Stanisław Obirek: Zaniepokojenie, wstręt, oczekiwanie...

Centrum Warszawy 11 listopada 2017 r.

Pewnie nie ja jeden byłem pytany przez dziennikarzy zagranicznych o to, co się w Polsce dzieje i jak to należy wytłumaczyć. Byłem bezradny i ze swój bezradności próbowałem jakoś wybrnąć tłumacząc, że to margines, który doszedł na chwilę do głosu, że tak naprawdę to jednak większość polskiego społeczeństwa, w tym również znaczna część polskiego episkopatu nie podziela tych nacjonalistycznych, ksenofobicznych, antysemickich i antyislamskich haseł. Wymieniałem znakomity list episkopatu z marca tego roku o „Chrześcijańskim kształcie patriotyzmu”, w którym zostało jasno powiedziane, że „Kościół w swoim nauczaniu zdecydowanie rozróżnia szlachetny i godny propagowania patriotyzm oraz będący formą egoizmu nacjonalizm”.

No ale co z tego? Zbigniew Szczypiński zaraz po tym jak zobaczył, co się w Warszawie 11 listopada 2017 roku wydarzyło, zadał na łamach Studia Opinii ważne pytanie: „czy hierarchia polskiego kościoła rzymsko-katolickiego odniesie się jakoś do tego „religijnego” wydarzenia?” (Zob. Zbigniew Szczypiński: Święto Niepodleglości 2017 )

Donald Trump uznał Chiny za równorzędne supermocarstwo

Donald Trump i Xi Jinping na szczycie APEC w  Wietnamie
 10 listopada. Selfie premiera Australii Malcoma Turnbula
 (public domain)

Koniec świata jednobiegunowego. Pan Donald Trump swoją wizytą w Chinach uznał ten kraj za równorzędne supermocarstwo. To jest wszystko, co może jeszcze zrobić, ponieważ tendencja jest taka, że to Chiny będą numerem jeden na globie, a Ameryka będzie zdeklasowana. 

Cała kampania wyborcza pana Trumpa, jak i jego późniejsza retoryka (m.in. stwierdzenia, że: Chiny gwałcą Amerykę), w tym wycofanie się z partnerstwa transpacyficznego – to były działania mające na celu powstrzymanie tego trendu. USA nie są w stanie wygrać z Chinami na płaszczyźnie gospodarczej, dlatego jest naturalnym, że dążą do ograniczenia wolnego handlu. 

Andrzej Siedlecki: Marzenie Conrada (1)

Autor tekstu na żaglowcu James Craig

To było w 2007 roku. W związku ze 150 rocznicą urodzin Józefa Teodora Konrada Korzeniowskiego UNESCO ogłosiło ten rok Rokiem Josepha Conrada.  I wtedy pod szyldem Polskich Studiów, którymi kierowałem, zorganizowałem na Macquarie University wystawę jego dzieł. I szkoda, że tylko w rocznicę przypominamy sobie o nim, bo rzeczywiście jest to pisarz niezwykły. A kiedy skupieni czytamy jego prozę uważnie i przebrniemy przez precyzyjne i wnikliwe, a potrzebne opisy, to już się trudno od tego skreowanego świata przez znakomite pióro pisarza oderwać. I młodzież nasza australijska powinna go czytać i zastanowić się nad wartościami pełnego człowieczeństwa.
Przy okazji wystawy zaprzyjaźniłem  się trochę z pisarzem, jego życiem i zrobiłem notatkę, którą zaczynam mój krótki film pt: "Konrad", wyprodukowany w w tym roku, ogłoszonym  przez polski Senat Rokiem Konrada.

Tura wicemarszalek Senatu RP po ośrodkach polonijnych w Sydney

Spotkanie z przedstawicielami RNPA w Sydney.
Fot. E.Cesarska

Wicemarszałek Senatu RP, Maria Koc przebywała w Sydney w dniach 2 – 4 października 2017 r. na zaproszenie Polonii australijskiej. Była honorowym gościem na uroczystej Gali Kościuszkowskiej z okazji 200. rocznicy śmierci Tadeusza Kościuszki połączonej z rozstrzygnieciem Miȩdzynarodowego Konkursu poświȩconego Naczelnikowi, obejmujacego literaturȩ, grafikȩ i muzykȩ, a ogłoszonym przez Fundacjȩ Kościuszko Heritage Inc. w dniu 4 lutego br.
(zob. naszą relację filmową z Galii Kościuszkowskiej z udziałem senator Marii Koc: BumerangMedia -YT )

Jak informuje nas Helena Andrusiewicz - sekretarz Rady Naczelnej Polonii Australijskiej podczas swego krótkiego pobytu w Sydney Wicemarszałek Senatu RP Maria Koc odwiedziła polskie Kluby/Domy Polskie w Ashfield, Cabramatta i Plumpton oraz Polski Kościół i Dom Spokojnej Starości w Marayong.

11 listopada. Rocznicowa laurka

Rocznica historyczna tej miary powoduje, a przynajmniej powinna, że na bok idą wszelkie osobiste anse i wątpliwości. Niezależnie od mojego stosunku do postaci Józefa Piłsudskiego i oceny jego miary jako polityka i organizatora polskiej siły zbrojnej w czasie I wojny światowej, jako historyk uczciwie przyznaję, że był on po polskiej stronie jednym z głównych graczy i miał duży wpływ na kształt „sprawy polskiej” po zakończeniu działań wojennych.

Dlatego rocznicowa laurka składa się w większości z tekstów jego i o nim traktujących.
Na uczone analizy zawsze jest czas, a dziś po prostu spójrzmy „lżejszym okiem” na drogę jaką przebyto, by dzisiejsza data coś dla wszystkich znaczyła.