Wielomscy: Co po „konsensie waszyngtońskim”?

Shanghai lights. Fot. Wikimedia commons cc

Magdalena Ziętek-Wielomska: Od czasu upadku ZSRR doktryną imperializmu amerykańskiego był tzw. konsens waszyngtoński. „Konsens” ten bez wątpienia na naszych oczach się kończy.

Przewidział to już wiele lat temu śp. Józef Kossecki, który na podstawie opracowanej przez siebie metody obliczania udziału państw w procesach sterowania międzynarodowego ustalił, że ok. roku 2008 Amerykanie utracą dwukrotną przewagę nad Chinami i że od tego momentu Pax America zacznie się już na dobre zwijać. Z jego obliczeń wynikało także, że nowym światowym hegemonem będą Chiny. Około roku 2024 ChRL zyska dwukrotną przewagę nad Amerykanami, i to będzie definitywny koniec starych „konsensów”. Póki co wszystko dzieje się dokładnie według opisanego przez Kosseckiego scenariusza. Na upadek hegemonii amerykańskiej, czy szerzej anglosaskiej, od ponad 100 lat czekają także Niemcy, którym marzy się ich własna „Weltmachtpolitik”.

Małgorzata Gosiewska na froncie ukraińskiej wojny domowej

W takim stroju M.Gosiewska
 (poseł PiS) pozowala do zdjęć
 w Donbasie na tle zniszczonych
domów.  Fot. twitter

 Poseł partii rządzącej Małgorzata Gosiewska (PiS) odwiedzała Awdijiwkę i spotkała się z ukraińskimi żołnierzami 72. Samodzielnej Brygady Zmechanizowanej. Wystąpiła w prowokacyjnej koszulce (z prezydentem Rosji W. Putinem, i ohydnie stylizowanym niemieckim napisem Achtung Russia!)

Przypomnę mój stary komentarz do podobnych wydarzeń.

“Z smutkiem patrzę na komentarze moich rodaków. Stosunki polsko-rosyjskie i polsko-białoruskie pogarszają się bezustannie, ale nigdy nie były tak złe jak obecnie. To my jesteśmy napastliwi i mało roztropni w polityce wschodniej – jak zwykle. Twórczo kontynuujemy dzieje głupoty w Polsce.

Ławrow: Odpowiedź na próby przekroczenia przez USA czerwonych linii

Siergiej  Ławrow © Zdjęcie : The Ministry of Foreign Affairs
of the Russian Federation

 W ostatnim czasie stosunki Rosji i USA przechodzą wyraźny kryzys: jedna za drugą pojawiają się amerykańskie sankcje, wydalają dyplomatów, Rosja jest zmuszona podejmować działania odwetowe, a Waszyngton obiecuje „ukarać” Moskwę kolejny i kolejny raz.

Minister spraw zagranicznych Rosji Siergiej Ławrow opowiedział w wywiadzie dla RIA Novosti, który przeprowadził dyrektor generalny MIA Rossiya Segodnya Dmitrij Kisielew, o tym, jakie wyjście widzi strona rosyjska w zaistniałej sytuacji, czy amerykańscy politycy są na to gotowi. Wyjaśnił również dlaczego obecna sytuacja w stosunkach dwustronnych jest gorsza niż za czasów „zimnej wojny”, jak Rosja będzie reagować, jeżeli Ameryka spróbuje przekroczyć „czerwone linie”, wyjaśnił także dlaczego nie wolno „wybierać między telewizorem a lodówką”.

"Prześcignąć swój czas". Książka o karierze Ireny Szewińskiej

W światłach jupiterów, na najsłynniejszych arenach świata pojawiła się nagle i zupełnie niespodziewanie także dla niej samej, kiedy była nastoletnią uczennicą warszawskiego liceum im. Jarosława Dąbrowskiego. Pozostała wielką postacią światowego sportu do ostatnich swych dni. O kim mowa? Oczywiście o Irenie Szewińskiej. 

Z okazji 100-lecia Polskiego Zwiazku Atletyki i Polskiego Komitetu Olimpijskiego wydana została książka pt. "Prześcignąć swój czas. Kariera Ireny Szewińskiej od kulis". Teraz dzięki staraniom weterana sportu dr Romana Korbana dostępna jest również w Australii. 

Kibice zapamiętali Irenę Szewińską głównie przez pryzmat jej olimpijskich medali, jej wielkość jednak znacznie wykraczała poza ramy samego sportu. O sportowych wyczynach „Irenissimy”, ale też jej niezwykle skomplikowanym i intensywnym życiu opowiada dziennikarz „Przeglądu Sportowego” Maciej Petruczenko – człowiek, z którym znała się, także na stopie towarzyskiej, od młodzieńczych lat. Dlatego oprócz danych statystycznych jednoznacznie wskazujących, że Szewińska była jedną z największych postaci w historii współczesnego sportu, w książce jest także wiele informacji jakim była człowiekiem. O tym, że nigdy nie zdradzała przyjaciół, a największe przyjaźnie pielęgnowała przez całe życie. O tym, że była też obiektem politycznych ataków, często za sprawą ludzi z jej najbliższego kręgu.

Ilu nas jest? Kim jesteśmy? Jak żyjemy? Narodowy Spis Powszechny

 Spis ludności to podstawowe badanie i źródło danych z zakresu statystyki ludności, które ma na celu zebranie informacji o jej stanie i strukturze wg ustalonych cech demograficznych i społeczno-zawodowych, w oznaczonym momencie, na określonym terytorium. Spisy realizowane są zgodnie z zaleceniami i standardami organizacji międzynarodowych, jak UE i ONZ, co umożliwia dokonywanie porównań międzynarodowych.

 Zgodnie z Art. 4 Rozporządzenia (WE) Nr 763/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9.07.2008 r. w sprawie spisów powszechnych ludności i mieszkań, państwa członkowskie UE zobligowane są do zbierania danych statystycznych. Warto zaznaczyć, że dotacje unijne oraz liczba miejsc w Parlamencie Europejskim przyznawane są m.in. w zależności od liczby mieszkańców danego kraju, opracowanej na podstawie spisów ludności. Spisy powszechne to czas, kiedy państwo, zadając obywatelom kilka pytań, stara się zdiagnozować: „ilu nas jest”, „kim jesteśmy” i „jak żyjemy”.