polish internet magazine in australia

Sponsors

NEWS: POLSKA: Rolnicy z Podkarpackiej Oszukanej Wsi zablokowali w czwartek przejścia graniczne z Ukrainą w woj. podkarpackim i lubelskim. Protest dotyczy tylko samochodów ciężarowych, auta osobowe oraz autokary są przepuszczane. Blokowane są przejścia w Medyce i Korczowej na Podkarpaciu oraz Dorohusk, Hrebenne i Zosin w woj. lubelskim. Lider Podkarpackiej Oszukanej Wsi Roman Kondrów zapowiedział, że jeśli rząd nie zacznie spełniać rolniczych postulatów, to zablokująprzejścia na stałe. Rolnik dodał, że rolnicy nie mogą sprzedać swojego zboża, bo rynek zalewa zboże z Ukrainy. Zaznaczył, że uzgodnienia podpisane w Jasionce (m.in. utrzymanie embarga na produkty rolne z Ukrainy, uregulowanie relacji handlowych z tym krajem) w połowie marca br. nie są realizowane przez rząd. * * * AUSTRALIA: Setki ludzi starły się z policją w dzielnicy Fairfield w południowo-zachodnim Sydney w poniedziałek wieczorem po tym, jak prominentny asyryjski duchowny został dźgnięty nożem przy ołtarzu. Biskup Mar Mari Emmanuel odprawiał mszę w asyryjskim kościele Chrystusa Dobrego Pasterza w Wakeley tuż po godzinie 19:00, kiedy podszedł do niego mężczyzna i wielokrotnie dźgnął go nożem w głowę. 18 kwietnia, w kazaniu online ze szpitala w Liverpoolu, bp Emmanuel wybaczył napastnikowi, a także zażądał od swoich zwolenników, aby nie szukali zemsty. * * * SWIAT: Izba Reprezentantów USA zatwierdziła w sobotę prawie 100 miliardów dolarów pomocy dla zagranicznych sojuszników, partnerów i państw satelickich Waszyngtonu, a zwolennicy pomocy zdołali przezwyciężyć sprzeciw po sześciomiesięcznym impasie w izbie. Prawie 61 mld dol. z 95 mld dol. z proponowanego pakietu finansowania ma być przeznaczone na podsycanie konfliktu na Ukrainie (z czego co najmniej 23 mld dol. ma zostać przeznaczone na uzupełnienie uszczuplonych zapasów broni USA). Ponad 26 miliardów dolarów dodatkowych zobowiązań wobec Izraela (prawie osiem razy więcej niż Waszyngton wysyła Tel Awiwowi w danym roku). 8,12 mld dolarów przeznaczono na podsycanie napięć z Chinami na Tajwanie i szerzej w regionie Indo-Pacyfiku. Przydział amerykańskiej pomocy wojskowej Ukrainie, Izraelowi i Tajwanowi pogłębi światowy kryzys — oświadczyła rzeczniczka rosyjskiego MSZ Maria Zacharowa.* Podczas posiedzenia Rady NATO-Ukraina ministrowie zgodzili się przyspieszyć dostawy pomocy dla Kijowa, w tym systemów obrony powietrznej, powiedział sekretarz generalny Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego Stoltenberg. Stoltenberg powiedział, że kraje NATO powinny podjąć ryzyko i wysłać Kijowowi nawet broń potrzebną do własnej obrony. Wg niego ukraińskie ataki na cele wojskowe głęboko na terytorium Rosji są uzasadnione. Tymczasem premier Węgier Viktor Orban stwierdził, że "Zachód jest bliski wysłania swoich wojsk na Ukrainę", ale mogłoby to "ściągnąć Europę w dno". - Dziś w Brukseli jest prowojenna większość, nastroje w Europie są bojowe, w polityce dominuje logika wojny, widzę przygotowania do wojny u wszystkich i wszędzie - powiedział premier Węgier.
POLONIA INFO: Kabaret Vis-à-Vis: „Wariacje na trzy babeczki z rodzynkiem” - Klub Polski w Bankstown, 21.04, godz. 15:00

sobota, 25 stycznia 2020

Czy Piłsudski zasłużył na pomnik w Poznaniu?

Pilsudski z wizytą w Poznaniu w 1919 r. "Spadkobiercy" sanacji
chcą postawić mu pomnik w centrum stolicy Wielkopolski.
 Fot. public domain
Pisanie na nowo naszej rodzimej historii nabiera coraz większego rozmachu. W kontekście powyższego nie powinno dziwić, że duchowi spadkobiercy sanacji, w ramach walki z kultem jednostki, planują postawić w centrum Poznania pomnik Piłsudskiego.

Związki „marszałka” z przedwojennym Poznaniem cechowały się daleko posuniętą wzajemnością. Ziuk, głęboko zakorzeniony w prowincjonalnej mentalności kresowej, Wielkopolan nie rozumiał i im nie ufał. Powszechną opinię przedwojennych poznańczyków o wąsatym brygadierze najlepiej zaś oddają słowa Dmowskiego (skądinąd poznańczyka przyszywanego): „Nie rozumie Polski, jest kombinacją starego romantyka polskiego z bolszewikiem moskiewskim. Otrzymawszy posadę Boga od jołopów, którzy go otaczają, usiłuje być większym, niż go Pan Bóg stworzył”.


Powszechnienie znana jest anegdotka z wizyty jaką w latach trzydziestych Piłsudski złożył w Poznaniu. Tłum skandował wówczas w kierunku karocy w której jechał marszałek: „Niech żyje Józef! Niech żyje Józef!'”. Gdy Ziuk wstał, by podziękować, ten sam tłum ryknął na całego „Ale Haller! Ale Haller!”.

Gdyby cała kwestia ograniczała się do dykteryjek sprzed stulecia można by na nią swobodnie przymknąć oko. Niestety Piłsudski zapisał się naszej historii z zdecydowanie bardziej konkretny i zdecydowanie bardziej ponury sposób. 12 maja 1926 roku, wpierany przez grupę wojskowych postanowił zdeptać demokracje i przeprowadzić zamach stanu. Przewrót majowy (bo pod taka nazwą wydarzenia z roku 1926 przeszły do historii) kosztował życie 215 żołnierzy i 164 cywilów. To jednak dopiero początek ofiar, które obciążają rachunek Piłsudskiego i jego wojskowej junty.

Okres sanacyjnej dyktatury cechowały bezwzględne prześladowania opozycji. W nocy z 9 na 10 września 1930 r. na polecenie ministra spraw wewnętrznych gen. Felicjana Sławoja Składkowskiego, bez nakazu sądowego, żandarmeria wojskowa i policja aresztowały 19 przywódców opozycji i byłych posłów, w tym Wincentego Witosa. Listę aresztowanych osobiście zatwierdził Piłsudski. Doszło do kuriozalnego „procesu brzeskiego”, na skutek którego część przywódców demokratycznej opozycji została zmuszona do emigracji.

Tyle „szczęścia” nie mieli generałowie Włodzimierz Zagórski i Tadeusz Rozwadowski. Ten pierwszy, jako dawny oficer wywiadu Cesarsko-Królewskiej Armii oraz dowódca 3. pułku piechoty II Brygady Legionów miał nieszczęście być posiadaczem niewygodnej wiedzy o Piłsudskim. Uwięziony po zamachu majowym opuścił areszt 6 sierpnia 1927
r. Został odebrany z więzienia przez adiutanta marszałka Piłsudskiego, kapitana Lucjana Miładowskiego po czym w tajemniczy sposób zaginął.


Generał Rozwadowski miał natomiast nieszczęście wygrać bitwę warszawską, czego samozwańczy marszałek nie wybaczył mu do końca życia. Podobnie jak Zagórski został aresztowany po zamachu majowym. Więziony był aż do maja 1927 r., i to pomimo decyzji Wojskowego Sądu Okręgowego nr 1, który w październiku 1926 r. orzekł, że generał jest niewinny i nie ma żadnych podstaw, aby dalej przebywał w areszcie. W wiezieniu Rozwadowski zapadł na tajemniczą chorobę i zmarł niespodziewanie 18 października 1928 r. Sanacyjna władza zabroniła przeprowadzenia sekcji zwłok generała.

Jednak nie tylko polityczni oponenci i osobiści rywale „marszałka” mogli czuć się zagrożeni. Mało znanym epizodem naszej międzywojennej historii są strajki chłopskie, które miały miejsce w latach trzydziestych. Wielki kryzys ekonomiczny szybko dotarł na polską prowincję. Pogłębił ubóstwo polskiej wsi doprowadzając część chłopów do skrajnej nędzy. Junta piłsudczyków na każdy przejaw społecznego sprzeciwu reagowała przemocą. Podczas krwawo tłumionych strajków chłopskich w latach 1932-37 zginęło od 107 do 117 osób. Jak więc widzimy Ziuk i jego kompani mają na sumieniu całkiem sporo paskudnych historii.

Odrębną sprawą jest jednak krytyczna ocena stylu sprawowania władzy przez wojskową juntę Piłsudskiego a odrębną ocena skutków tych rządów. A były to skutki z wszech miar tragiczne. Kilkanaście lat kolesiowsko-etatystycznych rządów sanacji oznaczało dla Polski gospodarczy zastój. Polska wieś była biedna i zacofana, kultura rolna rozwijała się powoli, plagą był analfabetyzm. Gospodarka była anachroniczna a struktura własnościowa handlu niekorzystna. Przespaliśmy lata trzydzieste. Bezpośrednią tego konsekwencją była klęska wrześniowa i upadek rządzonej przez piłsudczyków Polski.

Na temat Piłsudskiego do tej pory funkcjonuje wiele mitów, skutecznie podsycanych przez jego ideowych spadkobierców. Na przykład, że „dał nam niepodległość”. Tymczasem ostatni rok Wielkiej Wojny Piłsudski spędził uwięziony w Magdeburgu, więc jego wpływ na kluczowe wydarzania tego okresu był żaden. Zwolniony przez Niemców po przybyciu do Warszawy otrzymał władzę z rąk Rady Regencyjnej. Apologeci „marszałka” często podkreślają też jego rolę podczas bitwy warszawskiej. W istocie jedyną zasługa Piłsudskiego było złożenie dymisji, co umożliwiło przejęcie dowodzenia przez bardziej kompetentnych oficerów, szczególnie przez wspomnianego wcześniej gen. Rozwadowskiego. I tak dalej, i tak dalej...

Zatem czy Józef Piłsudski zasługuje na naszą pamięć? Z pewnością tak. Jako zły przykład. Warchoł, który być może nawet i chciał dobrze jednak per saldo doprowadził do tragedii. Pamiętajmy o Piłsudskim, choćby po to by wystrzegać się kolejnych „Piłsudskich”. Jednak pomników mu nie stawiajmy. Nie zasłużył na nie.

Przemysław Piasta
Myśl Polska


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy