Kard. Dziwisz: W Polsce jeszcze się bronimy



Kard. Stanisław Dziwisz

 Na stro­nach Radia Waty­kań­skiego czy­tamy taką oto rela­cję z nie­daw­nego wystą­pie­nia kard. Sta­ni­sława Dzi­wi­sza w Genui. Cytu­jemy dosłownie:

„W Pol­sce jesz­cze się bro­nimy”. „Ataki nie pocho­dzą już ze strony dyk­ta­tury komu­ni­stycz­nej, lecz ze strony kul­tury euro­pej­skiej”, oraz „ist­nieje nie­bez­pie­czeń­stwo, że demo­kra­cja sta­nie się dyk­ta­turą, ponie­waż wystę­pują naci­ski mające na celu narzu­ce­nie jed­nej tylko wizji w dzie­dzi­nie praw jed­nostki ludz­kiej i bio­etyki. Abp Kra­kowa kard Sta­ni­slao Dzi­wisz, przez tak wiele lat oso­bi­sty sekre­tarz Jana Pawła II, na zapro­sze­nie kard. Angelo Bagna­sco (skąd­inąd prze­wod­ni­czą­cego Kon­fe­ren­cji Epi­sko­patu Włoch – przyp. JP) wygło­sił prze­mó­wie­nie na temat “Bło­go­sła­wiony JPII papież przy­kład do naśla­do­wa­nia dla naszych czasów”.

Kard. Dzi­wisz okre­ślił JP II jako „papieża w służ­bie Boga i czło­wieka, który prze­są­dził o wize­runku dzi­siej­szego Kościoła”…
Cóż, swój nie­ba­ga­telny wpływ na wize­ru­nek dzi­siej­szego Kościoła miał nie tylko wielki papież JP II, ale nie­stety także jego sekre­tarz, zwłasz­cza w dzie­dzi­nie nomi­na­cji, nawet na naj­wyż­szych szcze­blach kościel­nych i prze­sie­wa­nia ludzi, dopusz­cza­nych do papie­skich przed­po­ko­jów – nie dla ks. Boniec­kiego czy bpa Pie­ronka, tak, zawsze, dla Mar­ciala Maciela Degol­lado*… No, a dziś, w Pol­sce, kard. Dzi­wisz musi się, bie­dak, z tego wszyst­kiego bro­nić przed kul­turą europejską…
Tą samą kul­turą euro­pej­ską, o któ­rej Jan Paweł II mówił 3 listo­pada jubi­le­uszo­wego roku 2000 r. z oka­zji usta­no­wie­nia Euro­pej­skiej Kon­wen­cji Praw Człowieka:

Po II woj­nie świa­to­wej Rada Europy przy­jęła zasadę, według któ­rej posza­no­wa­nie praw czło­wieka prze­wyż­sza suwe­ren­ność naro­dową i nie może być pod­po­rząd­ko­wane celom poli­tycz­nym, ani pod­le­gać kom­pro­mi­som z inte­re­sami naro­do­wymi. Tym samym Rada przy­czy­niła się do poło­że­nia fun­da­men­tów pod odnowę moralną, a Euro­pej­ska Kon­wen­cja Praw Czło­wieka sta­no­wiła nie­zwy­kle istotny ele­ment tego procesu.

20 czerwca 2002 roku tak mówił papież o Pol­sce w UE:

Posze­rze­nie Unii Euro­pej­skiej, pro­ces „euro­pe­iza­cji” całego kon­ty­nentu, wiele razy przeze mnie postu­lo­wany, sta­nowi prio­ry­tet, do któ­rego należy dążyć odważ­nie i bez zwłoki, aby dać kon­kretną odpo­wiedź na ocze­ki­wa­nia milio­nów ludzi świa­do­mych łączą­cej ich wspól­nej histo­rii i mają­cych nadzieję na życie w jed­no­ści i solidarności.

W pol­skim Sej­mie, w 1999 r. papież powiedział:

Inte­gra­cja Pol­ski z Unią Euro­pej­ską jest od samego początku wspie­rana przez Sto­licę Apo­stol­ską. Doświad­cze­nie dzie­jowe, jakie posiada Naród pol­ski, jego bogac­two duchowe i kul­tu­rowe mogą sku­tecz­nie przy­czy­nić się do ogól­nego dobra całej rodziny ludz­kiej, zwłasz­cza do umoc­nie­nia pokoju i bez­pie­czeń­stwa w Europie…

I wresz­cie, 23 marca 1997, tak Jan Paweł II mówił do par­la­men­ta­rzy­stów austriackich:

Kościół nie może nigdy pozwo­lić na nad­uży­wa­nie go do anty­eu­ro­pej­skiej dema­go­gii oraz pod­sy­ca­nia anty­eu­ro­pej­skich nastro­jów. Dla zjed­no­czo­nej Europy nie ma bowiem alternatywy.

Dwie uwagi.
Pierw­sza: jak kard. Dzi­wisz mógł wytrzy­mać tyle lat z prze­ło­żo­nym, który się tak głę­boko mylił?
Druga: nie­dawno kilku zacnych ludzi żach­nęło się na mnie, bo uwa­żam Jana Pawła II za wiel­kiego czło­wieka, pyta­jąc: „dlaczego”?
Dla­tego.

Jacek Pałasiński
Studio Opinii

__________________
*) o. Marcial Maciel Degollado (1920 - 2008) - meksykanski zakonnik, założyciel zgromadzenia Legion Chrystusa, dopuścił się największego skandalu seksualnego ujawnionego w Kosciele katolickim. (przyp. red)