Legenda polskiego boksu, Jerzy Kulej nie żyje

Jerzy Kulej (1940 - 2012). Zmarl w piątek, 13 lipca.
Bezpośrednią przyczyną zgonu była choroba nowotworowa.

Grubą, żałobną ramką opa­truję tę wieść. 71 pra­co­wi­tych lat. Na ringu aż 348 walk. 317 wygrał, 6 zre­mi­so­wał i 25 prze­grał. Dwa złote medale olim­pij­skie, dwa pasy mistrza Europy. Nigdy nie zaznał gory­czy licze­nia przez sędziego. Kochał aktyw­ność. Jako bok­ser– wul­kan impetu, lecz wyro­zu­mo­wa­nego. Poza rin­giem wciąż bar­dzo żywotny. Na wielu polach. Nie­tu­zin­kowy, nie­sza­blo­nowy, wciąż gorącokrwisty…

Tre­ner – magi­ster, komen­ta­tor, dzia­łacz, autor pamięt­nika, nawet aktor fil­mowy i poli­tyk – w roli posła. Miał bar­dzo wielu przy­ja­ciół w prze­róż­nych śro­do­wi­skach, i był przy­ja­cie­lem dla wielu. Ambitny, pra­co­wity, skory do uśmie­chu. W grud­niu dopadł Go ciężki zawał. Na oczach gości jubi­le­uszu Daniela Olbrych­skiego. Było bar­dzo źle. Ale szybka fachowa inter­wen­cja oraz tera­pia pod­po­wia­dały, że i ten zakręt uda się pomyśl­nie pokonać.

Rela­cjo­no­wa­łem wiele walk Jerzego. Poczy­na­jąc od pierw­szej w repre­zen­ta­cji. W Byd­gosz­czy, gdzie debiu­tant mie­rzył się z doświad­czo­nym jugo­sło­wiań­skim zabi­jaką rin­go­wym. Mło­dziak „miał prawo” prze­grać, a ON ręka­wicę pod­jął i bramę do wiel­kich suk­ce­sów sze­roko otworzył.
Był i odszedł. Gdy wyda­wało się, że wraca…

Andrzej Lewandowski
Studio Opinii
________________________
Andrzej Lewandowski - polski dziennikarz sportowy. Relacjonował m.in. Igrzyska Olimpijskie (1972-1992), mistrzostwa świata w szermierce, hokeju, podnoszeniu ciężarów i kolarstwie. Był członkiem komitetu organizacyjnego Wyścigu Pokoju, współorganizatorem Turnieju im. Feliksa Stamma, działaczem Polskiego Komitetu Olimpijskiego.