Emigracja Polaków - narodowa tragedia czy polityczna propaganda?

Polacy na wiecu  na Trafalgar Square w Londynie.
 Fot. E.Walenda/PAP

Duński muzyk mieszkający w Polsce Czesław Mozil, opisując trudy emigracji, śpiewa: "Nienawidzę cię, Polsko". Teledysk wywołał skrajne emocje i burzę komentarzy w internecie. Czy współczesna emigracja Polaków to narodowa tragedia czy polityczna propaganda, próbują dla PAP rozstrzygnąć eksperci z Uniwersytetu Jagiellońskiego i Polskiej Akademii Nauk.
 

Ich diagnoza jest zgodna: kiedyś Polacy emigrowali z powodów politycznych, nierzadko zmuszani do tego przez władze PRL. Dziś decydują samodzielnie, by gdzieś indziej spróbować szczęścia zawodowego, osobistego, rodzinnego. Jednak nie tracą kontaktu z ojczyzną za sprawą instytucji polonijnych oraz portali internetowych, dzięki którym Polska jest wszędzie.

Prace sydnejskich dzieci w wielkim bajkowym konkursie

Na konkurs wpłynęło ponad 1400 prac w tym trzy z Sydney.
Fot.scrrenshot

Kiedy informowaliśmy pod koniec sierpnia o konkursie "Bajka i legenda świata w życie nam się wplata"   organizowanym przez portal egminy.eu, nie spodziewaliśmy sie, że projekt ten spotka się z szerokim zainteresowaniem w Polsce i  w środowiskach polonijnych na świecie.  Organizatorzy zebrali ponad 1400 prac. Trzy prace wpłynęly też z Australii, z Polskiej Szkoły Sobotniej w North Shore (Sydney).

Konkurs ma pokazać, jak w różnych stronach świata bajkami, legendami „wprowadza się” dzieci w zawiłe meandry dorosłego życia.  Organizatorzy  chcą przez to  przybliżyć bohaterów z innych stron świata,  poznać  ich i pokazać innym. Po prostu nasz  świat widziany oczami dziecka ale nie tylko. Konkurs był otwarty dla wszystkich od przedszkolaków po studentów  Uniwersytetu III Wieku, dla dzieci i tych, którzy czują się dziećmi.

Nauczanie języka polskiego w XXI w. Konferencja w Sydney

Konferencja Nauczycieli Języka Polskiego w Sydney. Fot. P.Moczydlowski

Jako historyczne wydarzenie, można bez wielkiej przesady określić Konferencję Nauczycieli Języka Polskiego, która odbyła się w Sydney w dniach 17 – 19 października. Zorganizowane przez Zrzeszenie Polskich Nauczycieli trzydniowe obrady, po raz pierwszy zgromadziły bowiem przedstawicieli szkolnictwa polonijnego ze wszystkich Stanów Australii oraz z głównych ośrodków Nowej Zelandii. Konferencja odbyła się pod patronatem Konsul Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, pani Reginy Jurkowskiej.

Honorowym gościem Konferencji był prof. Jan Mazur, dyrektor Instytutu Języka i Kultury Polskiej dla Polonii i Obcokrajowców przy Uniwersytecie Marii Curie -Skłodowskiej w Lublinie.

Obrady uczestników Konferencji rozpoczęły się w piątek po południu,  spotkaniem w Sali Lustrzanej Klubu Polskiego w Ashfield. Nauczycielki z Nowej Zelandii, z Perth, Hobart, Adelaide no i oczywiście z Sydney miały możliwość wymiany doświadczeń oraz posłuchania rad i wskazówek Profesora w przyjemnej atmosferze Restauracji Kameralnej. Goście z Brisbane oraz z Melbourne dojechali dopiero późniejszym wieczorem.

Tusku, wróć!

Radosław Sikorski i jego  żona, amerykańska dziennikarka,
Anne Applebaum. Fot.K.Bajkowski/BumerangMedia

W przedszkolu naszym nie jest źle. Wypowiedź marszałka Sikorskiego dla amerykańskiego magazynu „Politico” ujawniła poważne zagrożenie, jakie zawisło nad Polską. Ojczyzna nasza naprawdę znalazła się nad przepaścią – ale niekoniecznie ze strony Moskwy. Niebezpieczeństwo płynie szeroką falą od naszych własnych elit – i wiąże się ze świeżością ich uczuć. Mniej uprzejmi komentatorzy nazwaliby to gówniarstwem.

Bzdety, których Radek Sikorski nagadał amerykańskiemu dziennikarzowi, ewidentnie wynikały z chęci zrobienia wrażenia. W swoim tekście Ben Judah z rozmachem opisuje Sikorskiego jako „glamorous figure” – co nie do końca daje się przetłumaczyć na polski. „Glamorous” oznacza szykowny, stylowy, efektownie wykwintny, lśniący lub olśniewający. Używa się tego słowa w odniesieniu do top modelek, salonów zdobionych jedwabiem i kryształami, samochodów klasy Maserati. „Liderzy europejscy, onieśmieleni jego charyzmą i odważnie wyrażanymi poglądami w sprawie Rosji, nie zdecydowali się powierzyć mu stanowiska wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych” – czytamy w związanym z konserwatywną republikańską prawicą magazynie „Politico” – „dziś Sikorski jest jastrzębim marszałkiem polskiego Sejmu, który zwraca uwagę, że europejscy liderzy są tak skupieni na kryzysie na Ukrainie, że ich uwadze umknęły ważniejsze zmiany za jej wschodnią granicą”.

Poroszenko gloryfikuje UPA. Polska akcja protestacyjna

Kult UPA na Ukrainie to nie margines. Fot. Facebook

W czwartek odbyła się ogólnopolska akcja protestacyjna przeciwko  gloryfikacji przez rząd ukraiński ludobójczych formacji OUN-UPA. Przyczyną protestów jest dekret prezydenta Ukrainy Poroszenki nadający dacie powstania  OUN-UPA (14. października) charakter święta państwowego. Glo­ry­fi­ko­wa­nie zbrod­nia­rzy po­ni­ża pa­mięć be­stial­sko wy­mor­do­wa­nych i wy­wo­łu­je sprze­ciw za­rów­no wśród ży­ją­cych krew­nych ofiar jak i u wszyst­kich ludzi pra­we­go su­mie­nia. – pisze w liście otwartym do prezydenta Ukrainy ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski. Jego strona internetowa od wczoraj jest zablokowana.

Decyzja „czekoladowego” Petro Poroszenki, tak jak wcześniejsze decyzje „pomarańczowego” Wiktora Juszczenki, wprowadziła konsternację w wielu środowiskach. Dlatego też banderowcy propagandyści, także ci z Polski, próbują wmówić europejskiej opinii publicznej, że wybór daty 14 października to nie gloryfikacja morderców Polaków, Żydów, Ormian, Czechów i sprawiedliwych Ukraińców, ale – uwaga! – chęć oddania czci Matce Bożej – pisał kilka dni temu na swej stronie  ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski, niestrudzony obrońca pamięci pomordowanych na Kresach w czasie II wojny światowej.