Pamięci Jana Karskiego



Jan Karski - polski emisariusz Polskiego Państwa
Podziemnego w czasie II wojny światowej

Serdecznie zapraszam osoby mieszkające lub przebywające czasowo w Sydney na spotkanie poświęcone upamiętnieniu Jana Karskiego, emisariusza władz Polskiego Państwa Podziemnego, który w trakcie II wojny światowej poinformował zachodnich aliantów o ludobójstwie popełnianym przez nazistowskie Niemcy na ludności żydowskiej na terytorium Polski znajdującym się pod ich okupacją. 
Jan Karski przedostał się m. in. dwukrotnie do warszawskiego getta, a także do obozu przejściowego w Izbicy, z którego Żydzi wywożeni byli do obozów zagłady. Karski dotarł następnie do Wielkiej Brytanii, gdzie na podstawie przywiezionych przez niego dokumentów oraz jego osobistego świadectwa Rząd RP na uchodźstwie przesłał aliantom w dniu 10 grudnia 1942 r. notę, w której zawarł szczegółowy raport o Holokauście. W kolejnym roku Jan Karski odbył spotkanie z brytyjskim ministrem spraw zagranicznych Anthonym Edenem, z prezydentem USA Franklinem D. Rooseveltem oraz wieloma politykami, dziennikarzami i innymi postaciami z życia publicznego Wielkiej Brytanii i USA. Niestety większość rozmówców nie dowierzała jego doniesieniom lub je ignorowała.
Spotkanie, zorganizowane wspólnie z Australijskim Instytutem Spraw Polskich (AIPA), odbędzie się w języku angielskim w czwartek 29 listopada br. o godz. 19.00 i będzie obejmować m. in. wystąpienie dr. Johna Besemeresa z ANU Centre for European Studies w Canberze (http://ces.anu.edu.au/dr-john-besemeres), projekcję krótkich filmów związanych z Janem Karskim, przerywniki muzyczne w wykonaniu Wojciecha Wiśniewskiego oraz część recepcyjną. Uprzejmie proszę o wcześniejsze potwierdzenie uczestnictwa na adresy wskazane w załączniku.
 

Daniel Gromann

 

Konsul Generalny
Konsulat Generalny RP w Sydney

Wielki benefis teatralnej Fantazji w Bankstown

Polski Teatr Fantazja z Sydney ma już 10 lat! Już 10 lat jego aktorzy z wyrafinowaną fantazją zabawiają polonijną publicznosć w całej Australii dostarczając widzom jakże jej potrzebnej - dużej dawki radości i humoru w języku polskim.
Dekadę temu rozpoczynali od dowcipnego umoralniania sztuką Gabryeli Zapolskiej. Dziś witali ( w miniona sobotę w Klubie Polskim w Bankstown) szampanem wierną publiczność na swym wielkim teatralnym Benefisie jubileuszowym a potem wspominali swoje najlepsze fragmenty scenicznej zabawy. Bo jak śpiewała na wstępie benefisowego wieczoru mała Leah Łania, córka jednej z aktorek Teatru Fantazja - "Fantazja jest do tego, aby bawić się na całego".

Obama wygrał walkę o reelekcję, Romney uznał jego zwycięstwo

Prezydent Barack Obama, żona Michelle i córki
 Malia i Sasha wchodzą na scenę w sztabie wyborczym
 demokratów w centrum wystawienniczym
 McCormick Place w Chicago 6 listopada br.
(PAP/EPA/Fot. Tannen Maury)

Prezydent Barack Obama wygrał wybory w USA, pokonując swego republikańskiego rywala do Białego Domu, Mitta Romneya, i zapewniając sobie rządy na drugą kadencję. Po wahaniach Romney w przemówieniu w Bostonie uznał swoją porażkę.

Według najnowszej prognozy CNN Obama otrzymał 303 głosy elektorskie, a Romney 206.
Obama uzyskał potrzebne do zwycięstwa minimum 270 głosów elektorskich dzięki nieznacznej wygranej w stanie Ohio - podała najpierw telewizja CNN, a potem inne media na podstawie wstępnych, ale wiarygodnych obliczeń głosów. Jest to jeden ze stanów wcześniej „wahających się” (swing states). Obama wygrał z Romneyem w niemal wszystkich pozostałych swing states, i to bardziej zdecydowanie niż w Ohio: w Pensylwanii różnicą 5 procent, w Kolorado różnicą 3 procent, w Wisconsin różnicą 6 procent, w Iowa – także 5 procentami, a także w Wirginii, Nevadzie, New Hampshire i Michigan.
W godzinę po przekroczeniu przez prezydenta bariery 270 głosów elektorskich nie były jeszcze rozstrzygnięte wyniki wyborów na Florydzie, ale i tam zanosiło się na zwycięstwo Obamy. Ze stanów „wahających się”, Romney triumfował tylko w Karolinie Północnej.
Ogłoszona przez CNN reelekcja prezydenta wywołała euforię w Chicago, gdzie Obama ma swój główny sztab wyborczy i ma wygłosić przemówienie.
Tłumy sympatyków prezydenta manifestowały także radość w Nowym Jorku na Times Square i przed Białym Domem w Waszyngtonie.

Jerzy Janowicz - nowa super gwiazda polskiego tenisa

 Return Jerzego Janowicza w meczu
 z Hiszpanem Davidem Ferrerem
podczas finału tenisowego Masters
BNP Paribas 2012, 4 listopada 2012 r.
 (Fot.: PAP/EPA)

 Jerzy Janowicz 22-letni Łodzianin podbił Paryż na początku listopada 2012 r. dochodząc do finału bardzo silnie obsadzonego turnieju tenisowego, gdzie zajął drugie miejsce. Prócz chorego Rafaela Nadala cała światowa czołówka brała w nim udział a Jurek po drodze do finału wygrał z 5 zawodnikami z pierwszej i drugiej „10” świata, w tym z aktualnym mistrzem Wimbledonu i Olimpiady a także US Open Andrew Murrayem. W trzecim secie wygrał gładko 6: 2, aczkolwiek w drugim secie obronił piłkę meczową.

Nikt nie przewidywał takiego obrotu sprawy, nawet sam zawodnik, który miał już bilet powrotny do Polski, po wygraniu 2 meczów eliminacyjnych. Jak to jest możliwe, że zawodnik 68-ty na liście światowej wygrywał z najlepszymi zawodnikami świata? Kto zna się na tenisie, ten wie, że to jest bardzo rzadki przypadek, o charakterze fenomenu.

Z czego wynika sukces Janowicza? Wynika z tego, że w Paryżu grał i spontanicznie i kalkulacyjnie, choć nie w finale. Dziś w tenisa grają maszynki tenisowe, które przebijają piłkę długo i prawie nie psują. Bowiem nie chcą ryzykować i tracić punkty/pieniądze. Natomiast Jurek zagrał szalenie ryzykowny tenis w postaci serii asów serwisowych i kończących forhendów, przy czym bardzo często skracał piłkę tuż za siatkę, wybijając z rytmu owych ciułaczy punktów. Gracze tego typu dobrze biegają w szerz kortu, ale gorzej do przodu i tyłu.

Jedno państwo, dwa narody

Jest tyle rze­czy, o któ­rych chciał­bym napi­sać. Mógł­bym na przy­kład opo­wie­dzieć o coraz więk­szych szan­sach na roz­wój pol­skiego rol­nic­twa, albo o dal­szych pla­nach doty­czą­cych grun­tow­nych remon­tów oraz inwe­sty­cji w zakre­sie infra­struk­tury dro­go­wej i kole­jo­wej. Mógł­bym też napi­sać o pro­jek­tach, dzięki któ­rym zmie­niamy edu­ka­cję naszych dzieci, przy­bli­ża­jąc ją do zachod­nich stan­dar­dów, jeśli cho­dzi o naj­now­sze tech­no­lo­gie. Dobrze byłoby też podzie­lić się wie­dzą i wymie­nić poglądy na temat waż­nych spraw zwią­za­nych z walką z kry­zy­sem gospo­dar­czym w Euro­pie, który zagraża nie­stety i nam… Jest tyle rze­czy waż­nych, a przede wszyst­kim nam bli­skich, o któ­rych chciał­bym napi­sać, ale nie mogę…Tej szansy nie daje mi Jaro­sław Kaczyński.

Przy­po­mnijmy – w zeszłym tygo­dniu dzien­nik Rzecz­po­spo­lita podał, że we wraku Tupo­lewa, który roz­bił się pod Smo­leń­skiem, zna­le­ziono tro­tyl. Redak­cja już po kilku godzi­nach wyco­fała się z tych stwier­dzeń, ale Jaro­sław Kaczyń­ski zdą­żył w mię­dzy­cza­sie zwo­łać kon­fe­ren­cję pra­sową wypo­wia­da­jąc na niej słowa, które prze­orały życie poli­tyczne w Pol­sce, i któ­rych nie da się już wyco­fać. Stwier­dził, że doszło do mor­der­stwa 96 osób lecą­cych do Smo­leń­ska. Mamy więc mord, a więc muszą być i mordercy!