Jak żyć w prawdziwym duchu Świąt Bożego Narodzenia?

 Image by Jill Wellington from Pixabay 

 Jeśli media, popularna rozrywka i zwyczaje handlowe są traktowane jako wskaźniki, to obchodzenie Bożego Narodzenia nie jest już zarezerwowane tylko dla chrześcijan. Ma to pewne konsekwencje zarówno dla osób religijnych, jak i niereligijnych.

W kulturze popularnej i mediach Boże Narodzenie jest przedstawiane jako czas szczęścia, wspólnoty, hojności i pokoju. W filmach „stworzonych na Boże Narodzenie”, przesłanie „dobrego samopoczucia” jest na porządku dziennym.

Niezależnie od tego, czy chodzi o odrodzenie dawno utraconej miłości, czy pojednanie między członkami rodziny po długim i bolesnym konflikcie, widzowie są przekonani, że istnieje pewien rodzaj „magii” działającej podczas tego, co stało się znane w dużej mierze w kategoriach świeckich jako „okres wakacyjny”.

Marianna Łacek: Niezaprzeczalny sukces naszych maturzystów

Maturzyści języka polskiego 2022, Sydney.
Fot. D.Banasiak

 W piątek, 16 grudnia do publicznej wiadomości zostały podane imiona i nazwiska najlepszych maturzystów z każdego przedmiotu, także z języka polskiego. Mamy wielki powód do dumy! Takich wyników, w ponad 40-letniej historii egzaminów maturalnych z języka polskiego, jeszcze nie było! 

Jak pamiętamy z uroczytego wieczoru w Klubie Polskim w Bankstown, tych którzy wybrali język polski do matury było w tym roku 15. 

Mariusz Świder: Blokada informacyjna jako forma przemocy

Mariusz Świder

Słowo „przemoc” to zlepek dwóch słów: „przewaga” i „moc”. Bo przemoc to działanie wykorzystujące przewagę i siłę do narzucenia komuś swojej woli, zmuszenia do działania krzywdzonej strony wbrew interesom danej osoby czy grupy społecznej.

Najbardziej charakterystycznymi cechami przemocy są intencjonalność – bo jest to działanie zamierzone – oraz nierównowaga sił. W takiej relacji jedna strona ma wyraźną przewagę nad drugą.

Władze państwowe zarządzają strukturami siłowymi, finansowymi, propagandowymi itp. posiadając potężną przewagę nad poszczególnymi obywatelami. W społeczeństwach demokratycznych, np. w Szwajcarii, władze reprezentują swoich obywateli i ich interesy. Demokracja  to rządy większości, a mniejszość szuka kompromisu i dąży do uzyskania większości. W państwach quasi-demokratycznych władza narzuca swoim obywatelom swoją wolę, zmusza ich nie tylko do postępowania zgodnie z narzuconymi przez państwo zasadami, ale  także blokuje swobodę wypowiedzi poprzez cenzurę, zwaną często bezczelnie „walką z mową nienawiści” oraz blokadę dostępu do innych niż „jedynie słuszne” źródeł  informacji.

Widziane z Indii: Nadchodząca europejska apokalipsa gospodarcza. Cz.2

Część druga eseju dr Seshadri Kumara - hinduskiego badacza i ekonomisty. W tej części opowieść o nieskutecznych sankcjach nałożonych na Rosję.

(zob. część 1)

Rosja jest krajem o ogromnych zasobach naturalnych i dlatego jest niezbędna dla światowej gospodarki. Pomimo tej rzeczywistości, od początku rosyjskiej inwazji na Ukrainę, Zachód nałożył na Rosję kilka rund bezprecedensowych sankcji gospodarczych. Deklarowanym celem tych sankcji było „zmniejszenie zdolności Putina do prowadzenia wojny”. Czy te sankcje przyniosą zamierzony skutek? 

O „Kurierze Wileńskim” - jedynym dzienniku polskim na Wschodzie

Robert Mickiewicz - redaktor naczelny
"Kuriera Wileńskiego'. Fot. L.Wątróbski

 O „Kurierze Wileńskim” - jedynym dzienniku polskim wydawanym dziś na Wschodzie (w Europie Środkowo-Wschodniej) -  z  jego redaktorem naczelnym Robertem Mickiewiczem rozmawia Leszek Wątróbski. 

 -Jesteście spadkobiercami„CzerwonegoSztandaru”?                     

-I tak i nie. Zmieniony został przecież nie tylko jego tytuł na „Kurier Wileński”. Przede wszystkim zmieniła się także ideologia, którą uprawiał „Czerwony Sztandar”. Ale jest to nadal polska gazeta.   Od samego też początku naszego istnienia głównym celem „Kuriera” było i jest nadal naświetlanie życia społeczności polskiej na Litwie.                                                                                 

Gazeta przeszła wielką transformację. Gazetę czytałem od dzieciństwa. Prenumerowali ją moi rodzice. W Grodnie na studiach już kupowałem ją sam. Byłem przyzwyczajony do niej. No i to była jedyna gazeta z Litwy, która wówczas docierała do Grodna. Internetu przecież nie było.