Marian Kałuski: Trzy podróże na Bali

Pura Bratan Water Temple in Bali, Indonesia
Fot. Konstantinos Trovas - Wikimedia commons
 CC BY-SA 3.0

Właśnie wraz z żoną wróciliśmy z wakacji na Bali. Był to trzeci mój i nasz drugi pobyt na wyspie. Pierwszy raz na tej pięknej indonezyjskiej wyspie, mającej zaledwie 5,780 km2 i aż 4,5 mln mieszkańców, byłem w 1968 r., a więc 56 lat temu, drugi raz w 1993 r., a więc po 25 latach i teraz po kolejnym długim okresie – 31 latach. Chyba należę do niewielu osób, które mogły na własne oczy widzieć jak wyspa wyglądała prawie 60 lat temu, jak się rozwijała i jak wygląda dzisiaj.

 

Otóż 56 lat temu była to bardzo, bardzo biedna wyspa z ludnością ledwo co egzystującą. Nędza rzucała się w oczy na każdym kroku, tylko w bardzo niewielu budynkach była elektryczność, nie było wodociągów i kanalizacji, dobrych dróg. Ludzie przemieszczali się tylko na piechotę. Na wyspie w zasadzie nie było żadnych turystów. Dlatego na całej wyspie był tylko jeden hotel dla turystów – 10-piętrowy Bali Beach International Hotel w Sanur, zbudowany w 1962 r. mający elektryczność, bieżącą wodę z kranu i kanalizację (rozebrany w 2008 r., na jego miejscu wzniesiono szpital). Był to najwyższy budynek na wyspie. Bowiem od kilkudziesięciu lat obowiązuje na wyspie prawo zabraniające budowania budynków powyżej pięciu pięter.

Scott Ritter: Zwycięstwo Rosji nad Ukrainą jest coraz bliżej

Scott Ritter były oficer wywiadu Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych a obecnie komentator wydarzeń zwiazanych z bezpieczeństwem międzynarodowym podsumowuje profesjonalnie z wojskowego punktu widzenia  kolejne etapy wojny na Ukrainie i ocenia, że  rosyjska gra zbliża się ku końcowi.

W czasie, gdy rosyjska operacja wojskowa na Ukrainie wkracza w 28 miesiąc, można powiedzieć, że konflikt przeszedł przez kilka różnych faz, z których wszystkie oprócz jednej (wstępny gambit) preferowały wojnę uderzeniową jako główny cel filozofii wojskowej. Dla zachodnich obserwatorów wojskowych, którzy są przeszkoleni w tym, co uważają za „nowoczesną” wojskową filozofię wojny manewrowej, rosyjskie podejście do walki wydaje się prymitywne, jak powrót do wojny okopowej z poprzednich konfliktów, gdzie ludzkie życie było towarem, który łatwo można było sprzedać w zamian za kilkaset metrów ostrzelanego krajobrazu.

Łukasz Jastrzębski: Idziemy na zderzenie czołowe

Świat, w tym nasza ojczyzna przybliża się do punktu, w którym będący u steru wielu rządów szaleńcy gotowi są rozpętać nieobliczalną w skutkach światową wojnę. Amok wojennej propagandy nasila się i nie widać żadnego opamiętania.

Rządząca Polska liberalna lewizna Tuska, jak i opozycyjna oszołomska prawiczaka Kaczyńskiego ochoczo wciąga nas do krucjaty „za waszą potęgę i naszą niewolę”. Wielu z nich chce , by główna arena rozgrywki mieściła się na terenie naszego kraju. To czego nie musieliśmy robić jako państwo nie w pełni suwerenne w czasach Układu Warszawskiego, nasi rządzący czynią ochoczo w ramach naszej przynależności do NATO. Często idąc nawet krok przed NATO. Deklarowanie gotowości umierania Polaków za cudze interesy, jest najwyższej próby podłością.

Viktor Orbán: „Europa nie przetrwa kolejnej wojny”

Premier Węgier Viktor Orbán podczas wielkiego
„Marszu Pokoju” w Budapeszcie:  Europa pędzi
 ku wojnie jak pociąg z szalonym maszynistą,
trzeba to zatrzymać.  

Na początku swojego wystąpienia podczas wielkiego Marszu Pokoju w Budapeszcie (Wyspa św. Małgorzaty) Viktor Orbán prosił o Boże błogosławieństwo dla Zakarpackich Węgrów, którzy od dwóch lat żyją w cieniu wojny, pozbawieni swoich praw.

„Jesteśmy z wami i dodajemy wam otuchy: niedługo nadejdzie dzień, w którym wasze przeznaczenie zmieni się na lepsze” – powiedział, po czym przekazał pozdrowienia słowackiemu premierowi Robertowi Fico, który został „postrzelony, ponieważ jest po stronie pokoju”.

Wariacje na trzy babeczki z rodzynkiem czyli satyra z Sydney

Na czasy niepewne, obfitujące  w społeczne i polityczne zawirowania wręcz w skali globalnej i że nastały - jak to dobitnie stwierdził niedawno polski premier "czasy przedwojenne",  najlepszą odtrutką jest kabaret z dobrym humorem. Szczyptę rozrywki dostarczył Polonii sydnejskiej kabaret Vis-a-Vis  w niedzielę, 26 maja w Klubie Polskim w Ashfield. W ponad 30 punktowym programie skeczy, satyrycznych piosenek i humorystycznych scenek wystąpiła czwórka  polonijnych  artystów kabaretowych: Jolanta Komincz, Hanna Wiwatowska, Bożena Szymańska i rodzynek zespołu - Wiesław Rogoliński. Bumerang Polski był na spektaklu z kamerą. 

- Program spektaklu „Wariacje na trzy babeczki z rodzynkiem” prezentuje satyryczne spojrzenie na dominujące nurty obyczajowe, kulturowe i klimatyczne XXI wieku. - mówi Bumerangowi Polskiemu Bożena Szymańska.