polish internet magazine in australia

Sponsors

NEWS: POLSKA: Kandydaci na prezydenta, którzy zmierzą się w drugiej turze wyborów prezydenckich, wzięli udział w telewizyjnych debatach. Andrzej Duda i Rafał Trzaskowski wystąpili na oddzielnych debatach, podczas których odpowiadali na pytania dziennikarzy i internautów. * * * AUSTRALIA: Od wtorku bezterminowo zostały zamknięte granice między stanami Victoria i Nowa Południowa Walia. Powodem jest nagły dzienny wzrost liczby przypadków w Melbourne. W niedzielę w Victorii zanotowano 127 nowych przypadków koronawirusa, co jest najwyższym dziennym wynikiem od początku pandemii. Stan Victoria będzie tym samym całkowicie odcięty od reszty Australii, bo druga wewnętrzna granica, ze stanem Australia Południowa, również jest zamknięta.Ostatni raz na tak radykalny ruch władze stanowe zdecydowały się sto lat temu – chodziło o zatrzymanie grypy hiszpanki. * * * SWIAT: Amerykański Kongres otrzymał powiadomienie od prezydenta Donalda Trumpa o tym, że Stany Zjednoczone oficjalnie wychodzą ze Światowej Organizacji Zdrowia (WHO).
CORONAVIRUS INFO: Od 3 lipca 2020 r. obywatele polscy oraz innych krajów UE są zwolnieni z 14-dniowej kwarantanny przy powrocie do kraju, w tym po przekroczeniu zewnętrznej granicy UE. Cześć liniii lotniczych (m.in. Qatar, Lufthansa) realizuje loty z Australii do Europy, skąd realizowane są dalsze połączenia do Polski.* * * Aktualne zgony (ilość/% śmiertelności): Swiat: 539000/8%, Belgia: 9700/36%, USA: 130000/10%, Wielka Brytania: 44000/96% , Francja: 30000/27%, Rosja: 10000/2%, Polska: 1500/6%, Australia: 104/1%

niedziela, 7 czerwca 2020

Ryszard Opara: AMEN - Co dalej?

Dylematy życia: Ewolucja - Dojrzewanie versus Plany i Przypadki losu. Zrozumienie - Zmiany versus Stabilizacja - Stagnacja. Umieranie. Podróż przez życie jest bazą wyjściową zrozumienia ludzi i samego siebie.
A kiedy to się dzieje i kiedy to się stanie - powstaje pytanie:Jak ja człowiek i My ludzie kreujemy własną - wspólną Przyszłość - Co stanowi naszą Przyszłość? 
AMEN - Autobiografia Naukowa Ryszarda Opary. Odcinek 65

Przejdźmy na kilka chwil - z realiów Naszej niby Rzeczy Pospolitej - w podróże do marzeń.
Moje - nasze podróże przez świat.


Jedną z moich - naszych rodzinnych, największych prawdziwych pasji zawsze było, jest i będzie podróżowanie. Głównie jako zaspokajanie ciekawości poznawanie świata, oraz jego wszystkich różnorodności: cudów, meandrów i charakterów; kolorów, obrazów wszystkiego dobra i wszelkiego zła; tego co stworzyli przede mną i przed nami - ONI wszyscy: to znaczy Pan Bóg, Przeznaczenie, Natura oraz Przodkowie – cywilizacje Wschodu i Zachodu.

W swojej podświadomości, od czasów dojrzałości, chciałem poznawać człowieka, ludzi - możliwie jak najwięcej – właśnie po to aby ich zrozumieć. Tak aby zrozumieć samego siebie, moje „miejsce tu na Ziemi” - a to jest przecież podstawa do zrozumienia obecnej rzeczywistości - wykreowanej historią dzisiejszego świata. A kiedy wreszcie się to wszystko stanie - być może wtedy będę mógł - coś dla tego świata i dla tych ludzi zrobić...

Jest bowiem pytanie: czy można zrozumieć ludzi, Pana Boga i świat, cokolwiek – nie wychodząc z domu?
Będąc skazanym na całkowitą (może nawet super bezpieczną) stabilizację? Stabilizacja, (którą na przykład tak bardzo lubią kobiety) - w sumie nic człowiekowi nie daje, nie zmusza go do myślenia, do walki o jutro – do pragnienia jakichkolwiek zmian. Stabilizacja to stagnacja, czyli w sumie powolne umieranie, cofanie sie do tyłu – bez wiedzy gdzie jest ten tył? I co stoi za tyłem – w naszym świecie, w naszej wyobraźni. Czy to tylko śmierć –jako wejście w NIEBYT.

Myślę, że każdy z nas, każdy myślący człowiek chciałby mieć długie, zdrowe, bezpieczne, no i dostatnie życie. A potem być może na granicy naszych marzeń –gdzieś tam jest nieskończoność – a za nią już nieśmiertelność.

Takie myśli i dylematy dręczyły mnie właściwie od początków mego świadomego istnienia. Od czasu, kiedy starałem się zrozumieć co mówi do mnie matka i ojciec; kiedy pierwszy raz poszedłem do kościoła i próbowałem przetłumaczyć sobie, w ciszy nocnej - kazania proboszcza naszej parafii.

W latach dojrzałości, od czasów lekarskich, kiedy zrozumiałem zjawiska życia i śmierci, od kiedy pojąłem istotę czasu i przemijania, stawiałem pytania sobie – o mojej roli w „tym” właśnie życiu i na „tym” świecie. Wtedy jeszcze nie wiedziałem; obecnie jestem pewien, że całe moje życie ukształtowało się tak... celowo.

Nigdy nie byłem na wojnie – ta skrajność cywilizacji – jest mi znana tylko z relacji innych oraz filmów...ale poza tym w moim życiu osiągnąłem bardzo wiele, może prawie wszystko, potem to wszystko straciłem.

Widziałem też... praktycznie wszystko, byłem praktycznie wszędzie, poznałem wszyskie rasy i charaktery ludzkie - jeszcze niedawno nie byłem absolutnie pewien czy to wola Pana Boga, czy też Przeznaczenia ale coraz bardziej dochodzę do wniosku, że z pewnością nie był to przypadkowy zbieg okoliczności.

Moim zadaniem – jest realizacja „Misji Mojego Życia”, która w wielkim skrócie sprowadza się do:


1. Pomagać wszystkim innym ludziom w procesie zrozumienia świata i rzeczywistości.
2. Być może...w ten sposób - uratować ludzkość i wszechświat przed ostateczną zagładą.
3. Pokazać każdemu człowiekowi drogę do nieśmiertelności.


To wszystko tematy i zadania – na najbliższą przyszłość.
Zdaję sobie sprawę, że wielu, może nawet każdy kto będzie czytał moje dywagacje/wyznania, dojdzie do wniosku, że jestem „niespełny rozumu”. Akceptuję to i rozumiem...ale... zobaczymy co się stanie w najbliższym czasie...

Ostatnio, po wielu latach niepewności - od kilku miesięcy, mieszkam z powrotem w stabilizacji i spokoju Australii. Od pierwszego dnia mojego przyjazdu tutaj, każdej nocy chodziłem (i nadal chodzę) samotnie po plażach, rozmyślając nad własną przyszłością oraz pytaniem – dla mnie najważniejszym w życiu: Co dalej?


 Pewnej północy podczas takiego spaceru, spotkałem Pana Boga – i od tego dnia rozmawiamy co dzień. To Pan Bóg kieruje moim życiem – oraz podpowiada mi co dalej...

Będę o tym pisał oraz informował w najbliższej przyszłości – zgodnie z odwieczną zasadą:
„Człowieka można poznać – tylko poprzez owoce jego działań”. Do zobaczenia i usłyszenia – własnie tam – w działaniach.... Wracając na ziemię codzienności mojej przeszłości -

Właściwie prawdę mówiąc, zawsze z wyżej wymienionych powodów i dylematów, tak naprawdę bardzo trudno mi  było - i jest nadal „usiedzieć na dłużej w jednym miejscu”.

Miałem, zbudowałem w życiu wiele pięknych domów, w różnych lokalizacjach...ale po pewnym czasie...zaczynało mi się tam jakoś nudzić. Potrzebowałem zmiany. Nawet moja żona wiele razy mówiła, że moją prawdziwą pasją życia jest budowanie...I to jest w pewnym sensie racja.

Jakoś nie lubiłem stabilizacji – uważając, że właśnie ta stabilizacja ma negatywny wpływ na budujące procesy kreatywności – a to zagraża funkcjonowaniu mózgu i wyobraźni...
W rezultacie...tak jak kiedyś niedawno podliczyłem – przeprowadzałem się w swoim życiu sam i razem z rodziną - już ponad 50 razy. To wprost niewiarygodne – ale prawdziwe...

Byłem, byliśmy już z żoną - we wszystkich niemal krajach świata – na wszystkich kontynentach. Arktykę i Antarktydę też zaliczyłem, ale to były krótkie wizyty krótkie, zaledwie parodniowe, i oczywiście niewiele o takich miejscach mogę powiedzieć – ponad wiedzę znajomą wszystkim. Śnieg, mróz, lodowce i czyste powietrze. Czasem piękne czyste niebo, czasem burze śnieżne – ale wszystko oglądane głównie z pokładów samolotu – albo też statku pasażerskiego.

Kocham morza i oceany – muszę przyznać, że moim zdaniem najlepsza forma podróżowanie i zwiedzania świata - jest właśnie na pokładzie statku. Zabiera się ze sobą własny pokój z łazienką, własne ubranie, jest kuchnia i wszystko właściwie co potrzeba do życia na codzień – i zawsze jest dach nad głową nocą, i kiedy pada... Moją ulubionymi liniami pasażerskimi są (i zawsze były): „Silver Sea”, „Crystal Harmony” oraz „The World”...
Na tych statkach spędziłem w sumie około 12 miesięcy życia – jest więc co wspominać.

Ale kocham też góry – czy może być coś piękniejszego niż Himalaje, Andy a nawet Alpy i Tatry, kiedy się patrzy z góry, z pozycji Pana Boga – na ziemię. A wtedy niebo i gwiazdy są tak blisko – na wyciągnięcie ręki wyobraźni. Tylko trzeba umieć patrzeć i rozumieć.

Kilimandżaro i Nil - w Afryce to dla mnie cuda stworzenia; Sahara – bezmiar marzenia. A Amazonka, którą całą przepłynąłem statkiem od źródeł do ujścia (w tę i nazad) to zupełnie inny, osobny świat - sam w sobie. Jezioro Titicaca, na której ziemia pływa (pływające wyspy), to kolejny przykład nieskończoności możliwości życia. Przeszedłem kiedyś szlakiem Inków: od Cuzco – to Machu Picchu, to trzeba samemu przeżyć, pod namiotem historii na drodze do zrozumienia współczesności. Cudów i wspaniałości świata jest wiele, opiszę niektóre po kolei - o wielu krajach a własne stamtąd doświadczenia i refleksje, przekażę w raporcie - na piśmie.


W Australii spędziłem najwięcej swego dorosłego życia ok. 23 lat; w USA sumie ok. 24 miesiące; Nowa Zelandia ok. 8 miesięcy. (W kilku krajach byłem wiele razy i mógłbym napisać przewodnik po najbardziej interesujących miejscach). 

 Napisałem już nieco o Grecji i Turcji, ale to było w czasach kiedy byłem turystą z ograniczonym bardzo budżetem i tak naprawdę niewiele mogłem zobaczyć – trudno więc o właściwy opis.

Oczywiście podróżowałem również (najczęściej samolotami). W roku 1993 byłem w Polsce 10 x (z Australii) – czyli praktycznie co miesiąc.

Niewątpliwie podróże kształcą i uczą, ale dla mnie - najważniejsze jest to, że pomagają zrozumieć cały świat i współczesność oraz ludzi – różnych kultur, religii, tradycji i obyczajów.

A to był punkt wyjściowy dla kreacji Misji Mojego Życia. Pierwszy krok 


 Ryszard Opara

Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza

Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy

Promocja

Promocja

Promocja