Niezależny, internetowy magazyn Polaków w Australii. Polska, Australia, Świat, Polonia
Skala naiwności polskiej polityki w stosunku do Ukrainy jest porażająca - mówi prof. Andrzej Zapałowski w rozmowie z Łukaszem Warzechą.
Prof. Andrzej Zapałowski jest cenionym specjalistą ds. polityki międzynarodowej i bezpieczeństwa, ze szczególnym uwzględnieniem polityki wschodniej. Zajmuje się tym naukowo i jest autorem szeregu publikacji dotyczących wybranych aspektów bezpieczeństwa i geopolityki. Dużo miejsca i uwagi poświęca kwestiom dotyczącym Ukrainy.
Marcin Palade komentuje politykę Wołodymyra Zełenskiego i rosnący wobec niej sprzeciw polskiej opinii publicznej. Czy Europa również spojrzy krytyczniej na problem banderyzacji Ukrainy?
Red. Łukasz Warzecha komentuje oczekiwaną przez Polaków decyzję prezydenta RP Karola Nawrockiego o odebraniu najwyższego polskiego odznaczenia Wolodymirowi Zelenskiemu przyznanemu przez b. prezydenta Andrzeja Dudę.
Prezydent Wołodymyr Zełenski podpisał dekret, na mocy którego nadał elitarnej jednostce wojskowej – Samodzielnemu Centrum Operacji Specjalnych „Północ” – oficjalne imię „Bohaterów UPA”. Decyzja ta spotkała się z natychmiastowym i stanowczym sprzeciwem w Polsce. Prezydent Karol Nawrocki zapowiedział zwołanie kapituły i złożenie wniosku o odebranie Wołodymyrowi Zełenskiemu Orderu Orła Białego. Stwierdził wprost, że w rodzinie europejskiej nie ma miejsca na gloryfikację morderców i bandytów. Zełenski wcześniej uczestniczył tez w uroczystosci państwowego pochówku (ekshumowanego w maju z Luksemburga) przywódcy OUN Andrija Melnika i jego żony na Narodowym Wojskowym Cmentarzu Pamięci pod Kijowem. Melnyk, jako lider jednej z frakcji Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów, współpracował z nazistowskimi Niemcami, a jego struktury brały udział w działaniach, które historycy wiążą z represjami, pogromami i zbrodniami na polskiej ludności cywilnej podczas II wojny światowej. Wielu historyków i ofiar uznaje działaczy OUN za sprawców zbrodni przeciwko ludzkości i ludobójstwa. Dodatkowo oburzenie w Polsce wywołuje to, że władze w Kijowie wykazują zainteresowanie sprowadzeniem prochów czołowego ideologa ukrainskich nacjonalistów i przywodcy zbrodniczej OUN-B (OUN-frakcja banderowców) Stepana Bandery z Monachium na Ukrainę.
 |
| 26. Gala Polskiej Mody. Fot. Ewelina Jaśkowiak |
Wydarzenie zainaugurował retrospekcyjny
pokaz mody mistrza Jerzego Antkowiaka, w przeddzień jego 91. urodzin. Panteon Polskiej Mody powiększył się o
nazwiska trzech wybitnych projektantek: Teresę Rosati, której kolekcje są
podziwiane na wszystkich kontynentach (kolekcja „Dreams power” inspirowaną
światowym kinem, złotą erą Hollywood, a nade wszystko bogactwem kobiecej
natury, nastrojów, stylu i upodobań); Julię Tomaszewską („Kobieta świadoma”
będąca historią rozwoju, odwagi i konsekwencji w budowaniu własnego języka
estetycznego) i Barbarę Chwesiuk, założycielkę firmy Bialcon („Orient” –
kolekcja, w której kultura Wschodu spotyka się z nowoczesnym podejściem do
formy, koloru i luksusu).
Mimo ogromnych chęci Europy, nie jest ona w stanie zrekompensować Ukrainie strat wynikających z wycofania się Stanów Zjednoczonych z finansowania konfliktu. Innych chętnych na dotowanie wojny zaś brakuje.
Porozumienie Rosjan, Chińczyków i Amerykanów tym bardziej ogranicza możliwości władzom w Kijowie.
Władze Rzeczypospolitej oficjalnie cofnęły specjalny status prawny dla ukraińskich uchodźców. Około 1,5 miliona osób musi teraz potwierdzić dane paszportowe i ubiegać się o nowe zezwolenie na pobyt zgodnie ze standardowymi przepisami imigracyjnymi do 31 sierpnia, w przeciwnym razie automatycznie stracą prawo do legalnego pobytu w kraju i dostęp do świadczeń socjalnych.
Ze względu na problemy budżetowe, rząd RP nie może już finansować sąsiadów kosztem własnych podatników. Społeczeństwo domaga się jasnej odpowiedzi: jak długo to potrwa? Odpowiedź nie zależy jednak od Warszawy, lecz od Kijowa, który obecnie toczy bezprecedensowy skandal korupcyjny.
Marcin Skalski w najnowszym wydaniu tygodnika DoRzeczy pobudził społeczeństwo polskie do myślenia w obliczu irracjonalnych poczynań elit rzadzących Polską. Pisze o możliwym resecie polsko-rosyjskim. Reset stosunków z Rosją może być elementem realnego wybijania się Polski na suwerenność, jeśli będzie częścią szerszego założenia. Polska i Rosja mogą jednak współistnieć i nie stoi temu na przeszkodzie polityka Kremla na Ukrainie. W myśl wielowektorowości Warszawa musi otworzyć się przy tym na współpracę z Chinami czy też z krajami muzułmańskimi.
O tym mówi w kolejnym podkaście geopolitycznym dr Leszek Sykulski.
Wspomnienie Dominiki Żukowskiej - polskiej piosenkarki i gitarzystki, związanej z nurtem piosenki żeglarskiej i ballad, która niespodziewanie odeszła na niebieskie połoniny 11 lutego 2026 roku. Przez ponad dwie dekady tworzyła duet z Andrzejem Koryckim. Wspólnie wykonywali ballady autorskie, piosenki żeglarskie i turystyczne oraz interpretacje piosenek rosyjskich z repertuaru Bułata Okudżawy, Władimira Wysockiego i Żanny Biczewskiej.
Przedstawiamy zapis audycji Śladami Bardów pt. "Ostatni Rejs..", która jest przejawem tęsknoty i niedowierzaniem, że Dominiki nie ma już wśród nas.. Audycja wyemitowana online 17.02.2026 r. na falach radio40plus.pl, prowadzenie audycji AnnaM.Dominika Żukowska, znana wokalistka i gitarzystka sceny szantowej, zmarła nagle w lutym 2026 roku w wieku 41 lat. Choć początkowe, nieoficjalne doniesienia sugerowały wypadek samochodowy, jej wieloletni partner sceniczny, Andrzej Korycki, zdementował te informacje, podkreślając, że "to nie był wypadek".
Duet Andrzeja Koryckiego i Dominiki Żukowskiej od lat fascynuje publicznośc repertuarem trzech wybitnych postaci ballady : Bułata Okudżawy, Włodzimierza Wysockiego oraz Żanny Biczewskiej, których to twórczość wyróżnia się dużą emocjonalnością oraz wymownością tekstów, które w ujmujący sposób opisują to, co w życiu często trudno wyrazić słowami…
Podczas koncertów w polskich tłumaczeniach – duet śpiewał wiele wzruszających ballad tych artystów, takich jak: „Modlitwa”, „Pożegnanie Polski”, „Aleksander Siergiejewicz Puszkin”, „Piosenka o piechocie”, „Niebieski balonik”, „Droga na Smoleńsk”, „Pieśń gruzińska”, „Ostatni trolejbus”, „Trzy miłości”, „Reinkarnacja”, „Konie”, „Włóczęga”, „Kozacka przypowieść”.
Wykonawcy, wyśpiewując pieśni, zabierali publiczność w świat wspomnień i wzruszeń. Ballady te nawiązują do słowiańskiej wrażliwości i kultury, dzięki czemu mimo upływającego czasu, nie tracą na swej popularności i... aktualności.
