Mocne słowa o. Ludwika Wisniewskiego

O. Ludwik Wiśniewski na pogrzebie Pawła Adamowicza
 wezwał do skończenia z nienawiścią. Fot. screen z gdansk.pl

Niewiele jest mów pogrzebowych , które przechodzą do historii. Ta z pewnością tak. Ojciec Ludwik Wiśniewski, dominikanin, honorowy obywatel Gdańska, przyjaciel zamordowanego 13 stycznia   na scenie  Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej  prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza podczas pogrzebu, który odbył się wczoraj w samo południe, mówił o konieczności skończenia z nienawistnym językiem, pogardą i bezpodstawnym oskarżaniem innych. Po jego słowach rozległy się rzęsiste brawa.

 

O. Ludwik Wiśniewski, dominikanin jest  wychowawcą całego pokolenia gdańskiej inteligencji w czasach PRL, moralnym przewodnikiem i  przyjacielem  śp. Pawła Adamowicza. Jego słowa wypowiedziane na zakończenie mszy pogrzebowej w Bazylice Mariackiej w Gdańsku usłyszała cala Polska. Uroczystości pogrzebowe były transmitowane we wszystkich głównych kanałach telewizyjnych i w Internecie.  Bezpośrednio tych słów słuchali obecni w świątyni najwyżsi przedstawiciele władz polskich: prezydent, premier, wszyscy byli prezydenci Polski, byli premierzy (z wyjątkiem Jarosława Kaczyńskiego) parlamentarzyści, samorządowcy z całej Polski, dziennikarze.

Oto co powiedział:

 

 

Z Gdańska wielokrotnie wychodził głos, właściwie krzyk, który wielu ludziom przywracał moralną równowagę. 80 lat temu z Gdańska z Westerplatte wyszedł rozpaczliwy krzyk wołający do całego świata, że wolność jest wartością bezcenną, że wolności trzeba bronić, zawsze bronić.

Niemal 40 lat temu z Gdańska wyszedł apel do świata, w którym dobitnie wołano, że należy porzucić stary świat, świat egoizmu, darwinowskiej walki klas, że należy tworzyć świat nowy, świat solidarności, w którym jeden człowiek bierze na siebie brzemię drugiego człowieka, i w którym porzuca się już etos walki ze złem, a buduje się świat, w którym zło zwycięża się dobrem. Gdańsk słusznie się nazywa - i wielokrotnie Paweł to powtarzał - miastem wolności i solidarności.

 Dzisiaj przeżywamy tu w Gdańsku nowy, dziejowy, historyczny moment. Cała Polska czeka, może nie tylko Polska, ażeby z Gdańska wyszło przesłanie, które dotrze do każdego Polaka, i które przywróci moralną równowagę w naszym kraju i w naszych sercach. W ostatnich dniach wielu ludzi próbowało formułować to przesłanie, które wynika ze śmierci Pawła. Ja jestem przekonany, że Paweł, który jest już u Boga, chce, abym wypowiedział następujące słowa: Trzeba skończyć z nienawiścią! Trzeba skończyć z nienawistnym językiem! Trzeba skończyć z pogardą! Trzeba skończyć z bezpodstawnym oskarżaniem innych! Nie będziemy dłużej obojętni na panoszącą się truciznę nienawiści na ulicach, w mediach, w internecie, w szkołach, w parlamencie, a także w kościele. Człowiek posługujący się językiem nienawiści, człowiek budujący swoją karierę na kłamstwie, nie może pełnić wysokich funkcji w naszym kraju. I będziemy odtąd tego przestrzegać.

Maryjo, która królujesz w tym mariackim kościele, Maryjo, matko Jezusa i matko nasza, kiedy z krzyża zdjęto Jezusa, wzięłaś go w swoje ramiona i przytuliłaś do serca, prosimy cię dzisiaj, weź w swoje ramiona Pawła, przytul go do serca i zaprowadź do domu Ojca, i prosimy cię ponadto, przytul do swego serca tych najbliższych Pawłowi, i tych wszystkich, których ugodziła ta śmierć, niezrozumiała i niesamowita. Przytul nas wszystkich tak, abyśmy naprawdę odważnie umieli budować nasze osobiste życie, ale także żebyśmy naprawdę  umieli budować nasze wspólne, polskie życie.