Nowy rząd Malcolma Turnbulla

Premier Malcolm Turnbull składa przysięgę przed
Gubernatorem Australii Peterem Crosgrove. Fot. You Tube

Po ledwo-ledwo utrzymaniu się u władzy z minimalną absolutną większością mandatów (76 albo 77, w prównaniu do 90 poprzednio) w kluczowej pod względem prawa do tworzenia rządu federalnej izbie niższej (House of  Representatives), liberalny australijski premier Malcolm Turnbull natychmiast zwołał powyborcze zebranie ocalałych w wyborach rządowych posłów i senatorów na którym przedstawił skład swego nowego, koalicyjnego liberalno-narodowego federalnego rządu. Który wkrótce potem tego samego dnia  zaprzysięgł w imieniu Królowej Elżbiety II Generalny Gubernatora Australia Sir Peter Cosgrove. Personalne zmiany są niewielkie lecz wyraźnie odźwierciedlające wymierny - bezpośredni i przede wszystkim  pośredni - wzrost  wpływów koalicyjnej agrarnej Narodowej Partii Australii (NPA), która skromnie, inaczej niż Partia Liberalna i wymownie w kontekście koalicyjnych układów, zwiększyła swoją federalną parlamentarną reprezentację.

Skład nowej, rekordowo licznej 42-osobowej federalnej Rady Ministrów, rozpoczynając od 23-osobowego (najliczniejszego od czasów pierszego rządu premiera Malcolma Frasera) Prezydium Rządu (Cabinet), jest następujący:


Malcolm Turnbull - federalny premier; Barnaby Joyce - wice-premier oraz minister rolnictwa i zasobów wodnych; Julie Bishop - zastępca przywódcy liberalnej frakcji parlamentarnej i minister spraw zagranicznych; George Brandis - Generalny Prokurator (Attorney General) i przywódca strony rządowej w Senacie; federalny minister ekonomii (Federal Treasurer) - Scott Morrison; minister finansowych wpływów i dochodów  do federalnego skarbu państwa oraz świadczeń finansowych - Kelly O'Dwyer; minister rozwoju regionalnego, samorządów i Terytoriow oraz regionalnej (terenowej) łączności - Fiona Nash; minister obrony - Marise Payne; minister przemysłu obronnego - Christopher Pyne; minister przemsyłu, innowacji i nauki - Greg Hunt; minister środowiska i energetyki - Josh Frydenberg; minister zasobów i (zagadnień) Północnej Australii - Matt Canavan; minister d/s rdzennej  ludności - Nigel Scullion; minister zatrudnienia, zagadnień kobiet oraz min. pomocniczy premiera do spraw federalnej służby cywilnej (Public Service) - Michaelia Cash; sekretarz prezydium rządu - Arthur Sinodinos; minister handlu (zagranicznego), turystyki oraz inswestycji - Steven Ciobo; minister finansów - Mathias Cormann; minister infrastruktury i transportu - Darren Chester; minister imigracji i ochrony granic - Peter Dutton; minister zdrowia i opieki nad osobami starszymi oraz sportu - Sussan Ley; minister łączności i sztuki - Mitch Fifield; minister świadczeń społecznych (socjalnych) -  Christian Porter;  minister edukacji i szkolenia (zawodowego) - Simon Birmingham.

 Ministrami poza Prezydium Rządu zostali: min. do zagadnień małego biznesu - Michael McCormack; min. rozwoju międzynarodowego i (zagadnień) Pacyfiku - Concetta Fierravanti-Wells; min. sprawiedliwości oraz min. pomocniczy premiera d/s kontr-terroryzmu - Michael Keenan; Specjalny Minister Stanu oraz min. wspierający Sekretarza Prezydium Rządu - Scott Ryan; min. infrastruktury miejskiej - Paul Fletcher; min. d/s zagadnień weteranów, min. pomocniczy premiera d/s obchodów Setnej Rocznicy ANZAC oraz min. d/s personelu sił obronnych (Defence Personnel) i min. pomocniczy premiera d/s bezpieczeństwa cybernetowego - Dan Tehan; min. "świadczeń dla ludzi" (Human Services) - Alan Tudge.

W międzyczasie wreszcie dobiega końca ostatnie liczenie i przeliczanie głósów. Już wkrótce powinniśmy wreszcie  znać mieć ostateczne wyniki zuchwale zaryzykowanych przez prem. Turnbulla federalnych  wyborów parlamentarnych 2 lipca br. W międzyczasie podaję znane mi dotychczasowe wyniki. Ostateczne praktycznie nie będą różne lecz prestiżowo mogą być nieco ważniejsze merytorycznie; zwłaszcza w wewnętrznych partyjnych rozgrywkach osobisto-frakcyjnych. Kiedy wysyłam tę korespondencję, w kluczowej pod względem utworzenia i prowadzenia rządu 150-osobowej federalnej izbie niższej (House of Representatives) Partia Liberalna, wraz z agrarną Narodową Partią Australii (która wydarła jeden mandat sprzymierzonej Partii Liberalnej) będą miały 77 mandatów zamiast 90 poprzednio (zakładając, że utrzymają okręg wyborczy Herbert).

Laburzystowska ALP poprawiła swój zdewastowany w poprzednich federalnych  wyborach stan posiadania do 68 mandatów. Będzie 2 niezależnych, jeden Zielony, Bob Kater (pod hasłem Kater Australian Party). Jeden mandat mozolnie uzyskało mini-stronnictwo NXT Nicka Xenophona. Sytuacja w Senacie wygląda znacznie gorzej dla nowego rządu premiera Macolma Turnbulla: 29 mandatów zdobyła koalicja, 25 laburzyści, 7 Zieloni, 3 NXT N. Xenophona, 3 Jeden Naród (One Nation) Pauline Hanson.

Eugeniusz Bajkowski, Canberra