Pożegnalna łezka Miszki. Spasiba Soczi!

Zaraz zamknę notes pt. „Soczi 2014”.  Szczegółową analizę statystycznie znakomitego przecież, sześciomedalowego (4 – 1 – 1) udziału zostawiam związkom, PKOL-owi, ministerstwu. Z nadzieją, że nie tylko się będą cieszyć, lecz też słabe punkty dojrzą.

 Samokrytyczny ogląd to nie tylko dobra wola, lecz też powinność. Mocniej niż dotychczas podkreślona aspiracjami zostania gospodarzami igrzysk. Trzeba zdrowo pogłówkować, by do aspiracji dorzucić możliwości. Jako gospodarz i budowniczy nowoczesnej bazy, i jako dobrze widoczny uczestnik… Sądzę, że w ekipie byli kandydaci na budowniczych szansy gospodarzenia, a notesy mają pełne... Hasło „Soczi” przechodzi do historii sportu.
Także układ medalowy:

1. Rosja – 33 medale (13 – 11 – 9) – świetny finisz, na miarę wygranej:
2. Norwegia – 26 medali (11 – 5 – 10);
3. Kanada – 25 medali (10 – 10 – 5) …

My na 11 miejscu, znaczy – bardzo wysoko. Gdyby tak było w letnich Igrzyskach, które dotychczas zwykliśmy traktować jako królewskie, wobec zimowych – najwyżej „książęcych”. 21 państw w stawce zdobywców złotych medali. Wśród triumfatorów dość długa lista sław nad sławami. Mamy i tu reprezentantów – Kamil Stoch dwa złota, Zbigniew Bródka – złoto i brąz… Dwa trofea w jednych igrzyskach, to więcej niż „coś"... Przeżyliśmy emocjonujące dni. Komentatorzy, jak to komentatorzy… Nie tylko relacjonowali, ale też za często bawili się w kontestatorów, z czego czasem wychodziło coś …w cudzysłowie. Pan z nimi. Pod koniec kamerton obiektywizmu i rozsądku zaczął podawać inny ton… Sportowcy, zwłaszcza ci „przy medalach” raczej są pewnie twardo i bezdyskusyjnie za „wielkością” przeżytej imprezy imprez… Szef MKOl też wystąpił z wielce pochwalną recenzją. Kto słuchał – słyszał. „Nasze” medale ważą dużo. Punkt historyczny. I – nikt ich walecznym sportowcom nie przyniósł w dyplomatycznym prezencie… Spuszczam też zasłonę na tak chętnie cytowane przez nasze portale kanadyjskie narzekania na naszych łyżwiarzy. Że to niby niesportowe oszczędzanie sił w próbie nie do wygrania na wyścig o medal… Mieści się to w normie mądrości taktycznej. Moim zdaniem… Ceremonii zamknięcia nie recenzuję. Każdy sam sobie powie, jak mu się podobało. Od dawna igrzyska olimpijskie dzielą się na dwa, zgrane, ale faktycznie też odrębne spektakle. Serial sportowy, otwarcie i zamknięcie. Kolorowe przedstawienia – do podziwiania. Gra barwą, światłem, symboliką, artyzmem pomysłu i wykonania. Mnie się podobało! Włącznie z pożegnalną łezką, którą uronił Miszka…

Andrzej Lewandowski
Studio Opinii



Przeżyjmy to jeszcze raz: TVN24