Przemysław Piasta: Maski opadły

 Cała nieszczęsna awantura z „ruskimi” rakietami, które okazały się jedną rakietą, do tego ukraińską, ma swoje dobre strony. Po pierwsze opadły maski.

Całe grono mędrców, zarówno tych rozpoznawalnych, jak i tych znanych jedynie w gronie własnych znajomych, zaraz po inkryminowanym zdarzeniu zawyrokowało, ze to wina „kacapów”. Uczynili to z pewnością siebie znamionującą brak jakiejkolwiek krytycznej refleksji. Ba, jestem przekonany, że wiedzieli, że to „ruskie rakiety” jeszcze zanim rzeczone rakiety na dobre wystartowały.

Ana Kol: "Mam Teatr" podbił moje serce

Aleksander Mikołajczak w komedii "Pozamiatane"
Fot. mat. prasowe

 Recenzja widza z Melbourne

Ostatni weekend w Domu Polskim Syrena w Melbourne to całe morze dobrego humoru i szczerych wybuchów śmiechu. Stało się to za sprawą aktorów z "Mam Teatr" z Polski. Na to co się wydarzyło warto było czekać.

Ale po kolei… W sobotę 19 listopada sala Syreny wypełniła się bardzo szybko. Po zapowiedzi Joli Najder rozległa się muzyka rozpoczynająca komedię  „Randka w Bistro”.  Piękna i radosna kelnerka Lucynka - w tej roli nasza  wokalistka z Melbourne   Sammer Bartkaczak) która śpiewnie zarezerwowała stolik dla pana Tadeusza – stałego klienta  Bistro Bursztym  gdzie toczy się akcja.  Okazało się, że nie jest to zwykła kelnerka lecz aktorka, która  pomaga właścicielce Bistro  i wypełnia je swoim śpiewem a to wszystko pomiędzy graniem w reklamach, filmach i serialach. Piosenki o małym bistro szybko zaraziły publiczność, która śpiewała razem z  uroczą kelnerką.

Matura 2022: "Ojczysty język łączy nas"

Maturzyści języka polskiego w Sydney 2022
Fot. BumerangMedida

 Polonia australijska pieczołowicie dba o utrzymanie języka polskiego na obczyźnie traktując go jako najważniejszy skarb kulturowy. Toteż nauczyciele sobotnich polskich szkół zachęcają co roku  młodzież polonijną do  wybierania  języka polskiego  jako przedmiot dodatkowy do egzminu dojrzałości.

Matura z j. polskiego w Australii  nie jest trudna. Jak mówi  wieloletnia nauczycielka klas maturalnych w Sydney, Marianna Łacek, dla każdego prawie ucznia język polski jest najlepiej zdanym przedmiotem. Wg niej do tej pory zdecydowana większość   uczniów zdaje polski na "szóstkę" – to znaczy uzyskuje ponad 90 punktów. Zalicza im się to jako 20% do przyjęcia na studia. Każdy, kto ma wyobrażenie o australijskiej maturze zdaje sobie sprawę ile wysiłku kosztuje uzyskanie podobnego wyniku z innego przedmiotu – podkreśla p. Łacek.

Debata antywojenna: Polska na cudzej wojnie?

W  ramach cyklu debat antywojennych odbyła się kolejna dyskusja publicystów, ekspertów i dziennikarzy na temat toczącego się na Ukrainie konfliktu i jego konsekwencji dla Polski. Dyskusja zorganizowana przez Myśl Polska TV i kanał Wbrew Cenzurze miała miejsce po doniesieniach na temat tragicznego w skutkach, przypadkowego ostrzału przez stronę ukraińską wsi Przewodów w województwie lubelskim, niedaleko granicy z Ukrainą.

W dyskusji udział wzięli prowadzący ją Tomasz Jankowski (kanał YouTube Wbrew Cenzurze), Krystian Jachacy (Praca Polska), Kamil Klimczak (Chrobry Szlak), Konrad Rękas (Powiernictwo Kresowe) i Sebastian Pitoń (Góralskie Veto, Pitoń TV). Redakcję „Myśli Polskiej” reprezentowali dr Mateusz Piskorski oraz Adam Śmiech.

Rozmowa z Romanem Śmigielskim: Przybliżyć Dani Polskę...

Roman Śmigielski - red. nacz.
 "Informatora Polskiego" . 
Fot. L.Wątróbski

 - O jubileuszu duńskiego kwartalnika „Informator Polski” Leszek Wątróbski rozmawia z jego redaktorem naczelnym Romanem Śmigielskim. 

 

-„Informator Polski” obchodzi swoje 30-lecie...

-W tym roku mija 30 lat od chwili kiedy nasz kwartalnik ukazał się po raz pierwszy. Już trzeci rok ukazujemy się tylko w formie elektronicznej - ukazującym się wyłącznie z naszych własnych środków.

-Wcześniej otrzymywaliście finansowe wsparcie z  Senatu RP...

-W 2020 roku przeniesiono dotacje dla Polonii i Polaków za granicą z Senatu RP do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Dla naszego pisma zmiana ta nie była „dobrą zmianą”. Oznacza to zero dotacji na nasz kwartalnik przez ostatnie 3 lata. Przypomnę tylko, że od powstania pisma w 1992 roku dotacje z Senatu RP dostawaliśmy wyłącznie na druk. Wszystkie inne koszty pokrywane były przez członków redakcji lub przez, niestety, bardzo nielicznych i niebogatych sponsorów.