Quo Vadis ponownie w Australii

Zapoczątkowana  w 2009 roku w Kanadzie  i USA Konferencja Quo Vadis  gromadząca studentów, absolwentów oraz młodych specjalistów w celu stworzenia trwałej, ogólnoświatowej sieci młodzieży polonijnej po raz drugi odbędzie się w Australii. W ubiegłym roku miała miejsce w Sydney (zob. relacje BP: Quo Vadis Sydney2013). W październiku br. Konferencja będzie organizowana w Melbourne.

“Quo Vadis?” to po łacinie “dokąd idziesz?”, ale słowa te oznaczają również nazwę konferencji, która, jako zasadnicze stawia sobie pytanie w jakim kierunku idą dążenia mieszkającej poza granicami Kraju polskiej społeczności, a zwłaszcza jej młodego pokolenia.

 QV to doroczna konferencja studentów, absolwentów i młodych profesjonalistów polskiego pochodzenia, w wieku od 18-ego do 35-tego roku życia, w której mogą uczestniczyć osoby z całego świata. Główne filary konferencji to trzy kluczowe pojęcia: dziedzictwo, przywódstwo i jedność.

"Portrecista" w filmowym cyklu rocznicowym w Konsulacie

Z okazji  75. rocznicy rozpoczęcia II Wojny Światowej w  Konsulacie Generalnym RP w Sydney trwa  cykl filmowy zatytułowany „1939 – Pamiętamy”. Projekcje filmów odbywają się w poniedziałki  w okresie do 6 października. W najbliższy poniedziałek, 15 września o godz. 18.30 przedstawiony zostanie  film dokumentalny „Portrecista” w reżyserii Ireneusza Dobrowolskiego.

 „Film opowiada historię Wilhelma Brasse - przedwojennego fotografa-portrecisty, uczestnika i świadka najtragiczniejszych rozdziałów historii XX wieku. "Portrecista" to historia fotografa, którego praca stała się w okresie wojny przekleństwem i wybawieniem jednocześnie. Fotografia była życiową pasją Wilhelma Brasse, a jej tajniki techniczne i artystyczne poznał on już przed wojną. Pracował w dużym atelier przy głównej ulicy Katowic, gdzie słynął z pięknych portretów. Wtedy nawet nie przypuszczał, że niebawem będzie robił po kilka tysięcy portretów miesięcznie.

Koncert laureatów II Australijskiego Konkursu Chopinowskiego

Konsulat Generalny RP w Sydney zaprasza na jedyny wspólny koncert laureatów konkursu Chopinowskiego w Canberze, 22 września o godz. 19.00 w Sydney Conservatorium of Music. 
 
W poniedziałek 22 września o godz. 19.00 w Sydney Conservatorium of Music (Verbrugghen Hall) wystąpią w wyjątkowym koncercie laureaci II Australijskiego Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego. Zdobywcy trzech pierwszych nagród grac będą solo, a zdobywca pierwszej nagrody wykona koncert Chopina z towarzyszeniem kwintetu smyczkowego.

 

Szczegółowe informacje dotyczące wydarzenia na plakacie obok.

 

Wojenna pauza na Ukrainie

W wyniku tzw. "akcji antyterrorystycznej" Poroszenki
zginęło już 3000 mieszkańców  Donbasu. Fot. AdNovum

Porozumienie w Mińsku ma bardzo duże znaczenie dla dalszego rozwoju sytuacji w Donbasie.  Po pierwsze doszło do czasowego zawieszenia broni, co pomoże obu stronom na przygotowanie się do dalszej walki. Po drugie pośrednio Kijów uznał separatystów za podmiot i oficjalną stronę konfliktu, a nie tak jak było dotychczas za grupę wyjętych spod prawa terrorystów.
 

Kolejnym elementem jest fakt, iż poprzez rozmowy w innym państwie (Białoruś) strony konfliktu uzyskały międzynarodowy wymiar podmiotowości w toczącej się wojnie. Najważniejszym zwycięstwem Rosji jest to, iż w Mińsku była ona arbitrem, a nie stroną, na równi z przedstawicielem OBWE. Krym staje się w ten sposób coraz bardziej rosyjski poprzez  milczącą akceptację tego przez społeczność międzynarodową.

Brak trwałości podpisanego rozejmu ma kilka istotnych przesłanek:

Linia rozgraniczenia wojsk nie jest linią administracyjną obwodów Ługańskiego i Donieckiego.
Granice Noworosji mają objąć kilka innych dodatkowych obwodów.

Marianna Łacek: Zachować pamięć o ludziach i miejscach

Marianna Łacek rozmawia z marszałkiem Senatu RP
 Bogdanem Borusewiczem o problemach polonijnego
szkolnictwa. Fot K.Bajkowski

 Obchodzone w tym roku jubileusze polskich szkół tak w Sydney jak i w Melbourne mimo woli nastrajają do refleksji. 60 lat, to z punktu widzenia socjologicznego trzy pokolenia! Ale nawet i ta data, rok 1954, nie oddaje rzeczywistego rozpoczęcia nauczania języka polskiego, dzieci powojennych emigrantów.

Pierwsze polskie klasy organizowane były jeszcze w przejściowych obozach dla uchodźców, czyli  w drugiej połowie lat czterdziestych ubiegłego wieku. Wiele polskich rodzin nie wykorzystywało nawet do końca przyznanych im dwu lat pobytu w obozie. Mężczyźni najszybciej, jak tylko mogli podejmowali pracę (najczęściej fizyczną) w dużych ośrodkach miejskich. Kobiety angażowały się jako pomoce domowe i opiekunki do dzieci. Odkładali każdy zarobiony grosz (penny) aby dać zadatek na pierwszy swój własny dom.