Konrad Rękas: Wszyscy chcą tylko dobrze!

Czy można oprzeć edukację i wychowanie na samych zachętach i pochwałach, eliminując całkowicie oceny (zwłaszcza negatywne) i związany z nimi stres? Cóż, widocznie można, skoro tak się czyni, ale…

Należy mówić, że trzy koła są dobre

Zdarzyło mi się kiedyś mieć zajęcia w pewnym szkockim college’u, który jednakowoż równie dobrze mógł być szkołą angielską, amerykańską czy skandynawską, na tyle pewne sytuacje są już modelowe dla całego bodaj świata zachodniego. Przez cały rok wykładowcy chuchali i dmuchali na uczniów – typowych miejscowych 16-18-latków, chwaląc i zachwycając się każdym wypowiedzianym przez nich wyrazem. Nadszedł jednak koniec semestru i trzeba było podać uczniom ilość testów i klasówek, które oblali lub do których nie podeszli, a które były niezbędne do zaliczenia roku. Dialog między nauczycielką a kolejną uczennicą wyglądał tak:

– Kelly, masz jeszcze pięć testów do zaliczenia i poprawienia…

 – Nie wolno ci tak do mnie mówić! Jak możesz?! Dlaczego nie powiedziałaś, że dobrze zaliczyłam aż dwa?! Doniosę na ciebie! Wynoś się, nienawidzę cię…!

"Uprowadzenie" samolotu do Mińska. Jak było naprawdę?

Okładka książki "Le détournement"
o faktach związanych z lotem samolotu
Ryanair z 23 maja 2021 r.

Jacques Baud, były starszy oficer wywiadu w armii szwajcarskiej opublikował ostatnio książkę "Le détournement" (uprowadzenie), która opowiada o locie Ryanair FR4978 z dnia 23 maja z Aten do Wilna na Litwie. Baud analizuje szczegóły tego wydarzenia.

 Wiemy, że obecne napięcia na granicy białorusko-polskiej (oraz litewskiej i łotewskiej) są pokłosiem bardzo ciężkich sankcji narzuconych na Białoruś (m.in. zakaz lotów białoruskich samolotów pasażerskich nad UE) bezpośrednio po "przymusowym" lądowaniu samolotu Ryanair na lotnisku w Mińsku, w trakcie jego lotu z Aten do Wilna. Ci "biwakujący" już prawie cztery tygodnie uchodźcy z Afganistanu i bodajże także z Syrii, mieli jednorazowe WIZY TURYSTYCZNE na Białoruś, a po przekroczeniu i oddaleniu się od granicy tego państwa, już FORMALNIE nie mają prawa doń powrotu. Rzeczeni "uchodźcy" twierdzą, że byli już ponad 20 km wgłąb Polski, kiedy ich PODSTĘPEM zwabiono do autobusu i helikopterów, by dostarczyć do ośrodka dla uchodźców. A dostarczono z powrotem na granicę białoruską. Gdzie oczywiście białoruska straż graniczna odmawia im prawa wejścia na teren na Białorusi, jednocześnie dostarczając im i ciepłe ubrania, i namioty i ponoć nawet ciepłe posiłki.

Premier NSW Gladys Berejiklian rezygnuje ze stanowiska

Glady Berejiklian podaje się do dymisji
w kluczowym momencie walki z pandemią.
Fot. YT

Gladys Berejiklian oświadczyła w piątek o godzinie 13:00, że rezygnuje ze stanowiska premier Nowej Południowej Walii.  Jej decyzja o rezygnacji nastąpiła po tym, jak Niezależna Komisja Przeciwko Korupcji (ICAC) potwierdziła , że zbada, czy naruszyła zaufanie publiczne w trakcie jej sekretnego związku osobistego  z byłym kolegą z parlamentu.

Szokujące ogłoszenie rezygnacji w kluczowym momencie zmagania się z pandemią pojawiło się prawie dokładnie rok po tym, jak ujawniła podczas przesłuchania na żywo w ICAC, że przez kilka lat była w utrzymywanym dotąd w tajemnicy  „bliskim związku osobistym” z Darylem Maguire – posłem  Wagga Wagga. Relacje między  Berejiklian a nim zakończyły się w sierpniu zeszłego roku, w tym samym miesiącu, w którym po raz pierwszy została wciągnięta w śledztwo ICAC, składając przed komisją prywatne zeznania.

Łajdackie państwo, czyli pożegnanie z solidarnością

Francuska rodzina zaprasza
polskiego uchodźcę. Rycina z XIX w.
 (Wikipedia)

Histeria władz polskich wokół tak zwanego kryzysu uchodźczego i jakiejś wojny hybrydowej, prowadzonej ponoć przez wrogie siły na wschodzie, którym zapobiec może dopiero wprowadzenie stanu wyjątkowego wzdłuż fragmentu granicy z Białorusią przez bohaterski rząd, każą zastanowić się nie nad motywami premiera i wicepremiera, widocznymi jak na dłoni, ale nad bezwstydem tej władzy i świadomym pożegnaniem ze światem uniwersalnych wartości, także – chrześcijańskich.

I tak miłosierdzie (caritas) zastąpić ma ciężarówka z ukradzionym znakiem Czerwonego Krzyża, współczucie i współodpowiedzialność za drugiego człowieka – propagandowa nagonka i zalew kłamstw i obelg, wreszcie – zamiast gościnnego progu (wigilijny talerz!) pojawiają się zwoje sztyletowego drutu, zaś gościnność ulega przemocy push backu.

Nie uczymy się żyć z wirusem, uczymy się żyć z autorytaryzmem

Walka australijskiej policji z... covidem.

 Latem, gdy reszta świata otwierała się, kolejne stany w Australii zaczęły nakładać nowe ograniczenia, aby poradzić sobie z kilkoma przypadkami Covid. Zmieniono nas w globalne pośmiewisko. Tyle, że nikt się teraz nie śmieje.

Był czas, kiedy nawet w Melbourne mogliśmy śmiać się z absurdalności naszych zasad walki z Covidem. Powiedziano nam, że możemy zdjąć maski z twarzy – nadal obowiązkowe w pomieszczeniach i na zewnątrz – aby napić się kawy, ale nie pić piwa. Powiedziano nam również, że jeśli mieszkamy z pięcioma innymi dorosłymi osobami, nie wolno nam wszystkim wychodzić z domu w jednej grupie. Wewnątrz nie stanowiliśmy dla siebie ryzyka, ale na zewnątrz najwyraźniej byliśmy wirusową szalką Petriego.