Polska czeka na wojnę?

Polscy przywódcy nie ukrywają, że oczekują wojny z Rosją. Dla jednych – już trwa w postaci „wojny gospodarczej”, dla innych, zgodnie z sugestiami USA, Polska jest na pierwszej linii potencjalnej „agresji” Rosji.
 
Z okazji obchodów Święta Wojska Polskiego (15.08.br.), prezydent Bronisław Komorowski oświadczył [1]: 

„Konflikt rosyjsko-ukraiński pokazał jednak wyraźnie, że nie wszystkie narody naszego regionu mogą żyć bezpiecznie. (…) Bo to w Europie doszło do aneksji Krymu. To w Europie udziela się zbrojnego wsparcia separatystom. To w Europie zestrzelono cywilny, pasażerski samolot z dziećmi na pokładzie. Dlatego świat musi przestać żyć złudzeniami! (…) Te wydarzenia niepokoją nas. (…) W takim nastroju obchodzimy dzisiaj Święto Wojska Polskiego wyrosłe z tradycji polskiego zwycięstwa nad bolszewikami w roku 1920. (…) Wtedy zatrzymaliśmy pochód bolszewickiej Rosji w głąb Europy. (…) Wtedy umocniliśmy własne, młodziutkie polskie państwo, ale pamiętamy, że utraciliśmy to nasze państwo ponownie już w 39 roku. I dopiero 50 lat później, wolność i suwerenność państwową odzyskaliśmy na nowo. Inny, gorszy był los Ukrainy. Zamiast niepodległości los ten przyniósł na kilkadziesiąt lat istnienie Ukraińskiej Republiki w ramach Związku Sowieckiego. Jest jednak wyraźna, widoczna równoległość w polskich i ukraińskich dążeniach do wolności. Dlatego dziś tak konsekwentnie wspieramy Ukrainę. Wspieramy dążenie odważnych Ukraińców do niepodległości. Do związania swoich losów ze światem Zachodu, do którego i my, Polacy należymy, jako członkowie NATO i Unii Europejskiej”.

Zrób zdjęcie wieżowca PDH - dostaniesz karykaturę gratis!

Pierwszy efekt niecodziennego konkursu,
karykatura wykonana przez Szczepana Sadurskiego

Tego jeszcze nie było! Znany polski karykaturzysta i założyciel Partii Dobrego Humoru (jego rysunki satyryczne pojawiają się  u nas a o PDH pisaliśmy wcześniej) organizuje konkurs dla tych, którzy… chcą dostać wykonaną przez niego karykaturę.

- Naprawdę zrobię kilka zdjęć i dostanę za to karykaturę? – dopytują się Szczepana Sadurskiego na Facebooku internauci. A on potwierdza. Choć nie jest to aż tak proste, jak wydaje się w pierwszej chwili. Bo znany nie tylko w Polsce karykaturzysta (jedna z gazet w Nowym Jorku napisała, że jest jednym z najszybszych karykaturzystów świata), stawia trzy warunki: zdjęcia muszą być wykonane poza Europą, do końca sierpnia i mają przedstawiać… Wesoły Wieżowiec.

Filipińska przygoda miłosna...na gorzko

Pomnik José Rizala w Manilii.
Kadr z filmu A.Siedleckiego

Australia wyznaje zasadę "to share", więc mieszkający od lat w Sydney znany Polonii aktor i reżyser Andrzej Siedlecki, który przyjechał z kraju, "zarażony" uporczywym bakcylem teatru,  dzieli się z Bumerangiem Polskim swoim doświadczeniem. Trochę gorzkim.
 
Niezwykła opowieść w dwóch odcinkach filmowych o tym jak nie łatwo jest być człowiekiem Kultury, wpleciona w refleksje nad życiem i twórczością filipińskiego bohatera narodowego, pisarza, architekta, poligloty - José Rizala. 

Co mają tu do siebie Filipiny i Australia? Zobacz dwa naprawdę pasjonujące odcinki wideoreportażu z podrózy do Manilii i z teatralnej pracy w Sydney w realizacji Andrzeja Siedleckiego:

Polska Szkoła w Ashfield ma 60 lat! - Wideoreportaż

Nauczyciele ze Szkoly Polskiej w Ashfield: Janusz Bednarski, Marysia Nowak, Małgorzata Caputa, s. Monika Bury,
 Anna Kryj i Anna Dąbrowska. Fot. K.Bajkowski

Na terenie Sydney działa kilka  szkół  sobotnich dla polskich dzieci. Jedną z nich jest Polska Szkoła Sobotnia w Ashfield , która wlaśnie w tych dniach obchodzi  60 rocznicę powstania.  Z tej okazji Bumerang Polski w minioną sobotę odwiedził z kamerą szkolę i rozmawiał z nauczycielami i uczniami, którzy podzielili się swoimi refleksjami, troskami i radościami.

Mimo braków w  dofinansowaniu szkola radzi sobie nieźle dzieki pasji rodziców i nauczycieli.  Swym relaksowym stylem prowadzena zajęć przyciąga ciągle coraz to nowe pokolenia z polskich rodzin zamieszkałych w Sydney. W niektorych zajęciach , szczególnie dla najmłodszych, rodzice sami mogą uczestniczyć.  Ważne, że wszystko odbywa się w języku polskim.

Na złość Putinowi...

Ryc. S.Kramer - Creative Commons 2.0 (by-nc-sa)
 

Kiedy obserwuje się polskie antyrosyjskie harce polityczne, morze zalewającej głupoty, bezwstyd mediów – nasuwa się podstawowe pytanie – z czego to się bierze? Czy ludzie, wydawać by się mogło, inteligentni mogą popadać w taki stan aberracji? I jak to się dzieje, że w narodzie, który ponoć przez wieki słynął z nonkonformizmu i buntowniczej natury – tyle służalstwa, owczego pędu, panicznego strachu przez wypowiedzeniem tego, co się myśli?

W mediach zgodny chór posłów potakiewiczów, prześcigający się w rzucaniu najordynarniejszych obelg na wroga ludzkości Putina, przy którym tacy zbrodniarze jak Hitler czy Stalin to grzeczne uczniaki i liberałowie. Dziennikarze i dziennikarzyny wycierający sobie codziennie gębę tymże Putinem i nie znoszą sytuacji, kiedy jakiś gość w studiu odważy się sądzić coś innego. Wreszcie jawni podżegacze wojenni, szaleńcy i psychopaci. To oni nadają ton – normalni ludzie muszą szukać prawdziwych informacji i opinii w Internecie.