Biwak w 40. rocznice obozów ESGAV

Krystian Davis oraz  Bethany, Kitara, Lauren i Tash  - harcerze z Sydney wybrali się do Melbourne na obóz ESGAV (Ethnic Scouts & Guides Association of Victoria) – organizacji scoutingowej  reprezentujacej  australijskich skautów  pochodzenia  estońskiego, węgierskiego, łotewskiego , litewskiego, polskiego, rosyjskiego  i ukraińskiego. Harcerze z tych narodowościowych  grup   spotykają się rok rocznie na obozie, aby wymienić się doświadczeniami, połączyć postawiane  cele oraz utrzymać i doskonalić ideę skautingu. Relację z biwaku przekazuje  Krystian Davis.

Dojechaliśmy późno wieczorem i od razu nas czyszczono ze złych duchów aborygeńskim dymem i zostaliśmy zaproszeni do wielkiej grupy wszystkich obecnych. Zapoznaliśmy się z wszystkimi i nas oddelegowali po dwoje z każdego kraju do poszczególnych grup o nazwach zwierzęcych. Byłem w głośnej grupie Wombatów. Wymyśliliśmy okrzyk dla naszej grupy. Przedstawiliśmy się. Następnie graliśmy w gry chyba do 4tej nad ranem!

Drzwi Św. Wojciecha. Dzieło polskiej sztuki romańskiej ożyło

Drzwi Gnieźnieńskie. Unikatowy zabytek
romańskiej sztuki odlewniczej, wykonany
 za panowania księcia Mieszka III Starego
 (w XII wieku) Fot. E.Fedor (cc - Wikipedia)

Wyjątkowy film zrealizowany z wykorzystaniem współczesnych technik filmowych, które pozwoliły ożywić jedno z najpiękniejszych dzieł polskiej sztuki romańskiej – brązowe drzwi katedry gnieźnieńskiej. Historia przenosi widza w sam środek baśniowej sztuki romańskiej oraz w pierwsze wieki państwa polskiego.
 
Drzwi Gnieźnieńskie są jednym z najważniejszych zabytków sztuki romańskiej w Polsce. Ukazują one żywot biskupa Wojciecha, męczennika i pierwszego polskiego świętego. Dzieło bezimiennych średniowiecznych mistrzów robiło i nadal robi duże wrażenie tak na wiernych, turystach, jak i miłośnikach sztuki. Nie ma podręcznika historii, czy historii sztuki bez ilustracji ukazujących wydarzenia sprzed ponad tysiąca lat. Dzięki nowoczesnym technikom animacyjnym przenieśliśmy je w inny wymiar. Statyczne postacie ludzi i zwierząt „ożyły” i przemówiły, a poszczególne kwatery drzwi i bordiury zamieniły się w krótkometrażowy film animowany.

100 dni rządów Morawieckiego. Plusy, minusy i wielkie niewiadome

Premier Mateusz Morawiecki podczas  Szczytu Rady
Europejskiej w lutym 2018. Fot.W. Kompała / KPRM
 (public domain) 

Trudno ten rząd ocenić jednoznacznie. Ma zarówno wielkie plusy, wielkie minusy, jak i wielkie niewiadome.

11 grudnia 2017 prezydent Duda powołał nowy gabinet — jeszcze z ministrami ze „starego" rozdania, jednak już z nowym szefem rządu na czele. Mateusz Morawiecki miał wnieść powiew europejskiej świeżości, obejmując stołek po Beacie Szydło — konserwatywnej do bólu matce księdza, „swojskiej" i mocno przaśnej. Jego zagraniczne studia i obycie w świecie miały pomóc naprawić nadszarpnięty wizerunek Warszawy, obciążonej artykułem 7 przez Brukselę.

Zimna wojna w cztery dni

Premier Wielkiej Brytanii Teresa May oskarżyła
  Rosję o spowodowanie ataku w Salisbury.

Ubiegły tydzień był wyjątkowo bogaty w wydarzenia. Ale żadne media nie mogły o tym poinformować, bo wszystkie celowo ukryły niektóre z nich, aby ochronić bajdy, które serwują ludziom ich rządy. Londyn próbował wywołać poważny konflikt, ale przegrał z Rosją, prezydentem Trumpem i Syrią.

Rząd brytyjski i niektórzy jego sojusznicy, w tym sekretarz stanu USA Rex Tillerson, próbowali rozpocząć zimną wojnę przeciwko Rosji. Ich plan polegał na jednoczesnym sfabrykowaniu ataku na byłego podwójnego agenta w Salisbury [południowa Anglia] i ataku chemicznego na „umiarkowanych rebeliantów” w Gucie [przedmieście Damaszku]. Spiskowcy zamierzali wykorzystać do swoich celów wysiłki Syrii podejmowane dla wyzwolenia przedmieść jej stolicy oraz odwrócenie uwagi Rosji spowodowane tamtejszymi wyborami prezydenckimi. Gdyby te manipulacje zadziałały, to Wielka Brytania wymusiła by na Stanach Zjednoczonych bombardowanie Damaszku, w tym tutejszego pałacu prezydenckiego, i zażądała by wykluczenia Rosji z Rady Bezpieczeństwa przez Zgromadzenie Ogólne ONZ.

Wędrówki po Polsce: Piekary Śląskie

Piekary Śląskie. Fot. E. Michałowska-Walkiewicz

Piekary Śląskie, to miasto powołane do istnienia na prawach powiatu, położone w południowej Polsce na Górnym Śląsku. Znajduje się ono w Centrum Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego. Piekary Śląskie wchodzą w skład Górnośląsko- Zagłębiowskiej Metropolii. Miasto to leży nad rzeką Brynicą, w północnej części Wyżyny Śląskiej.

 

Pierwsza wzmianka o Piekarach pochodzi z 1253 roku. Pierwotnie osada ta, była nazywana Zwierzów i Pecare. Do roku 1934, obowiązywała już nazwa Wielkie Piekary lub Piekary Wielkie. W dniu 1 kwietnia roku 1934, Wielkie Piekary połączono z Szarlejem, w gminę Szarlej-Wielkie Piekary, po czym 3 września 1935 roku nastąpiła kolejna zmiany nazwy tego miasta na Piekary Śląskie.