Światowe Letnie Igrzyska Polonijne - Toruń 2017. Podsumowanie

Reprezentacja Australii podczas otwarcia XVIII
Światowych Letnich Igrzysk Polonijnych w Toruniu
Fot. YT 

Zakończyły  się XVIII Światowe Letnie Igrzyska Polonijne Toruń 2017. Impreza odbyła się w dniach 29 lipca – 6 sierpnia 2017 r. To największa impreza sportowa na świecie, adresowana do Polaków mieszkających za granicą. Igrzyska są dla nich okazją do rywalizacji sportowej i spotkania z rodakami z różnych stron świata, ale przede wszystkim do odwiedzenia rodzinnego kraju i poznania jego walorów turystycznych. Organizatorami wydarzenia były  Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” i miasto Toruń.

Do Torunia zjechało   blisko 1.000 uczestników z 33 krajów świata: Argentyny, Australii, Austrii, Belgii, Białorusi, Bułgarii, Czech, Danii, Egiptu, Ekwadoru, Francji, Grecji, Hiszpanii, Holandii, Irlandii, Kanady, Kazachstanu, Litwy, Luksemburga, Łotwy, Macedonii, Mołdawii, Niemiec, Norwegii, RPA, Rosji, Singapuru, USA, Szwajcarii, Szwecji, Ukrainy, Węgier i Wielkiej Brytanii. Najliczniejsze reprezentacje to: Czechy, Litwa, Kanada i Białoruś.

Teraz media!

Fot. FreeDigitalPhotos.net

Jarosław Kaczyński w wywiadzie dla TV Trwam i Radia Maryja (28 lipca b.r.) zapowiedział, że następnym celem PiS, po sądownictwie będzie „dekoncentracja mediów”.

Słowa te trzeba traktować bardzo poważnie. PiS opanowało już publiczne radio i telewizję, ma dużą część prasy, wspomaganej m.in. przez pieniądze SKOK-ów, a teraz chce sięgnąć po pozostałą część rynku mediów, głównie prasę lokalną (regionalną) i centralną oraz niezależne rozgłośnie radiowe i telewizyjne. Chce w ten sposób osiągnąć kilka celów, a w tym dwa najważniejsze: wykorzystanie przejmowanych mediów w propagandzie już przed wyborami do samorządów w 2018 r. oraz wzmocnienie antyeuropejskiej, a zwłaszcza antyniemieckiej polityki PiS.

Występ Andrzeja Siedleckiego w polskim ośrodku opieki w Marayong

Holy Family Aged Care Centre, Marayong. Fot. A Siedlecki

 W lipcu, w naszych dziennikach telewizyjnych i programie "For corners" pojawiły się bardzo nieprzyjemne wiadomości na temat niektórych "Retirement Villages". Odkryto przerażające fakty nadużyć, brak właściwej opieki na rezydentami i cyniczne podejście do ludzi potrzebujących opieki i współczucia. Jaskrawym przypadkiem okazał się zagraniczny właściciel z Singapuru, posiadający całą sieć domów w Australii, powiedzmy,  "spokojnej starości".

Przykro było oglądać bezradnych, zastraszonych starszych ludzi, którzy już nie mieli siły dochodzić swoich niezaprzeczalnych racji. I nagle słyszę wywiad w radio SBS z siostrami z domu w Marayong. Jakże kontrastowy obraz w porównaniu z rzeczywistością przedstawioną w telewizji. Z eteru płynie sama słodycz, zrozumienie dla rezydentów i ich potrzeb, a także troska aby czuli się jak najlepiej w polskiej, przyjaznej atmosferze, którą właśnie miałem odczuć.

Zmarł prof. Wolniewicz. "Młot na intelektualnych tandeciarzy"

Prof. Bogusław Wolniewicz (1927 - 2017). Fot. YT

W wieku 89 lat zmarł wybitny polski logik i filozof prof. Bogusław Wolniewicz. Był komentatorem wydarzeń politycznych, społecznych i kulturalnych. „Młotem na intelektualnych tandeciarzy” nazwał prof. Wolniewicza jego wybitny uczeń, prof. Paweł Okołowski. Trudno ująć sprawę celniej. – pisze Tomek  Laskus, student UW.

Bogusław Wolniewicz był postacią zupełnie nietypową dla ducha drugiej dekady XXI w. – czasu tweeterów, facebooków, umasowionego przekazu i umasowionej informacji, szumu komunikacyjnego, tandety intelektualnej i estetycznej, słowem: wszystkich tych procesów, które Ortega Y Gasset, a sam prof. Wolniewicz za nim, ujmował zdaniem „Masa ciśnie w dół”.

Złym szlakiem sanacji

Powtarzanie dzisiaj, że Prawo i Sprawiedliwość jest współczesnym odbiciem sanacji jest niewątpliwie truizmem. Niemniej, w moim przekonaniu, istnieje głębokie uzasadnienie dla takiego powtarzania, gdyż niektórzy wciąż mylą niby-patriotyczną frazeologię PiS z programem narodowym.

 

Etatyzm i omnipotencję państwa z programem upowszechnienia własności i uczynienia z Polaków narodu przedsiębiorców, a utrwalanie biedy poprzez rozdawnictwo pieniędzy, z uzasadnioną pomocą dla niezdolnych do pracy, i gotowi popierać neosanację wbrew tradycji własnego ruchu, przynajmniej sensu stricto, bo wolni strzelcy, błądzący, naiwni, lub ludzie z widokami na „coś”, zdarzali się i zdarzać będą zawsze.