Tajemnice II wojny światowej: Świat Muszkieterów

Książkę:"Świat Muszkieterów - Zapomnij
albo zgiń" autor chce wydać przez
finansowanie społeczne w ramach programu
" Polak Potrafi"

Historia drugiej wojny światowej pełna jest nieznanych wydarzeń i niewyjaśnionych tajemnic. O ukrywanych do dziś faktach i tajemnicach polskiego wywiadu z Jerzym Rostkowskim, popularyzatorem historii i autorem licznych książek o tajemnicach drugiej wojny światowej i planach wydania książki o sekretnej organizacji Muszkieterzy, rozmawia poetka i pisarka Anna Strzelec.

Anna Strzelec:   Jest pan pisarzem, niestrudzonym  badaczem rozmiłowanym w historii, opisującym wydarzenia, których nie zawierają podręczniki historii Polski. Co najważniejsze, każdy nowo odkryty fakt dokumentuje Pan mnóstwem zdjęć kartograficznych i fotografiami zachowanymi przez rodziny wojennych bohaterów.  W jednym z wcześniejszych wywiadów przeczytałam, że uwielbia Pan „ulotny pył tajemnicy drzemiący na starych dokumentach”. Bardzo poetycznie nazwane… ale muszę zapytać, co skłoniło Pana do takiej właśnie pracy i kiedy zrodziła się pasja historycznego odkrywcy?

Jerzy Rostkowski:   Często w życiu bywa, że wydarzeniami kieruje przypadek i tak właśnie było u mnie. Zaczęło się w zasadzie od kolekcjonerstwa [śmiech].

AS   Kolekcjonerstwa? Zbierał pan stare przedmioty?

JR O nie, na to prawdopodobnie nie byłoby mnie stać w takiej formie, w jakiej bym chciał. Ludzie zbierają monety, znaczki, nawet stare butelki, a ja zbierałem fakty.

Niewypowiedziana wojna

Mały Mirek z Ługańska przez miesiąc mieszkał w schronie
przeciwbomowym. Fot. screenshot Anti-Maidan You Tube

W Europie, na granicy unijnej, dzięki USA i przy wsparciu niektórych państw UE, rozgrywa się straszliwy dramat społeczny – wojna domowa na Ukrainie. Giną ludzie, tysiące rannych i zabitych cywilów, setki tysięcy ludzi na emigracji. Niszczona jest infrastruktura miast i wsi. Wojska rządowe, wsparte nacjonalistycznymi bojówkami, walcząc z własnym społeczeństwem dopuszczają się bestialstw, Strzela się do kobiet, dzieci, starców, kalek, dziennikarzy….

Wojska rządowe ponoszą klęski jedna za drugą, całe jednostki dezerterują, uciekają do Rosji, lub poddają się powstańcom walczącym na obszarach południowo-wschodniej Ukrainy.

Ani obecne władze tego państwa, ani USA - jej główny inspirator, oraz niektóre z państw UE, zwłaszcza te z Europy środkowo-wschodniej – nie są zainteresowane ograniczeniem tej wojny i podejmują wiele decyzji, które konflikt społeczny na Ukrainie tylko zaostrzają.

Europejskie Centrum Solidarności otwarte

Budynek Europejskiego Centrum Solidarności w Gdańsku.
Fot.materiały prasowe

 W Gdańsku  w 34 rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych prezydent RP  Bronisław Komorowski uroczyście otworzył  Europejskie Centrum Solidarności.
  

Ponadtysiącletni Gdańsk – port hanzeatycki, miasto różnych kultur i narodowości – wielokrotnie zaistniał na kartach historii. Nie inaczej było w sierpniu 1980 roku, kiedy w Stoczni Gdańskiej im. Lenina narodziła się Solidarność. Przemiany rozpoczęte podczas sierpniowego strajku uruchomiły proces rozkładu systemu komunistycznego, zmieniając na zawsze losy Europy Środkowo- Wschodniej i świata. Dlatego też akt erekcyjny Europejskiego Centrum Solidarności w 25 rocznicę Porozumień Sierpniowych podpisało 29 sygnatariuszy z całej Europy – prezydenci, premierzy i szefowie państw.

WITKACY READINGS w La Mama Theatre w Melbourne

"Madness" w Melbourne. Fot.B.Żongołłowicz

Reżyser Lech Mackiewicz z Auto Da Fe Theatre Company przywiózł w ostatnich dniach sierpnia do Melbourne „Madness“  na motywach twórczości Stanisława Ignacego Witkiewicza – Witkacego.

Z grupą zaprzyjaźnionych aktorów (Jane Bayly, Matt Crosby, Maude Davey, Tom Davies, Kathleen Doyle, Majid Shokor, Brendan Snow, Emily Tomlins i Reece Vella) „podał” ją w udramatyzowanej formie widowni La Mama Theatre w Melbourne. Na gitarze improwizowała Iryna Vella.

Dopełnieniem „Madness“ były trzy mini-sztuki „Cockroaches”, „The Brave Princess” i „The Poor Little Boy” w tłumaczeniu Izabelli Mackiewicz, które Witkacy napisał w 1893 roku, gdy miał 8 lat!

John Gill – Witkacowy fascynat - przygotował krótki wykład na temat artysty. Projekcja jego nagrania stanowiła ciekawy akcent przedstawienia.

Prestiżowy sukces Polski czy tylko Donalda Tuska?

Donald Tusk, obecny szef RE - Herman von Rompuy i nowa szefowa
dyplomacji UE - Federica Mogherini.  Fot. KKP

Donald Tusk został nowym szefem Rady Europejskiej (RE), na urząd wstąpi 1 grudnia tego roku. W pewnym sensie jest to sukces, przede wszystkim prestiżowy dla samego Donalda Tuska.

Ale nie jest to sukces Polski, jako takiej, jako państwa. To sukces personalny, osobisty polskiego premiera i jego dosyć dobrych osobistych relacji z Angelą Merkel - niekwestionowaną szefową UE. I tego można mu pogratulować.

W skali instytucji europejskich prestiż jest niezbyt wielki. Bo to funkcja raczej reprezentacyjno -biurokratyczna, bez uprawnień decyzyjnych, chociaż na wyrost nazywana prezydenturą.
Funkcje decyzyjne, najważniejsze  w UE są w rękach szefa KE i jego komisarzy.

Polski rząd nie kreował swego premiera na szefa RE, lecz wystawił kandydaturę ministra Sikorskiego, tak jak inne państwa członkowskie - swoich kandydatów na stanowiska w KE.