Porady zdrowotne Konrada Gacy: Brzuszek wieku średniego

Dla wielu mężczyzn w średnim wieku znakiem rozpoznawczym jest… okrągły, wystający brzuch. Krąży wiele mitów na jego temat – bywa przecież nazywany „brzuchem” lub wręcz „mięśniem piwnym”. Niezależnie od przyczyny jego powstania, nie wygląda on „męsko” i też nie przysparza jego właścicielowi powodów do dumy.

Kobiety mają tendencję do gromadzenia tkanki tłuszczowej w różnych częściach ciała, szczególnie zaś na: brzuchu, udach, biodrach i pośladkach. U mężczyzn zdecydowanie dominuje w tej kwestii brzuch. Im jest on większy, tym reszta ciała wydaje się przy nim bardziej karykaturalnie mała. Otyłość brzuszna nie jest tylko męskim problemem, ale to właśnie dla Was, Panowie, przygotowałem kilka propozycji na jego zredukowanie, ponieważ w tkanka tłuszczowa skumulowana na brzuchu wydziela wiele toksyn do organizmu. Dodatkowo sprzyja oporności organizmu na insulinę, co w konsekwencji może być przyczyną cukrzycy typu II. Inne konsekwencje niebezpieczne dla zdrowia to: większe ryzyko zakrzepów i nadciśnienia, problemy z oddychaniem, ucisk na narządy wewnętrzne (zwłaszcza w pozycji siedzącej) oraz obciążenie kręgosłupa.

„Macierewicz i jego tajemnice" czyli Piątek na miarę Antoniego

 Antoni Macierewicz - bohater najnowszego bestselera.
Fot. P.Drabik  (CC BY 2.0) 

Dzieło red. Piątka - „Macierewicz i jego tajemnice" - cieszy się takim wzięciem, że w dwóch empikach usłyszałam, że czekają na dodruk. Bardzo to dobra wiadomość, że lud czyta także książki antypisowskie - trochę gorzej, że należą one do tej samej kategorii, co dzieła przeciwników. Wywód red. Piątka niebezpiecznie przypomina publikacje red. Doroty Kani, tyle, że z przeciwnym wektorem.

Teza główna, wyrażona w formie „hipotezy roboczej" jest taka, iż Macierewicz jest rosyjskim szpiegiem. Jednak w rozpaczliwym poszukiwaniu argumentów na rzecz tej odważnej teorii, autor sięga tak daleko, że jego opowieść staje się zgoła absurdalna.

Promujmy język polski na całym świecie!

Od trzech lat na całym świecie obchodzony jest Polonijny Dzień Dwujęzyczności. Święto ma na celu promowanie wartości wynikających z dwujęzycznej edukacji i jej znaczenia w życiu Polonii, Polski i innych krajów.  Popularyzacja idei dwujęzyczności i nauka języka polskiego wśród Polaków mieszkających poza granicami kraju – to jego najważniejsze założenia!

Sposobów na promocję języka polskiego w kraju i na świecie jest wiele. Ważne jednak, żeby inicjatywa Polonijnego Dnia Dwujęzyczności pokonała granice i dotarła do najdalszych zakątków globu. Należy pamiętać, że język tworzą ludzie i miejsca.

Niezwykłe wrażenia z koncertów Marka Ravskiego w Australii

W Australii przebywał ostatnio znany polski śpiewak, aktor i autor piosenek Marek Ravski. Przyjechał on do naszego kraju z serią koncertów na zaproszenie Towarzystwa Polskiej Kultury w Wiktorii. Występował w Melbourne, Brisbane, Sydney i Canberrze, wszędzie spotykając się z bardzo gorącym przyjęciem ze strony publiczności.


 Artysta śpiewał nie tylko przed Polonią australijską, ale również w klubie rosyjskim, gdzie wykonywał przede wszystkim rosyjskie romanse i tradycyjne piosenki żydowskie. A robił to tak świetnie, że znakomita rosyjsko-australijska pianistka Tamara Vasilevitsky zapragnęła towarzyszyć mu w dalszych występach i jej mistrzowski akompaniament pozwolił Markowi przedstawić jeszcze wyższy poziom interpretacji.

Andrzej Siedlecki: Piłsudski. Dla Polski żyć (2)

Aleksandra Piłsudska, druga żona
 J.Pilsudskiego. Fot. Domena publiczna
 

Jest rok 1893-ci. W PPS-ie następuje rozłam na frakcję zorientowaną na niepodległość  Polski i frakcję internacjonalistyczną!  Róża Luksemburg, polska działaczka żydowskiego pochodzenia z Zamościa, ideolog polskiego i niemieckiego ruchu robotniczego, marksistka i naturalizowana Niemka, reprezentująca Socjaldemokrację Królestwa Polskiego jest przeciwko niepodległości Polski i na Kongresie socjalistów  w Londynie dochodzi do konfliktu z Piłsudskim. Komunistycznej lewicy Piłsudski z jego ideą niepodległości najbardziej przeszkadza.

Żona Aleksandra Piłsudska napisze: „nigdy nie miał  żadnej idei ponad, ideę własnej, i niepodległej, naprawdę suwerennej Polski”. „Wiktor” dalej działa, pisze i drukuje bibułę. Policja carska wszędzie węszy i szuka tajnej drukarni. „Wiktor” ciągle zmienia mieszkania. Przez 6 lat nie udaje im się wykryć nieuchwytnego wydawcy. Legenda „Wiktora” rośnie.