Spektakl Kabaretu Vis-a-Vis: „Barwy z palety naszego życia”

"Kolorowe maseczki" - piosenka, która podbiła
publiczność na występie kabaretu Vis-a-Vis
w Marayong. Fot. K.Bajkowski

Znany polonijnej publiczności od ponad 10 lat kabaret Vis-a-Vis w ubiegłą niedzielę w Sali JP2 w Marayong bawił widzów po raz drugi nowym i to  bardzo na czasie  repertuarem skeczy, piosenek i wierszy w spektaklu pt. "Barwy z palety naszego życia". Premiera kabaretowego spektaklu odbyła się po koniec kwietnia w Klubie Polskim w Bankstown. 

- Program tego spektaklu jest zróżnicowany, tak jak zróżnicowane jest nasze życie, począwszy od Covid-19, poprzez ingerencję technologii w nasze życie, nieporozumienia międzypokoleniowe, przemijanie czasu i w związku z tym przemijanie miłości, do zupełnie żartobliwych, wręcz nieprawdopodobnych zachowań ludzkich - mówi Bożena Szymańsa jedna z aktorek Kabaretu.

Bumerang Polski był na niedzielnym spektaklu z kamerą (relacja filmowa ponizej) a o  programie spektaklu, autorach tektów i nowych aktorach kabaretu "Vis-a-Vis" opowiada szczegółowo długoletnia członkini zespołu, Bożena Szymańska:

Spektakl „Barwy z palety naszego życia” jest celebracją dziesiątych urodzin Kabaretu Vis-a-Vis. A na palecie, jak przystało w kabarecie, żart, dramat, śmiech i refleksje w skeczach, piosenkach, wierszach i muzyce.

Program tego spektaklu jest zróżnicowany, tak jak zróżnicowane jest nasze życie, począwszy od Covid-19, poprzez ingerencję technologii w nasze życie, nieporozumienia międzypokoleniowe, przemijanie czasu i w związku z tym przemijanie miłości, do zupełnie żartobliwych, wręcz nieprawdopodobnych zachowań ludzkich.

Nowością Kabaretu jest to, że dużo tekstów mówionych i śpiewanych jest napisanych i/lub skomponowanych przez członków Kabaretu.

Program rozpoczyna hymn Kabaretu Vis-a-Vis którego tekst napisał członek Kabaretu, Bogumił Drozdowski, a muzykę skomponowała Jolanta Komincz, założycielka Kabaretu.

Do komplikacji związanych z Covid – 19 program nawiązuje w szeregu zabawnych monologów typu: „Badania wykazują, że do wiosny koronavirus zmutuje i trzeba będzie też myć nogi.” 

Lub: „Komunikat Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego: W czasach izolacji czy kwarantanny rozmawianie z kwiatami, ścianami czy ze schodami jest rzeczą zupełnie normalną. Prosimy się zwracać do nas telefonicznie tylko w przypadkach, gdy otrzymacie odpowiedzi.”

Stosunek zespołu do pandemii przekazuje piosenka napisana przez Bożenę Szymańską i Bogumiła Drozdowskiego „Kolorowe maseczki” na melodię „Kolorowe jarmarki”.

„Kiedy patrzę w telewizor na ekspertów mądre miny

To zadręczam się pytaniem, gdzie paniki są przyczyny.

Był straszakiem koński kaszel, ptasia grypa, świńska także,

Bez kwarantann i lock-downów przetrwaliśmy to, a jakże,

Więc wkurzają mnie:

            Kolorowe maseczki i przyłbice z półbeczki,

            Golf od swetra na nosie, majtki stringi numer osiem.

            Rękawiczki gumowe i półtorametrowe,

            Międzyludzkie dystanse – zero szans na romanse."

 

I ostatni refren:

 

            "Posłuszeństwa dyktaty, niepokornym mandaty,

            Obowiązek szczepienia, bunt niczego nie zmienia,

            Cieszą się globaliści, oligarchia, planiści,

            Gdy zaszczepią masę, zrobią niezłą kasę!"

 

Nieporozumienia międzypokoleniowe przekazuje piosenka „Ech mała, nie szalej” (Jolanta Komincz):

 

"Małolatą jesteś, tata cię dołuje

I powera ci odbiera w zarodku,

Sprawdza notes i kieszenie kontroluje...”

 

oraz dialog między córką i tatą (Jolanta Hilderbrabdt-Mazurek i Dariusz Plust), która właśnie informuje ojca, że poznała swojego wybrańca na E-Darling, zaprzyjaźnili się na Facebooku, a oświadczył jej się na Skypie. Technologicznie bystry tata konstatuje, że pewnie ślub wezmą na Twiterze, mniej zachodu i taniej kosztuje, dzieci sobie kupią na E-Bayu, a jak się jej sprzykrzy mąż, to go wystawi na Allegro.

 Inny z kolei tata skarży się (Bogumił Drozdowski):

 

"Dzieci?

Nic nie robią, nie studiują.

Tylko telewizja, internet,

Junk food jedzą i tekstują.

Co z tą młodzieża, oni jakby chorzy,

Nie ma do kogo gęby otworzyć."

 

Powyższy tekst jest autorstwa Bogumiła Drozdowskiego, który jest znanym poetą, a którego wiele tekstów śpiewanych i recytowanych znalazło się w programie Kabaretu. Jola Komincz z kolei skomponowała melodie do paru tekstów śpiewanych, między innymi, dorobiliśmy się polskiego Country and Western do tekstu Bogumiła „Bądź mą tylko, moja kurko” (ballada koguta monogamisty).

 Jolanta również okazała się być autorka zabawnych tekstów. Po piosence „Gdzie ci mężczyźni”, śpiewanej przez Bożenę Szymańską, słuchamy piosenki napisanej i śpiewanej przez Jolę „Mężczyznę trzeba trzymać krótko.”

 Inną poetycko utalentowaną osobą, która zadebiutowała w naszym kabarecie, jest Jolanta Hilderbrandt-Mazurek, której nostalgiczny wiersz: „Któż ja jestem” wprowadził refleksyjną atmosferę i zadumę nad przemijaniem uczuć.

 Jednak niedługo to trwało, bo w piosence „Tango Rzeź” (Bożena Szymańska) któryś z kolei niewierny kochanek otrzymuje zasłużoną karę: „W mej chłodni tłok, rośnie kolekcja niewiernych zwłok.”

 Jola Mazurek i Dariusz Plust stanowią zabawna parę, która prezentuje przekonywująco niemożność porozumienia się małżeństwa w dialogu Stefanii Grodzieńskiej: „Co chcesz na obiad?”

 Dariusz Plust wielokrotnie bawi publiczność zabawnymi scenkami rodzajowymi, jak też piosenkami („Trup w szafie” czy „Na Antypodzie”).

 Hania Wiwatowska z kolei narzeka na przemijanie czasu i związane z tym problemy męsko-damskie:

 

"Na romans nie słabnie mi nigdy apetyt,

To zdrowe objawy u zdrowej kobiety.

Z obiektem na romans rosną kłopoty.

Na moją podaż maleje popyt."

 

I znowu jest to tekst napisany przez Bogumiła.

Z kolei w dialogu z Dariuszem Plustem Hania uświadomia nam wszystkim wszechobecność technologii kontrolującej każdy nasz krok. W dialogu „Pizzeria Google” przyjmująca zamówienie pani mówi: „Z naszej bazy danych wynika, że ….” lub: „Takiej transakcji nie ma na pana karcie kredytowej.”

Następny debiut w naszym kabarecie to Aneta Bałon, aktorka i tancerka, która od wielu lat prowadzi własne studio taneczne.

Aneta, której miniatury taneczne pięknie dodały blasku naszym wielu piosenkom jest również aktorką zabawnie interpretującą wiersze Bogumiła Drozdowskiego, na przykład „Dzień mamy dwojga”, czy „Czyste rączki.”

Trzecią osobą biorącą po raz pierwszy udział w spektaklu jest Charlie Pulo, australijski perkusista, którego przyciągnęła różnorodność wątków muzycznych i który wzbogacił nasze piosenki kreatywną interpretacją perkusyjną.

Zespół Kabaretu Vis-Vis składa również gorące podziękowania obsłudze technicznej spektaklu: Leszkowi Szymańskiemu za czuwanie nad dżwiękiem; Zbyszkowi Słomowskiemu i Enrique Machiavelli za operowanie światłami; Pawłowi Siembabowi za sprzedaż biletów.

 Bożena Szymańska

Bumerang Polski był na niedzielnym występie z kamerą. Realizacja - Krzysztof Bajkowski.  Zapraszamy na nasz reportaż filmowy: 

BumerangMedia: Vis-a-Vis - "Barwy z palety naszego życia"