Nastoletnia Olivia - poetka fortepianu

Olivia Urbaniak podczas recitalu w Canberze. Fot.P.Hislop

W sobotni wieczór, 7 czerwca reprezentacyjna sala polskiej ambasady w Canberze gościła miłośników muzyki Fryderyka Chopina. Odbył się tam Koncert fortepianowy w wykonaniu młodziutkiej artystki z Sydney – szesnastostoletniej Olivii Urbaniak.
 

Koncert zorganizowany został staraniem grupy ‘Friends of Chopin in Australia’ (Przyjaciele Chopina w Australii) wspierającej  Międzynarodowy Konkurs Chopinowski, który już po raz drugi odbędzie się w tym roku w Canberze w dniach od 15 do 21 września.

Słowna oprawa uroczystości prowadzona była w języku angielskim. Przytoczone tutaj fragmenty wypowiedzi organizatorów, honorowych gości, pianistów a także opinii krytyka muzycznego, są polskim przekładem dokonanym przez autorkę niniejszego reportażu.

Afera podsłuchowa: Czwarta władzuchna

Okladka "Wprostu" w którym ujawniono rozmowy
przy stole m.in. szefa MSW i prezesa NBP
 Fot. YouTube screenshot

Paradoksalnie, bezsensowna akcja ABW w redakcji Wprost skierowała uwagę opinii publicznej na sprawę uboczną, a mianowicie na kwestie przecieku i wolności prasy. Paradoksalnie, bo taka zmiana akcentów jest korzystna dla rządu.

Sprawa główna, a mianowicie treść dyskusji między ministrem Bartłomiejem Sienkiewiczem i Prezesem Markiem Belką (drugą rozmowę zostawmy na boku, bo tam sprawa jest oczywista) zeszła na drugi plan. A szkoda, bo politycznie jest to problem dużo większy.

Moja opinia jest na temat tej głównej sprawy jest taka, że w rozmowie tej przekroczone zostały granice dopuszczalnych relacji między bankiem centralnym a administracją. Niestety (a mówię „niestety”, bo to mój stary kolega i człowiek, którego bardzo cenię) Marek Belka pozwolił sobie na zachowania niewłaściwe, choć tak naprawdę inicjatywa tego wątku wyszła od Sienkiewicza, a Belka tylko dał się w ten nurt wpuścić. (Tak, wiem, że to on był inicjatorem całej rozmowy, ale w sprawach, w których on inicjował wątki, zarzutu raczej postawić mu nie można). Natomiast absolutnie nie powinien był pozwolić sobie na dywagacje (mało to, przyklasnąć, że „podoba mu się takie postawienie spawy”) co do działań banku, by oddalić perspektywę zwycięstwa wyborczego PiS.

Magiczne światła Vivid Sydney 2014 - fotoreportaż

Już po raz szósty  zabłysly magiczne światla Festiwalu Vivid Sydney ukazując Operę i Most  w kolorach tęczy. Jeden z największych festiwali  światla, dźwięku i idei na Półkuli Południowej odbył się na przełomie maja i czerwca w stolicy NPW bijąc kolejne rekordy popularności.

Projekcje na budynkach w Circular Quay,The Rocks oraz Darling Harbour zgromadziły wielotysieczne tłumy ludzi podziwiajace nowoczesną technologię laserowych świateł połączone z muzyką. W tym roku padł kolejny rekord. W ciągu dwóch tygodni projekcje festiwalowe obejrzało prawie 1.5 mln widzów. To wzrost o ok 80% w stosunku do podobnej imprezy w ub. roku. Wydarzenia  festiwalu obejmowały w tym roku nowe miejsca centum miasta. Pokazy laserowe odbyły się rownież  na  Martin Place, w  Carriageworks w Redfern,  na The University of Sydney oraz  na Darling Harbour. W sumie przez dwa  tygodnie odbylo sie ponad 200 imprez świetlno- muzycznych w tym pokazy  laserowye na 50 znaczących elewacjach i formach architektonicznych.
kb/tk/BumerangMedia  

Vivid Sydney 2014 w obiektywie Tomka Koprowskiego:

Film o Wałęsie otworzył II Festiwal Polskich Filmów w Sydney

Najnowszą produkcją Andrzeja Wajdy "Wałęsa. Człowiek z nadziei" wczoraj w Entertaiment Quarter w Sydney rozpoczął się II Festiwal Polskich Filmów organizowany przez Puma Media. Przez najbliższe osiem dni w tamtejszym Hoyts Cinema Paris będą prezentowane najlepsze i najbardziej wartościowe polskie filmy nakręcone w ostatnich trzech latach.
 
 
Otwarcia festiwalu dokonała Konsul Generalna RP w Sydney Regina Jurkowska wraz  z zaproszonymi gośćmi – Davidem Clarke oraz Robertem Borsakiem, członkami Rady Ustawodawczej Nowej Południowej Walii. Galla festiwalowa zgromadzila liczną polską i australijską grupę kinomanów  w tym ludzi teatru, twórców filmowych, aktorów, dziennikarzy. Przede wszystkim tych, dla których film o Wałęsie ma znaczenie symboliczne. Również osobiste.
 

Afera podsłuchowa: Taniec na wulkanie

Oglądałam  cyrk w redakcji „Wprost” i nie wierzyłam własnym oczom. Oglądałam dławiącą się podnieceniem redaktor Monikę Olejnik i robiło mi się niedobrze. Po tym, co się stało, było do przewidzenia, że dziennikarze rzucą się na premiera Tuska i koniecznie będą chcieli zatańczyć taniec wojenny na zwłokach.

Kogo Bóg chce ukarać, temu rozum odbiera. Przychodzi mi na myśl to stare przysłowie, kiedy patrzę na podniecony tłumek z kamerami, kiedy słyszę pełne jadu, za to ubogie w refleksję komentarze, kiedy widzę brak myśli i ogromną chęć dołożenia wszystkim jak leci.
Jest na szczęście trochę głosów rozsądku, ale – pytanie za dwa punkty – kogo posłuchają ludzie? Komu uwierzą ci wszyscy (a imię ich legion) przekonani, że kraj jest w upadku, nic się nie dzieje, a naród wymiera albo emigruje?