Jak żyć po rezygnacji pana Donalda Tuska?

Donald Tusk oficjalnie rezygnuje ze startu w wyborach
 prezydenckich 2020. Fot. printscreen YT

Jak żyć po rezygnacji pana Donalda Tuska z możliwości zgłoszenia swojej kandydatury w wyborach prezydenckich? Jak mamy się odnaleźć? Co my biedni zrobimy? Jak od wczoraj postrzegać świat i rzeczywistość? Przecież miało być tak pięknie! Miał być kandydat, miał startować! Mąż stanu! Polityk rangi światowej, ba wręcz globalnej, ostatnia nadzieja naszej opozycji i w ogóle wszystkich myślących! Białego konia to już sobie darujemy, bo jak rozpacz to rozpacz, a wiadomo że na białym koniu to zakończył książę Poniatowski w nurtach Elsnery…

 

Oglądając główne wydanie jednych z wiadomości w mediach narodowych, można było odnieść wrażenie, że sam fakt rezygnacji pana Tuska, jest mniej wart od zwiększania się aktywności pospolitych złodziei. W niektórych mediach zagranicznych w Polsce, ten sam fakt był przedstawiony w sposób wręcz higieniczny. Oto rzekomo pan Grzegorz Schetyna ma od dzisiaj rozwiązane ręce i może działać na rzecz kandydatury najlepszego kandydata.

Spotkania z wileńskim poetą Henrykiem Mażulem

Henryk Mażul na spotkaniu w Goleniowie.
Fot. L.Wątróbski

W październiku br. gościliśmy Szczecinie (16-go, w Książnicy Pomorskiej) i Goleniowie (17-go, w Szkole Podstawowej nr 4 oraz Bibliotece Miejskiej i Powiatowej) Henryka Mażula z Wilna – znanego  poetę, dziennikarza, publicystę, redaktora naczelnego „Magazynu Wileńskiego”.            

Ten człowiek-orkiestra urodził się we wsi Budy w rejonie szyrwinckim na Wileńszczyźnie (1953). Uczył się w mejszagolskiej szkole średniej, a po jej ukończeniu studiował i zdobył dyplom polonisty na Wileńskim Państwowym Instytucie Pedagogicznym.

,,Nieplanowane” wyjście do kina

Plakat filmu 'Nieplanowane" (Unplanned)
nagranego na podstawie prawdziwej historii
Abby Johnson
 

Rzeczywiście z rodziną nie planowaliśmy sobotniego wyjazdu do kina. Pomysł przyszedł tak jakoś naprędce, w dniu typowo jesiennym. Co robić? Może kino? Co grają? A… ten nowy film. Podobno w Stanach był problem z jego dystrybucją. Jedziemy.

Czytałem wcześniej recenzję tego filmu. Że jest to propaganda antyaborcyjna, że jest typowym przykładem pyskówki między przeciwnikami zabijania dzieci nienarodzonych a zwolennikami ,,prawa kobiet do własnego brzucha”, że nic nie wnosi do dyskusji o problemach współczesnych kobiet. Zarzucano temu obrazowi połączenie miłej atmosfery typowych amerykańskich filmów familijnych z horrorami. Krytykowano dialogi między głównymi aktorami grającymi rolę Abby – dyrektora kliniki aborcyjnej, potem ,,nawróconej” na obronę życia, a członkami organizacji pro-life. Nie jestem znawcą kinematografii i nie poszedłem do kina po to, by dokładnie analizować warsztat reżyserski tego dzieła. Po prostu się na tym nie znam. Mnie cieszy tylko to, że ten film uderza w cały biznes aborcyjny, który można nazwać przemysłem antyludzkim, uderzającym w podstawy naszej cywilizacji. ,,Kliniki” aborcyjne trudno w ogóle nazwać instytucjami czy placówkami medycznymi. Bardziej przypominają bardzo piękne i dobrze wyposażone, nowoczesne obozy koncentracyjne, w których doktor Mengele doskonale by się czuł.

65-lecie najstarszej kobiecej organizacji w Australii

Od lewej:  Sam Duluk MP, Carol Scheuler, Gosia Hill
(Konsul Honorwy na PA), Hon Jing Lee MLC,  Gosia Skalban
 Prezeska Kola Polek, Dr Monika Kończyk Konsul Generalny RP
 w Sydney, Irene Pnevmatikos MP, Tessa Waksmundzka,
 Irena Mencel-Wilkosz

Koło Polek w Adelajdzie (Polish Women Association in Adelaide), najstarsza kobieca organizacja w Australii, w roku 2019 obchodzi 65-lecie swojej charytatywnej działalności, skupiającej się na niesieniu pomocy potrzebującym. W roku 1954 trzy młode emigrantki: pani Krystyna Łużna OAM, pani Barbara Niemiec-Warcok OAM i pani Janina Majer zainicjowały działalność Koła Polek w Adelajdzie, skupiając wokół siebie kobiety, którym wojna zabrała młodość, szanse na edukację i wykształcenie, oraz pozbawiła Ojczyzny. 

W niedzielę, 20 października 2019 roku, obchody 65 lecia Koła Polek zainicjował obiad w Centralnym Domu Polskim przy Angas Street w Adelajdzie. Eleganckie zaproszenia, witanie gości przed wejściem przez gospodynię obchodów panią Gosię Skałban OAM i śliczne Krakowianki panny Violet i Anielę z folklorystycznego zespołu tanecznego Tatry, oraz biało-czerwone barwy sali bankietowej wprowadziły serdeczną polską atmosferę. 

Ryszard Opara: AMEN - Szukanie miejsca na Ziemi

...Byłem też umówiony na lunch ze znanym
 biznesmenem, pochodzenia polskiego
Richardem Prattem z Melbourne...
Fot. Wikipedia

Naszym całym Światem rządzą pieniądze i układy. Mimo tego... W życiu nigdy nie można się poddać! Zawsze należy walczyć, bo zawsze jest o co. Całe życie - to walka.

Odcinek 36 Autobiografii Naukowej Ryszarda Opary

Poszukiwanie miejsca na Ziemi

Sytuacja zaczęła się powoli stabilizować siłą czasu i rzeczy. Pozew przeciwko Grupie Sir Petera wycofałem. Nie dlatego, że zmieniłem zdanie, że zrobiłem coś źle, niezgodnie z etyką, że zgodziłem się przegrać. Po prostu nie miałem już żadnych realnych szans, aby złożyć całą transakcję „do kupy”. Zgodnie z umowami wstępnymi, moja wyłączność była na określony czas i ustalony termin na podpisanie ostatecznej dokumentacji całej transakcji. A ja nie miałem żadnego finansowania, więc nie było sensu kontynuować tego dalej.

Tymczasem Mayne N. wraz z funduszem Sir Petera, kilka tygodni później dokonał całej transakcji, dokładnie i ściśle według mojego scenariusza i planu biznesowego. Utworzono największą grupę prywatnych szpitali w Australii. Jej początkowa wartość kapitałowa wynosiła ok. 2.5 mld dolarów. Dokładnie tak - jak to przewidywałem.