Chrystus na Wschodzie

Prawoslawna Katedra Św. Bazylego w Moskwie.
Fot. R.Albitsky (CC)

Z powodu wia­do­mych zawi­ro­wań z kalen­da­rzem, my obcho­dziliśmy Trzech Króli, a chrze­ści­ja­nie pra­wo­sławni, to jest ci, któ­rzy w prze­ci­wień­stwie do kato­li­ków, nie refor­mo­wali Kościo­łów apo­stol­skich, mieli wła­śnie Boże Narodzenie.
W niedzielę, 7 stycznia, w pra­wo­sławną Wigi­lię, w sobo­rze Zba­wi­ciela, w obec­no­ści pre­miera Dymi­trija Mie­dwie­diewa, patriar­cha Moskwy i Wszech­rusi Cyryl wezwał Kreml do powścią­gli­wo­ści w sto­so­wa­niu nowego prawa prze­wi­du­ją­cego dra­koń­skie kary za obrazę uczuć reli­gij­nych. Patriar­cha, nie­dawny gość pol­skiego Epi­sko­patu, nazwał kie­dyś rządy Wła­di­mira Putina „boskim cudem”, ale to on wzywa teraz krem­lo­wego poma­zańca do umiar­ko­wa­nia. Oczy­wi­ście koja­rzy się to z dziew­czy­nami z grupy Pussy Riot, które w nie­zbyt mądry spo­sób pro­te­sto­wały rok temu w tej samej kate­drze prze­ciw rzą­dom ulu­bieńca patriar­chy Cyryla, za co ska­zane zostały na dwa lata łagru…
Sam Wła­di­mir Wła­di­mi­ro­wicz uczest­ni­czył w nabo­żeń­stwie wigi­lij­nym w cer­kwi w Soczi, gdzie spę­dza waka­cje i gdzie nie­dawno wyści­skał swo­jego naj­now­szego rodaka, Gerarda Depardieu…
Moskwa jest dziś naj­waż­niej­szą sto­lica pra­wo­sła­wia, ale for­mal­nie, sie­dzibą zwierzch­nika Kościoła Orto­dok­syj­nego jest Stam­buł. Ale tam obo­wią­zuje kalen­darz gre­go­riań­ski i dla­tego wczo­raj w Stam­bule patriar­cha pra­wo­sławny Bar­tło­miej I odpra­wił uro­czy­stą mszę upa­mięt­nia­jącą chrzest Jezusa. Po mszy w kate­drze św. Grze­go­rza, tłum wier­nych odpro­wa­dził patriar­chę do miej­sca, w któ­rym wąska zatoka zwana „Zło­tym Rogiem” styka się z Bos­fo­rem. Tam, respek­tu­jąc wie­kową tra­dy­cję, patriar­cha wrzu­cił do wód Bos­foru poświę­cony krzyż, a grupa wier­nych rzu­ciła się w lodo­waty wir, by go wyło­wić. Ten, któ­remu uda się podobny wyczyn, ma zapew­niony rok pełen bło­go­sła­wieństw. Wczo­raj wyczynu tego doko­nał Loukas Kokinis.

Wielka Orkiestra Światecznej Pomocy zagrała w Plumpton

Tomasz Zubilewicz z TVN na boisku Klubu Polonia w Plumpton z puszką WOŚP. Fot. K.Bajkowski

Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy gra na wszystkich możliwych scenach w Polsce a takze za granicą. Zagrała również w Sydney. Konkretnie zagrała podczas meczu piłkarskiego na boisku Klubu sportowego Polonia w Plumton pomiędzy Old Boys Soccer Club Polonia a przybyłą zaledwie wczoraj do Australii reprezentacją Dziennikarzy Sportowych z Polski.
 Dziennikarze przywieżli ze sobą zapieczętowaną puszkę WOŚP na datki oraz znane wszystkim Polakom serduszka. Zbiórka pieniędzy wśród kibiców na boisku Chopin Park gdzie rozgrywany był mecz była bardzo owocna. Niemal wszyscy mieli ponaklejane na swoich ubraniach czerwone serduszka, dowody poparcia tej największej akcji charytatywnej organizioowanej już od 21 lat przez Jurka Owsiaka. W tym roku pieniądze przeznaczone są nie tylko na sprzęt medyczny dla dzieciaków ale również po raz pierwszy na pomoc dla seniorów - tych o których często zapomina się w społeczeństwie.
 kb/BumerangMedia
Zdjęcia: Krzysztof Bajkowski

 

Jurek Owsiak znów w akcji...

W nie­dzielę, 13 stycz­nia, Wielka Orkie­stra Świą­tecz­nej Pomocy zagra już po raz 21., tym razem zbie­ra­jąc pie­nią­dze dla ludzi star­szych, „senio­rów”, pacjen­tów oddzia­łów geria­trycz­nych, ale rów­nież dla dzieci.
Owsiak, czło­wiek, któ­remu zarzuca się mega­lo­ma­nię i nad­mierną auto­pro­mo­cję, a w jego dzia­ła­niach pró­buje się zna­leźć korup­cję, znów „gra” i zbiera pie­nią­dze. Wraz z nim tysię­cem ludzi mło­dych i star­szych. Jesz­cze słabo sły­chać mal­kon­ten­tów i kry­ty­ków jego dzia­łal­no­ści, ale można być prze­ko­na­nym na sto pro­cent, że takie głosy się poja­wią. Nie­któ­rzy dzien­ni­ka­rze, jak na przy­kład Łukasz Warze­cha z tablo­ido­wego “Faktu”, mogliby wydać anto­lo­gię pism poświę­co­nych Owsia­kowi i jego “dziełu”. Ale Jurek Owsiak i dzie­siątki tysięcy mło­dych i star­szych ludzi z roku na rok zbiera coraz wię­cej pie­nię­dzy, a ini­cja­tywę popiera coraz wię­cej śro­do­wisk – także Kościół katolicki.

Triumf Agnieszki Radwanskiej w Sydney

Agnieszka Radwańska odniosła dzisiaj w finale turnieju WTA na twardych kortach w Sydney swoje 12. zwycięstwo w zawodowej karierze. Najlepsza polska tenisistka pokonała Słowaczkę Dominikę Cibulkovą 6:0, 6:0, wygrywając już drugi turniej w trwającym od zaledwie dwóch tygodni sezonie . 
W sobotę, 5 stycznia Radwanska wygrała turniej WTA w nowozelandzkim Auckland . W finale Polka pokonała Belgijkę Yaninę Wickmayer 6:4, 6:4 w ciągu godziny i 38 minut.
W tym roku Radwańska nie zaznała jeszcze smaku porażki. W sumie, w turniejach w Auckland i Sydney, wygrała dziewięć kolejnych spotkań, nie tracąc nawet seta!
Polka zdobyła w Sydney 470 punktów do rankingu WTA Tour, w którym jest obecnie czwarta, a także premię w wysokości 117 tysięcy dolarów.
24-letnia Krakowianka 14 stycznia przystąpi do rywalizacji w wielkoszlemowym turnieju Australian Open w Melbourne. Będzie w nim rozstawiona z numerem czwartym, a na otwarcie spotka się po raz pierwszy ze startująca z "dziką kartą" Australijką Bojaną Babusic, 307. na świecie.
kb/PAP/TVPsport

„Dziady” Mickiewicza na PolArt2012

Na 16 premierę teatru Scena 98 wybrano „Dziady” Adama Mickiewicza. Przedsięwzięcie odważne, ale teatr ma w dorobku m.in. Wyspiańskiego i Szekspira, więc jest znany ze swoich dużych ambicji. Niemniej, były watpliwości, czy sobie poradzą. Poradzili sobie! To, co pokazali, stało się najważniejszym wydarzeniem artystycznym festiwalu PolArt2012.

 Scena 98 jest – jak wiadomo - teatrem amatorskim. Nikt z wykonawców nie ma wykształcenia aktorskiego, a jednak tekst podawano ze sceny czysto i zrozumiale, chociaż czasem z mocnym akcentem. Sala słuchała z zapartym oddechem. Nie było żadnego fałszu nawet w wielkim monologu Konrada czy księdza Piotra. Mniejsze role były opracowane i zagrane równie pięknie, jak te największe. Doskonałe były role Konrada, pani Rolison, diabłów... Żadnej „amatorszczyzny”, czyli kompromisów wynikających z niedostatku talentu. Jedyna szkoda, ze przeniesiona z małej salki scenografia nie bardzo się sprawdziła w dużo większej przestrzeni scenicznej Studio Underground, State Theatre Centre.