Granice kompromisów. Rozmowa z Ambasadorem FR w Polsce

Siergiej Andriejew - ambasador Federacji Rosyjskiej
w Polsce

„Jesteśmy gotowi do budowania z Polską normalnych, dobrosąsiedzkich, obopólnie korzystnych stosunków, rozwijania współpracy gospodarczej, więzi humanitarnych i kulturalnych. Po stronie polskiej jednak takiej gotowości na razie nie widzimy” – mówi Siergiej Andriejew, Ambasador Federacji Rosyjskiej w Polsce w rozmowie z Agnieszką Piwar.

28 lutego br. Stowarzyszenie Polska-Wschód zorganizowało w Warszawie konferencję z Pana udziałem pt. „Aktualne problemy współpracy polsko-rosyjskiej i możliwości poprawy sytuacji w kontaktach dwustronnych”. Podczas spotkania dał Pan do zrozumienia, że inicjatywa w kierunku poprawy relacji Polski i Rosji musi wyjść ze strony polskiej, bo to ona je popsuła. Co konkretnie należałoby tutaj zrobić?

– Ambasadorowi nie należy dawać rad władzom kraju pobytu i wskazywać tego co mają robić. To zależy od ich woli. Jeśli będzie taka wola polityczna, to będzie ruch w kierunku normalizacji naszych stosunków.

Ryszard Opara: AMEN - Początek drogi do Wolności

Początek drogi do Wolności...Węgry - Grecja - i z powrotem Turcja, Bułgaria, Jugosławia, Węgry - WIEDEŃ.

Amen - Biografia Naukowa Ryszarda Opary .Odcinek 16

Z Socjalizmu - do Kapitalizmu

Do hotelu w Budapeszcie, dotarliśmy bez żadnych problemów. Mieliśmy zresztą dokładną mapę, dostarczoną przez PZMot (nie było jeszcze wtedy GPS-ów). Pod tym względem cała wycieczka była naprawdę świetnie zorganizowana, choć prawdę mówiąc - dość droga.
Kosztowała 65,000 zł- co w ówczesnych czasach - było równowartością dobrej, 2-letniej pensji.Tyle też oficjalnie - kosztował tzw. maluch Fiat 126p, ale tylko, jak się miało na niego tzw. talon. Na wolnym rynku cena „malucha” była dwukrotnie wyższa.

Następnego dnia, zatrzymaliśmy się na południu Węgier, w Segedyn, które było uroczym miastem – kolejny postój miał być w Belgradzie, stolicy ówczesnej Jugosławii (ciągle jeszcze członka RWPG) a potem była... Grecja.

Prawosławie w Rosji i likwidacja chrześcijaństwa na Zachodzie

Casino zainstalowane w opustoszałym klasztorze w Bredzie
 Fot. R.Gijsman - Wikimedia commons ((CC BY-SA 3.0) 

O różnicach miedzy prawosławiem, szczególnie w Rosji, a Zachodem można by rozprawiać długo, gdyż wielość poziomów i kontekstów jest przeogromna. Dziś jednak nadeszły takie czasy, że dla chrześcijaństwa najważniejsza jest perspektywa przetrwania w otoczeniu coraz bardziej otwarcie nieprzyjaznym, co widać ostatnio nawet w Polsce.

Całe dziesięciolecia, to w ZSRR aktywnie zwalczano chrześcijaństwo, tak samo zresztą jak wszelką religię. Dziś sytuacja wydaje się być całkiem odmienna i to na Zachodzie wszelkie religie, a szczególnie katolicyzm, są spychane na coraz węższy margines, eliminowane i stygmatyzowane, zaś w Rosji prawosławie się rozwija i korzysta ze wsparcia państwa. Ten rozwój widać także w ilości czynnych i budowanych na nowo cerkwi. Ostatnio Patriarcha moskiewski i całej Rusi Cyryl, odwiedził Strasburg gdzie wyświecił nową Cerkiew Wszystkich Świętych. Przy tej okazji powiedział: „Dziś my budujemy trzy cerkwie w każdą dobę, w 24 godziny. 30 tysięcy świątyń w czasie dziesięciu lat. I nie dlatego, że mamy za dużo pieniędzy i nie wiemy co w nimi robić. Nasz Naród, który przeszedł przez lata ateizmu, zrozumiał, że bez Boga niczego się nie osiągnie. Bez Boga nie można zbudować szczęśliwego życia i dlatego my budujemy trzy świątynie każdej doby”[i].

"Dla Ciebie Polsko" - majowe koncerty polonijne w Sydney

Zespól "Lajkonik" podczas Dnia Polonii. Fot. mat. "Lajkonika" 

Maj, to miesiąc poświęcony temu, co naszym sercom najbliższe – to Dzień Matki, to miesiąc Maryi. Dla nas żyjących z dala od rodzinnego Kraju – maj, to miesiąc poświęcony Polsce.

Potwierdził to i udokumentował Koncert zorganizowany w niedzielę, 26 maja w przykościelnej Sali im Św. Jana Pawła II w Marayong. Głównym organizatorem Koncertu był Polski Zespół Folklorystyczny ‘Lajkonik’, a także Polska Szkoła Sobotmia w Marayong, do której uczęszcza wielu najmłodszych członków Zespołu. 

O specyfice zawodu nauczyciela

Prof. dr hab. Maria Czerepaniak-Walczak

 Fot. L Wątróbski

W kształceniu nauczycieli ciągle jesteśmy jeszcze w XIX wieku. Myślenie o nauczycielu/nauczycielce jako o siłaczu/siłaczce nie wytrzymuje dzisiaj próby - mówi prof. dr hab. Maria Czerepaniak-Walczak, kierownik Katedry  Pedagogiki Ogólnej Instytutu Pedagogicznego Uniwersytetu Szczecińskiego,  wiceprzewodnicząca Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego w rozmowie z Leszkiem Wątróbskim.

- Na czym polega specyfika zawodu nauczyciela?

- Ludziom z trudem przychodzi do głowy, że nauczyciel to osoba z wyższym wykształceniem, profesjonalnie przygotowana do wykonywania swoich obowiązków. Ale podobne, jak w każdym innym zawodzie, jego bagaż praktycznych doświadczeń na starcie jest mały.
Jeżeli chodzi o zawód nauczyciela, to każdy z nas wie (tak przynajmniej ludzie o sobie myślą), jak być nauczycielem. Nie wszyscy wiedzą, jak to jest być lekarzem, bo nie wszyscy doświadczyli pobytu w szpitalu czy bezpośredniego kontaktu z lekarzem, tak by poznać nie tylko jego zachowania wobec pacjenta, ale specyfikę pracy lekarza. Nie każdy z nas wie, jak to być prawnikiem, może tylko z filmów.