Lewicki: Co jest potrzebne Ukrainie?

Neo-nazistowskie celebracje we wpółczesnym Kijowie.
28.04.2021. Fot. printscreen YouTube

 W 2014 roku Anne Applebaum, amerykańska dziennikarka i pisarka, żona Radka Sikorskiego, będąc chyba pod wrażeniem ukraińskiego Majdanu, opublikowała tekst o kontrowersyjnym tytule: „Nacjonalizm jest dokładnie tym, czego potrzebuje Ukraina” (Nationalism Is Exactly What Ukraine Needs).

 Teza, jak w tytule, była udowadniana przy pomocy różnych konstrukcji odwołujących się do historycznych doświadczeń w innych państwach, przy czym autorka, już na początku, jasno dała do zrozumienia, że ma pełną świadomość, iż w przeszłości ci ukraińscy nacjonaliści dokonywali rzeczy strasznych, biorąc udział w masowych mordach na Polakach i Żydach. Obecna, nowa sytuacja, jest zaś tak odmienna od tego co było podczas panowania totalitaryzmów, że tamten koszmar już się nie powtórzy, zaś umiarkowany nacjonalizm jest niezbędny dla stworzenia normalnej Ukrainy.

Polski Ład. Premier: "Rewolucja dla 18 mln Polaków"

Graf. Twitter/Mateusz Morawiecki

 Prawo i Sprawiedliwość zaprezentowało program Polski Ład. „Ma zrealizować polskie marzenia” – powiedział wicepremier, prezes PiS Jarosław Kaczyński. „Rewolucja dla 18 mln Polaków” – mówił z kolei premier Mateusz Morawiecki.

Prawo i Sprawiedliwość zaprezentowało w sobotę swój program Polski Ład, wcześniej nazywany Nowym Ładem, czyli nowy społeczno-gospodarczy program na okres pocovidowy, który dotyczy zmian w dziesięciu obszarach, m.in. w dziedzinie zdrowia, rodziny, klimatu pracy i płac oraz naprawy gospodarki. Ma być realizowany w najbliższych dwóch latach.

PADEREWSKI: ARTYSTA, DEMOKRATA, POLITYK - konferencja na żywo

 Interdyscyplinarna Międzynarodowa Konferencja Naukowa – IGNACY JAN PADEREWSKI: ARTYSTA, DEMOKRATA, POLITYK.

Organizowana trzy lata po obchodach 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości, konferencja ma na celu przypomnienie stanu postrzegania praw i wolności obywatelskich oraz tworzenia wizji odbudowywanego po 123 latach niewoli państwa.

Ignacy Jan Paderewski, pianista, kompozytor, działacz społeczny, mąż stanu; jako premier i minister spraw zagranicznych odegrał olbrzymią rolę w kształtowaniu obrazu politycznego Polski międzywojennej. Zyskując uznanie na całym świecie, jako artysta – muzyk i kompozytor, wykorzystywał swoją pozycję na rzecz rodaków, informujac m.in prezydenta USA o polityce zaborców i dramacie Polaków. Dzięki wielkiej aktywności Paderewskiego, prezydent Wilson w słynnym orędziu z 22 stycznia 1917, mówił wyraźnie o prawie Polski do niepodległości. Na tej podstawie jeden z 14 punktów pokoju sformułowanych przez Wilsona, nawiązuje do konieczności powstania niepodległego państwa polskiego z dostępem do morza.

Międzynarodowa premiera: Tryptyk dla Mistrza Paderewskiego

Z okazji rozpoczynającej się dzisiaj  Interdyscyplinarnej Konferencji pt. “IGNACY JAN PADEREWSKI: ARTYSTA – DEMOKRATA – POLITYK - Ojcu Niepodległości w 230. rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja i setną rocznicę uchwalenia Konstytucji Marcowej” w Londynie na Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie, Bumerang Polski  ma zaszczyt zaprezentować jako pierwszy całość „Preludium Do Sonaty Światła” – Tryptyku Literacko-Muzycznnego, kompozycji Aliny Kubik do słów Dominika Górnego. 

 „Preludium Do Sonaty Światła” – Tryptyk Literacko-Muzyczny jest efektem współpracy środowiska artystów związanych na co dzień z Poznaniem i z Warszawą, którzy składają hołd Mistrzowi - Ignacemu Janowi Paderewskiemu w 80. rocznicę śmierci. Zdjęcia do teledysku były kręcone w Poznaniu i dokumentują miejsca związane z bezpośrednią obecnością Ignacego Jana Paderewskiego m.in.: hotel Bazar, Dworzec Letni w Poznaniu, ulica Paderewskiego… Można też zobaczyć ujęcia Pomnika  Paderewskiego wzniesionego z inicjatywy Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego a odsłoniętego w dniu 6 maja 2015 roku przed gmachem Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu. Na filmie możemy podziwiać zarówno jej wnętrza jak i oryginalny fortepian, na którym grał niegdyś sam Mistrz Paderewski.

Prof. Witold Modzelewski: Zamach Majowy wciąż czeka na osąd

Józef Pilsudski i inni puczyści na moscie Poniatowskiego
w Warszawie 12 maja 1926 r  w  dniu rozpczęcia
zamachu stanu. Fot. Wikipedia - public domain 

Mija właśnie dziewięćdziesiąta piąta rocznica puczu wojskowego, który przeszedł do historii Polski jako „Zamach majowy”. Puczyści obalili legalne władze popełniając w sensie dosłownym i prawnym zbrodnie stanu oraz zbrodnie pospolite (nikt ich za to do dziś nie osądził): w ciągu trzech dni zginęło co najmniej 371 ludzi (raczej więcej), w tym prawie połowę stanowili ofiary cywilne, rannych było prawie tysiąc osób (pewnie więcej).

W dość zgodnej oceni są to dane zaniżone, gdyż wyszły spod ręki władz sanacyjnych, które usilnie tuszowały rozmiar popełnianych przestępstw. Przez te trzy dni – nawet wierząc w te dane – zginęło więcej ludzi niż razem wziętych wszystkich „wypadkach”: „czerwcowych” (1956), „grudniowych” (1970), „radomskich” (1976) oraz w czasie całego stanu wojennego (1981-1985). Istnieje tu wręcz dość oczywista różnica między sensem (a dokładnie bezsensem) ofiar roku 1926: w przypadku owych „wypadków” ginęli ludzie protestujący przeciwko biedzie oraz rządom bardzo wątpliwej legalności.