Poznania  zainicjowały niepodległościowy i co najważniejsze udany zryw.

Polskie i australijskie wigilie Agnieszki Perepeczko

Agnieszka Perepeczko na Polish Christmas
w Sydney (2010). Fot. K.Bajkowski

Polacy w Melbourne czy Sydney, których znam podchodzą do świąt bardzo tradycyjnie. Może właśnie dlatego, że to specyficzny czas w roku i daleko od domu? Może wigilijne menu różni się od naszego, tradycyjnego, które pamiętamy z domu, ale nastrój jest zawsze tak samo uroczysty. Niestety, karp w Australii nie nadaje się do jedzenia, więc wszyscy szukamy jego zamienników. A wybór jest przeogromny.

Poza tym, owoce morza są bardzo częstym elementem wigilijnej kolacji, a i w Polsce także znajdują coraz więcej zwolenników. Zatem tutaj, obok uszek, barszczu czy zupy grzybowej pojawia się albo cały łosoś, albo krewetki, homary, kraby, ośmiornice. Moje wigilie zawsze były i są różne. Odkąd pamiętam. Pamiętam kolacje wigilijne w naszym domu rodzinnym z pierwszą gwiazdką. Ja w jakimś szale, biegająca od okna do okna, szkająca tej gwiazdki.

Boże Narodzenie 2014: Pokój ludziom dobrej woli...

Background: Freepik.com

Boże Narodzenie – święto europejskiej cywilizacji?

Choinka bożonarodzeniowa
 Fot. Malene Thyssen (Creative Commons)

Ogrom tradycji związanych z Bożym Narodzeniem, pozwala traktować to święto nie tylko w wymiarze religijnym. To ważny element europejskiej cywilizacji, bo niesie wraz z sobą uniwersalne zwyczaje, których korzenie sięgają jeszcze pogańskich czasów.

Być może nie z obrzydzeniem, ale z uczuciem lekkiego zażenowania oglądam to co z Bożego Narodzenia zrobiła mieszanka kiczu i komercji. Przerośnięty krasnal z butelką rdzożrącego napoju przysłonił nie tylko religijny wymiar świąt, który przecież nie każdy musi celebrować, ale przede wszystkim ogrom tradycji o wymiarze uniwersalnym dla całej Europy. Można wręcz powiedzieć, że gdyby Stary Kontynent próbował na serio poszukać źródeł swojej tożsamości, to zwyczaje związane z celebracją nadchodzących świąt byłby jednym z nich. Niewiele jest przecież w kalendarzu świątecznych dni, które tak dobitnie wskazywałby, że istnienie kultury europejskiej nie jest mitem, ale bytem realnym, choć coraz częściej zapominanym. Boże Narodzenie łączy w sobie pogańską przeszłość kontynentu, domieszkę rzymsko-greckiej cywilizacji, oraz judeo-chrześcijańskie znaczenie, wszystko podlane sosem średniowiecznego uniwersalizmu. Tworzy to z grudniowych świąt synkretyczny twór, który choć przez wieki ulegał modyfikacjom, to zachowywał swój pradawny trzon.