O Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie (PUNO) w Londynie

Dr Agnieszka Szajner (fot. archiwum)

"Naszym priorytetowym kierunkiem jest nauczanie Języka i Kultury Polskiej skierowanego do nauczycieli szkół polskich." O Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie (PUNO) w Londynie  - Leszek Wątróbski rozmawia z dr Agnieszką Szajner, prodziekanem Wydziału Humanistycznego.

-Do Londynu przyjechałaś z Grecji… 

-...zaraz po obronie pracy doktorskiej w Polsce w roku 2013 w Instytucie Pedagogiki Uniwersytetu Szczecińskiego. Wcześniej mieszkałam przez 15 lat w Atenach, gdzie prowadziłam Centrum Edukacji Zawodowej i Artystycznej, a także byłam nauczycielem muzyki w szkole polskiej im. Z. Mineyki przy Ambasadzie RP W Atenach. Kiedy podjęłam decyzję o przyjeździe do Londynu rozpoczęłam poszukiwania w internecie, gdzie dalej można byłoby kontynuować karierę naukową. W Polsce, po wieloletnich greckich doświadczeniach, nie widziałam miejsca dla siebie. Przeszkadzała mi polska nietolerancja i ksenofobia, które dotyczyły szczególnie wszystkiego, co wiąże się z obcokrajowcami. Ksenofobia staje się niestety wartością akceptowaną w wielu grupach społecznych dzisiejszej Polski. I może Grecja, która jest też pod pewnymi względami krajem ksenofobicznym, to jednak zdecydowanie bardziej od nas krajem multikulturowym. I ten multikulturalizm bardziej do mnie przemawia. I m.in. właśnie dlatego zdecydowałam się na wyjazd do Londynu.  

Proces norymberski. Prawda, którą próbuje się zacierać

Liderzy III Rzeszy podczas Międzynardowego
 Trybunału w Norymberdze. Listopad 1945.
Fot. Public domain

W historii narodu polskiego Norymberga jest wydarzeniem szczególnym. Nic więc dziwnego, że proces norymberski traktowano w Polsce jako akt sprawiedliwości, jako wymierzenie zasłużonej kary zbrodniarzom odpowiedzialnym za śmierć milionów Polaków. Obecnie tę oczywistą prawdę próbuje się zacierać.

Na temat procesu norymberskiego czytałem już w czasach młodości, w okresie PRL – były to popularne książki polskich korespondentów prasowych – Karola Małcużyńskiego i Mariana Podkowińskiego W tym okresie bardzo popularny był też spektakl Teatru Telewizji „Epilog Norymberski” (1969) z Andrzejem Łapickim jako narratorem. To pamiętam do dziś. Ale oczywiście jako historyk interesowałem się tym tematem także później, czytałem np. kontrowersyjną, choć ciekawą książkę Davida Irvinga „Norymberga – ostatnia bitwa”.

W Roku Góry Kościuszki: Ballady Marysi Thiele

Góra Kościuszki  w Alpach Australijskich. Najwyższy
szczyt kontynentu. Fot. T.Thomas (CC-BY-SA 3.0)

Trwa Rok Góry Kościuszki* noszącej imię Wielkiego Polaka, imię nadane najwyższemu szczytowi kontynentu australijskiego przez Pawła Edmunda Strzeleckiego. Tadeusz Kościuszko i Paweł Edmund Strzelecki inspirują wartościami nigdy nieprzemijającymi: umiłowaniem wolności, humanizmem i szlachetnością. Są to wartości ponadczasowe i ponadnarodowościowe w historii ludzkości i warto je pielęgnować w następnych pokoleniach. 

Postacie obu Polaków upamiętniłam w poematach opiewających ich życie, które w Roku Góry Kościuszki chcę przypomnieć.

 

Ryszard Opara: AMEN - Great Australian Channel

 

Największy projekt mojego życia - Budowa Great Australian Channel. Budowa dorzecza Amazonki w Australii. Projekt tysiąclecia Australii... Niestety... Ten wielki projekt upadł... w nicości - pospolitości świata naszego...

AMEN- Autobiografia Naukowa Ryszarda Opary. Odcinek 89.

Dookoła Świata Australii - CD

Dalsza nasza ambitna trasa była poprzez Exmouth, Coral Bay, Shark Bay, Geraldton do Perth.
To stolica Zachodniej Australii; stanu; terytorium o powierzchni 2,7 mln km2; zamieszkała przez 2.5 mln ludzi.
A więc mniej... niż 1 osoba na kilometr. Wyobraźmy sobie to gdziekolwiek indziej.

Australijscy naukowcy pokazali "przerażajace" stworzenie

© CC BY 2.0 / NOAA Photo Library / Large squid Magnapinna sp.

Jak donosi Science Alert, australijscy naukowcy opublikowali wideo przedstawiające „przerażającą” kałamarnicę głębinową z rodzaju Magnapinna.

Badanie zostało przeprowadzone w marcu 2017 roku w ramach szerokiego badania wody u południowego wybrzeża Australii. Warto podkreślić, że mięczaki te są uważane za jedne z najbardziej nieuchwytnych stworzeń w przyrodzie, ponieważ żyją na głębokości od jednego do czterech kilometrów.