O kanonizacji Jana Pawła II mówi ks. Slawomir Oder

Ks. Slawomir Oder, postulator w procesie
kanonizacyjnym Jana Pawła II.
Fot. M.Józefaciuk/SenatRP(cc)

Wywiad pod tytułem “Poszukując Świętego” zamieścił tygodnik “Wprost”. A rozmawiali ksiądz Sławomir Oder, postulator w procesie kanonizacyjnym Jana Pawła Drugiego i dziennikarka Magdalena Rigamonti. 

Ksiądz Oder otrzymał mandat na prowadzenie procesów beatyfikacyjnego i kanonizacyjnego od Papieża Benedykta XVI wkrótce po pogrzebie Ojca Świętego. Wierni zgromadzeni na placu Św. Piotra wołali “Santo subito”, domagając się natychmiastowego ogłoszenia zmarłego Papieża Świętym. A wkrótce potem Papież Benedykt powiedział do Księdza Sławomira : “Pracuj szybko, ale pracuj dobrze”. Oba procesy trwały jednak 9 lat, co w istocie było czasem rekordowym. Wszak wymagane są potwierdzenia dwóch cudów spowodowanych interwencją kandydata na świętego.

Ukraina w ogniu

Separatyści ogłosili niepodległość Zagłębia Donieckiego
 w postaci dwóch państw Republiki Ługiańskiej i Republiki
Donieckiej oraz zwrócili się z prośbą o włączenie ich w skład
 Federacji Rosyjskiej.

Powiedzmy to otwarcie – „projekt Ukraina” okazał się niezdolny do samodzielnej egzystencji. I właśnie na naszych oczach się rozpada. Powiedzmy jeszcze więcej – Rosjanie w tym sporze mają rację. Nie mogą bowiem zostawić swojej ludności na pastwę jakichś podejrzanych ludzi z Kijowa.

Ukraina na naszych oczach się rozpada jako jednolite państwo. Na wschodzie kraju rozpala się powstanie narodowe tamtejszej ludności, wśród której dominującą grupę stanowi ludność rosyjskojęzyczna.

Lokalne powstania objeły nie tylko miasta wschodniej Ukrainy, ale także Odessę, w której doszło do tragicznych wydarzeń w piątek 2 maja. Prokijowscy manifestanci otoczyli i podpalili budynek związków zawodowych, który był sztabem tzw. separatystów czyli antykijowskich powstańców. Budynek podpalono koktajlami Mołotowa, a wyskakujących ludzi bili bojówkarze – jak twierdzi rosyjska telewizja – z nacjonalistycznej organizacji „Prawy Sektor”, którzy po przewrocie utworzyli Gwardię Narodową i zostali przewiezieni na wschód, żeby tłumić prorosyjskie powstanie. Zginęło 46 osób, jest wielu rannych.

Polonijne szkolnictwo. Kwietniowa Konferencja w Londynie

Polski Uniwersytet Na Obczyźnie z siedzibą w Londynie, realizując trzyletni projekt badawczy pod nazwą "Szkolnictwo polskie poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej od roku 1918”, zapoczątkowany Konferencją Kwietniową w 2012 roku, zaprosił na już ostatnią w tym cyklu konferencję dotyczącą kwestii szkolnictwa polskiego poza granicami Polski - tym razem w Ameryce Północnej, Ameryce Południowej i Australii. Konferencja odbyła się w dniach 12 – 13 kwietnia w  Polskim Ośrodku Społeczno Kulturalnym w londyńskiej dzielnicy Hammersmith.  
 Marianna Łacek, która uczestniczyła w konferencji jako reprezentantka Australii, relacjonuje dla Bumeranga Polskiego jej przebieg:
 
Organizatorami Konferencji poświęconej szkolnictwu polskiemu poza granicami Kraju były dwa uniwersytety – krakowski Uniwersytet Jagielloński oraz zlokalizowany w Londynie Polski Uniwersytet na Obczyźnie (w skrócie PUNO).

Uniwersytetu Jagiellońskiego przedstawiać nie potrzeba. Natomiast należy wspomnieć chociażby w skrócie o PUNO. Polski Uniwersytet na Obczyźnie powstał w listopadzie 1939 roku w Paryżu. Celem tej uczelni było zapewnienie ciągłości polskiego szkolnictwa wyższego, ponieważ Niemcy zabronili w okupowanej Polsce działalności jakichkolwiek instytucji naukowych i kulturalnych. Dwa lata później, po zajęciu Francji przez Niemcy, Uniwersytet został przeniesiony do Londynu, gdzie funkcjonuje do dzisiaj. Od roku 1952 PUNO posiada pełne prawa akademickie.

Monte Cassino - 70 lat po zwycięskiej bitwie. Pamiętamy!

Uroczystości na Monte Cassino w 70. rocznicę zwycięskiej bitwy. Fot. M.Śmiarowski/KPRM (cc)

Ponad 50 polskich weteranów walk o Monte Cassino uczestniczyło w uroczystościach z okazji 70. rocznicy zakończenia bitwy. Przybyli z różnych krajów kombatanci podkreślali, że cieszy ich przede wszystkim obecność licznych grup młodzieży.

W mszy świętej i późniejszych uroczystościach na Polskim Cmentarzu Wojennym u stóp klasztoru benedyktynów udział wzięło kilka tysięcy osób, w tym 1800 harcerzy.

 – Niech ten święty cmentarz będzie ostrzeżeniem dla całej Europy, by nie przyzwoliła na przemoc – apelował premier Donald Tusk podczas uroczystości 70. rocznicy zakończenia bitwy o Monte Cassino. Na polski Cmentarz Wojenny na wzgórzu oprócz polskich weteranów przybył m.in. książę Harry, reprezentujący królową Elżbietę II, córka generała Władysława Andersa, Anna Anders oraz wdowa po ostatnim prezydencie na uchodźstwie Ryszardzie Kaczorowskim, Karolina Kaczorowska.

Człowiek w sukience i z brodą śpiewa! Co w tym złego?

Thomas Neuwirt (Concita Wurst) z Austrii zdobył
najwięcej punktów w tegorocznym Konkursie
Eurowizji w Kopenhadze

Co komu do cudzej brody? Nawet jeżeli dana osoba jest ubrana w ubranie typowe dla płci przeciwnej, nawet jeżeli akurat śpiewa, tańczy, zachowuje się w sposób dowolny – nie łamiąc prawa? Co to kogo obchodzi, że dana osoba ma brodę? Alternatywnie, że brody nie ma?  Ewentualnie -  że ma ją na połowie twarzy?

Wiadomo, że wzorce kulturowe zakładające hetero normatywność wykluczają u kobiet zarost na twarzy, łydkach, a nawet w pachwinach! Jednakże natura jest taka jaką jest, nie zmienimy jej. Nie da się jej oszukać, no chyba że ktoś na siłę chce się zmienić, to znane są przypadki transformacji poprzez korektę płci fizycznej z olbrzymimi sukcesami. Nie będziemy tutaj wymieniać nazwisk, czy też pseudonimów artystycznych tych osób, ale można się założyć, że niektóre z tych najbardziej udanych – są nie do odróżnienia nawet dla 100% „heteroseksualnych macho”. Po prostu dzisiejsza chirurgia plastyczna, kosmetologia i farmaceutyki – robią cuda, można zrobić z ciałem człowieka bardzo wiele, zwłaszcza jeżeli robi się to w stosunkowo młodym wieku i ma się gigantyczne pieniądze.