Nowa konstytucja, ale jaka? Analiza profesora ze Szwajcarii

Okładka najnowszej książki prof.
 Mirosława Matyi

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej zapowiedział 3 maja tego roku referendum konsultacyjne w sprawie zmian w konstytucji. Referendum to, w którym dorośli Polacy mają się wypowiedzieć w sprawie zmian ustrojowych, ma być przeprowadzone 11 listopada 2018, czyli dokładnie w 100. rocznicę odzyskania niepodległości. Wyjaśniając powody decyzji, Prezydent podkreślił, że gdy obecnie obowiązująca konstytucja była przyjmowana, Polska znajdowała się w zupełnie innej sytuacji geopolitycznej – nie należała ani do NATO, ani do Unii Europejskiej.

Ciekawe jest, jak w nowej ustawie zasadniczej zostanie ukonstytuowany wpływ obywateli na proces decyzyjny w państwie polskim?

Referendum poprzedzi szereg spotkań głowy państwa z organizacjami społecznymi, politycznymi i obywatelskimi. I tu otwiera się szansa na wprowadzenie do konstytucji zapisów dotyczących referendum, jako decyzyjnej formy wyrażania woli i kontroli społecznej oraz wiążącej praktyki inicjatywy obywatelskiej.

Rododebilizm

Remix: BumerangMedia - Carsten Frenzi (Wikimedia
 Commons) & Pixabay (CC0) 

Zło nigdy nie występuje pod własnym szyldem. Czyż dajmy na to komunizm nie był piękną ideą? Ach był! Będziemy wszyscy równi, każdy będzie pracował według swoich możliwości, a dostawał od państwa – według swoich potrzeb. Wszystko będzie darmowe, będzie „sprawiedliwość społeczna”, będziemy żyć 200 lat, a „cerkwie i więzienia wyrównamy z ziemią”. Tak, tak takie były obietnice, a wyszło na odwrót – terror, bieda, wyzysk.

Zło zawsze maskuje się jakimś dobrem. Ba, nawet nie samo czyste zło, ale zwykła głupota np. głupota urzędnicza też zasłania się jakimś społecznym dobrem. Pod jego osłoną wprowadza ustawy, które mają dobro chronić, a na prawdę dają urzędnikom władzę nad ludźmi, etaty i pieniądze.

"Tribute to Freedom" - polski koncert w Sydney Town Hall. Recenzja

Alan Kogosowski podczas koncertu "Tribute to Freedom"
w sali sydnejskiego ratusza. Fot. K.Bajkowski

W ostatni piątek w imponujących swoim wystrojem wnętrzach sydnejskiego ratusza odbył się koncert z okazji 100 lecia odzyskania przez Polskę w  roku 1918 niepodległości po 123 latach rozbiorów. Koncert zorganizowany przez Radę Naczelną Polonii Australijskiej pod honorowym patronatem ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej w Australii zgromadził przedstawicieli parlamentu i dyplomatów zarówno reprezentujących rząd polski jak i australijski. 

Na tę szczególnej wagi imprezę przybyli także przedstawiciele licznych świeckich organizacji polonijnych jak również polscy księża  i siostry.   Na sali za rzędami dostojników dalsze miejsca wypełniły rzesze miłośników muzyki polskiej, wśród których bynajmniej nie zabrakło Australijczyków. 

„100 Lat Niepodległej Polski". Wystawa w Adelajdzie

Fot. M.Thiele

Maj w Południowej Australii to Miesiąc Historii. Każdego roku przy współudziale Centralnego Domu Polskiego przy Angas Street w Adelajdzie, Ted Dudziński organizuje wystawy obrazujące tradycje, oraz historię i kulturę Polską, przywiezioną i kontynuowaną przez Polaków, przybyłych do Południowej Australii w latach 1949 – 1955, po koszmarze II Wojny Światowej.

W Miesiącu Historii 2018 w Centralnym Domu Polskim, Prezes Zarządu Federacji Polskich Organizacji w Poł.Aust Ted Dudziński i Marysia Thiele zorganizowali wystawę „100 Lat Niepodległej Polski 1918–2018: Droga do Odzyskania Ziem Polskich”. Dwujęzyczne plansze  obrazują historię walk Polaków o odrodzenie Ojczyzny w latach 1914-1922. Tematyka każdej planszy poparta jest oryginalnymi zdjęciami walk i sukcesów Narodu Polskiego, opłacanych śmiercią za każdą piędź ziemi polskiej. 

Porady językowe Katarzyny Podjaskiej: Piszę post czy posta?

Fot. janeb13 - Pixabay CC0

Co wysyłamy? Mail czy maila? Piszemy SMS czy SMS-a? A prowadzimy blog czy bloga? Dziś spróbujemy ustalić, co my tak naprawdę robimy. Drugi odcinek cyklu porad językowych Katarzyny Podjaskiej.

 

Prawdopodobnie od tej informacji powinnam zacząć ten cykl: istnieją dwa wzorce polszczyzny: staranny oraz swobodny. Kiedyś podział ten przebiegał pomiędzy polszczyzną mówioną oraz pisaną – obecnie Internet zmienił i ten podział, i polszczyznę. Trudno jednoznacznie orzec, czy teksty publikowane w Internecie to zapis mowy czy zapis myśli – jednak w mojej opinii przeważa zapis mowy. Blog ma być przecież niczym innym jak rozmową autora tekstu z czytelnikami (opcja komentarzy znacznie to ułatwia). Wpisy na Instagramie czy Facebooku bardzo trudno uznać za teksty literackie, zresztą ich twórcy chcą raczej rozmawiać niż pisać. I dlatego to, co możemy zazwyczaj zobaczyć w Internecie, bardziej przypomina to, co możemy zazwyczaj usłyszeć w tramwaju, w parku czy w domu.