Polish Music Days: Koncert w Ashfield

W Ashfield. Od lewej: Piotr Tomasz, Katarzyna Paslawska, Barbara Borowicz, Anna Miernik-Sobula, Marian Sobula.
Wojciech Wocław. Fot. K.Bajkowski

Pięcioro doskonałych muzyków polskich uczestniczących w realizacji wielkiego projektu popularyzujacego muzykę polską w Kanadzie, USA, Australii i Nowej Zelandii wystąpiło wczoraj w Klubie Polskim w Ashfield, prezentując utwory Chopina, Szymanowskiego i Lutosławskiego.

 Niektóre z tych utworów, szczególnie kompozytorów dwudziestowiecznych publiczność polonijna miała okazję  w tym miejscu usłyszeć po raz pierwszy. Katarzyna Pasławska z Chile (wiolonczela) i Piotr Tomasz z Szanghaju (fortepian) zagrali w duecie Introdukcję i Polonez op.3  oraz sonatę wiolonczelową g-moll op.65 Fryderyka Chopina. Z dzieł Karola Szymanowskiego artysci zaprentowali preludium h-moll op.1 nr 1, pieśń kuriowską op.58 nr 9  i dwie części mazurka op.62.
Para wykonawców opowiada nam w pokoncertowym nagraniu wideo  o prezentowanej muzyce i zaprasza na dalsze koncerty w najbliższych dniach, które odbędą się w Sydney Opera House i Conservatorium of Music. WIDEO:

Polish Music Days: Udany "Muzyczny" Piknik Bumeranga Polskiego

Bumerangi dla gości od Bumeranga Polskiego. Fot.J.Lawoński

Nasz drugi redakcyjny piknik, tym razem zoroganizowany na Coogee Beach, który nazwaliśmy "muzyczny" przekroczył wszelkie nasze oczekiwania. Na plenerowe spotkanie redakcji Bumeranga Polskiego z muzykami występującymi aktualnie w Sydney w ramach projektu Dni Muzyki Polskiej przybyło ponad 50 osób. Wśród nich nowa Konsul Generalna RP w Sydney - Regina Jurkowska. Poza tym towarzyszyla nam wymarzona pogoda i duch sydnejskiej nadmorsko-plażowej atmosfery.

Wprawdzie nie było muzyki (ktoś przechodzil obok i pytał się, czy tu będzie koncert? ha, ha !!!) ale mieliśmy swietną okazję do swobodnej rozmowy ze znakomitymi  polskimi muzykami, którzy realizują od początku lipca cykl koncertów w Kanadzie, Stanach Zjednoczonych, Australii i Nowej Zelandii. Dziś wszyscy występują w Ashfield a w kolejne dni m.in. w Sydney Opera House, gdzie występy będą godnym ukoronowaniem calego projektu i wielką satysfakcją dla  samych artystów.

The Economist: Australia najlepszym kontynentem do życia

Melbourne CBD. Fot. Denaldytong ( wikimedia.org)

Melbourne już trzeci raz z rzędu zdobyło tytuł najbardziej przyjaznego do życia miasta na świecie. Czołowe miejsca zdominowały miasta Australii i Kanady.

 

Raport jest opracowywany przez Economist Intelligence Unit , jednostkę badawczą tygodnika "The Economist". Analitycy badają miasta świata pod kątem pięciu głównych kategorii: opieki zdrowotnej, stabilności politycznej, kultury i środowiska, edukacji i infrastruktury, które dzielone są na 30 podkategorii. Za każdą kategorię i ich podkategorie miastu przyznawane są punkty. 1 to wynik najgorszy, miasto kompletnie nienadające się do życia, 100 to miasto idealne.

Niepokoje powodują spadki

Analitycy przeanalizowali 140 miast na całym świecie. Zauważyli, że w ciągu pięciu lat, od 2008 roku, w ujęciu globalnym świat stracił 0,6 pkt proc. pod względem warunków do życia. Autorzy raportu zauważają, że miasta z czołówki, mające powyżej 80 pkt raczej nie odnotowały w ostatnim czasie żadnych zmian w rankingu. Choć są wyjątki - niedawne protesty w Madrycie sprawiły, że stolica Hiszpanii spadła o pięć pozycji w dół, na miejsce 44. Analitycy chwalą Bratysławę, która poprawiła swój wynik o 1,7 pkt proc. i może już zaliczać się do miast ze wskaźnikiem powyżej 80 pkt.

Syria: Moment krytyczny

Wygląda na to, że w kwestii rozpoczęcia operacji zbrojnej przeciwko Damaszkowi podjęto już decyzję. Amerykańskie okręty bojowe zbliżyły się do wybrzeży Syrii.
 Okręty marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych i Brytyjskiej Floty Królewskiej, znajdujące się na wschodniej części Morza Śródziemnego, zbombardują cele w Syrii pociskami manewrującymi prawdopodobnie w nocy z czwartku na piątek, po głosowaniu w brytyjskim parlamencie odnośnie poparcia przeprowadzenia operacji militarnej przeciwko reżimowi syryjskiemu – podają amerykańskie gazety i telewizje.

Radykalne ugrupowanie Islamskie Państwo w Iraku i Lewancie, związane z międzynarodową organizacją terrorystyczną Al-Kaida, zagroziło syryjskiemu rządowi „wulkanem zemsty”, jeśli potwierdzą się doniesienia o użyciu broni chemicznej pod Damaszkiem przez syryjskie wojska. Tymczasem w Internecie pojawiło się amatorskie wideo, na którym rzekomo rebelianci z Wolnej Armii Syrii na przedmieściach Damaszku prowadzą ostrzał artyleryjski przypuszczalnie z użyciem pocisków z bronią chemiczną.



Zeznania świadków i poszkodowanych w Gucie Wschodniej pod Damaszkiem „jednoznacznie twierdzą, że gaz paralityczno-drgawkowy został użyty przez bojówkarzy opozycyjnych” – oświadczyła w wywiadzie dla szwajcarskiej telewizji członkini komisji śledczej ds. ewentualnych naruszeń praw człowieka w Syrii, Carla Del Ponte. „Komisja ekspercka nie znalazła śladów używania przez armię rządową broni chemicznej” – podkreśliła Del Ponte. Tymczasem sekretarz generalny ONZ Ban Ki-moon oznajmił w środę, że eksperci ONZ ds. broni chemicznej, pracujący w Syrii, potrzebują czasu na podjęcie decyzji i sporządzenie raportu.

"Once. My Mother" - nowy film Sophii Turkiewicz

Sophia Turkiewicz i producent filmu Rod Freeman.
Fot. M.Kanamori

O najnowszym filmie "Once. My Mother" zrealizowanym przez Sophię (Zosię) Turkiewicz pisze Marianna Łacek, która była na przedpremierowym pokazie w Australian Film, Television & Radio School  w Sydney.

Kim ta Zosia będzie? Takie pytanie z całą pewnością niejednokrotnie zadawała sobie dwudziestoparoletnia Helenka Skwarek, kiedy po latach tułaczki osiedliła się ze swoją maleńką Zosią w Adelaidzie. Do Australii przybyła kilka lat po zakończeniu wojny, niosąc ze sobą cały bagaż przeżyć – sieroctwa, głodu, zesłania, tysięcy kilometrów wędrówki przez Rosję, Gruzję, Persję i afrykańską Rhodezję.

Zdana na łaskę, a raczej niełaskę krewnych, Helenka nigdy nie chodziła do szkoły.Tylko dzięki wrodzonej inteligencji oraz przeogromnej sile przeżycia poradziła sobie w tylu trudnych sytuacjach życiowych. Zawsze marzyła o tym, żeby się uczyć. Jaką więc dumą musiał napawać ją fakt, że jej Zosia studiowała na uniwersytecie.