Zapłaczemy za rosyjskim gazem. Za tanim gazem

Fot. I.Radic. Wikimedia commons

Zapłaczemy za rosyjskim gazem. Za tanim gazem, którego mogliśmy mieć w zasadzie każdą ilość – z gwarancją dostawy, bez względu na warunki pogodowe, ekonomiczne i sytuację polityczną. Mieliśmy przez lata wypracowany model dostaw, który po prostu jest najtańszy w tym położeniu geograficznym, najstabilniejszy i najpewniejszy. Mieliśmy szansę mieć Nord Stream 1 i 2 na naszym terytorium, mając dostęp do naprawdę nieograniczonej ilości gazu, jak również opłat za tranzyt.

Zamiast geopolitycznej katastrofy, mogliśmy mieć dochody, bezpieczne dostawy i sytuację, w której WSZYSTKIM W REGIONIE zależałoby na naszym bezpieczeństwie na zasadzie status quo, ponieważ jedni potrzebowaliby sprzedawać, a inni kupować. Co więcej, mając „wspólnotę rury” z sąsiednią Białorusią, mielibyśmy realne możliwości oddziaływania na to, co jest dla tego kraju najważniejsze.

Michał Radzikowski: Kto sieje wiatr...

2 września 2021 roku prezydent Andrzej Duda podpisał rozporządzenie o wprowadzeniu stanu wyjątkowego, wzdłuż granicy polsko-białoruskiej, obejmujący 115 miejscowości w województwie podlaskim i 68 miejscowości w województwie lubelskim. 

6 września 2021 roku Sejm głosami PiS, Konfederacji, Porozumienia i mniejszych kół poselskich poparł powyższe rozporządzenie. Oficjalnymi powodami wprowadzenia stanu nadzwyczajnego był tak zwany „kryzys migracyjny” przy granicy z Białorusią oraz odbywające się na terytorium tego państwa wspólne ćwiczenia wojsk rosyjskich i białoruskich o kryptonimie „ZAPAD”. Czy wprowadzenie stanu wyjątkowego było faktycznie konieczne i komu lub czemu tak naprawdę ma służyć? Czy rzeczywiście Polsce grozi niebezpieczeństwo ze strony Białorusi i Rosji, jak utrzymuje oficjalna propaganda?

City Park Fashion Show czyli Gala Polskiej Mody w Poznaniu

Jerzy Antkowiak laureatem pierwszej w historii 
Statuetki Złotej Perły dla projektanta. 
Fot. H. Dymalski

Jesteście najlepsi w Polsce – mówili goście „City Park Fashion Show – Gali Polskiej Mody”, która odbyła się 19 września br. w Poznaniu. Wydarzenie wpisało się w 30-letnią tradycję działalności Polskiej Akademii Mody, która tego wieczoru, w ramach Ogólnopolskiego Konkursu Jakości Produktów i Usług, została wyróżniona certyfikatem „Najlepsze w Polsce” – „The Best in Poland”. Z kolei City Park Poznań otrzymał Statuetkę „Marka na Topie”.

 Galę zainaugurował pokaz kolekcji mistrza Jerzego Antkowiaka, który przyjechał do Poznania na bezpośrednie zaproszenie Polskiej Akademii Mody. Świętując 60-lecie pracy twórczej, został laureatem pierwszej w historii Statuetki Złotej Perły dla projektanta. Jako Wielkopolanin docenił nagrodę będącą symbolem pracy organicznej – Medal Labor Omnia Vincit przyznany przez Kapitułę Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego. Niespodzianką był dedykowany jego osobie okolicznościowy wiersz Ryszarda Bączkowskiego. Podczas kolejnych odsłon gali podziwialiśmy różnorodność stylów i pomysłów na wyrażenie siebie.

Przemysław Piasta: Czas foliarzy

Obraz Dr StClaire z Pixabay 

Nie ma powodów zbyt błahych, głupich i niepoważnych by nie mogły stać się asumptem do podzielenia Polaków na dwa wrogie, szczerze nienawidzące się obozy. Nie powinniśmy zatem dziwić się, że ten scenariusz sprawdza się świetnie także w przypadku COVID-19.

Po jednej stronie mamy więc korona-sceptyków, którzy w swej skrajnej postaci kwestionują w ogóle istnienie inkryminowanej choroby, po drugiej zaś korona-entuzjastów, którzy chodzą wszędzie szczelnie zamaskowani i najchętniej pozamykaliby wszystkich w domach. Nie ma tu miejsca na umiar i rozsądek. Jest za to wiele przestrzeni dla agresji, inwektyw i zwykłej podłości. Jest tylko jedna rzecz która łączy zwaśnione obozy. Mianowicie oba oskarżają przeciwników o „foliarstwo”. I paradoksalnie oba mają rację.

Co po Merkel?

Angela Merker - najdłuzej sprawujący wladzę
w RFN kanclerz odchodzi.
Fot. Wikimedia commons

Prawie cała generacja Niemców widziała w fotelu kanclerza tylko jedną osobę. 16 lat rządów Angeli Merkel to rekordowo długi okres sprawowania władzy przez jednego polityka w powojennej historii Niemiec. Ta epoka jednak się kończy.

Choć Merkel była tak długo u władzy, prawdopodobnie w Niemczech zapamiętana zostanie przede wszystkim ze swojej polityki otwartych granic w czasie kryzysu migracyjnego w 2015 roku. Od tego czasu jej poparcie znacznie spadło, szczególnie w Niemczech Wschodnich, w których masową imigrację postrzega się jako czynnik dezintegrujący społeczeństwo niemieckie. Do dziś jednak w niektórych, konsekwentnie proimigracyjnych środowiskach liberalnych Niemiec Zachodnich nawet polityka otwartych granic w wydaniu Merkel uznawana jest za rozwiązanie idące niedostatecznie daleko.