Jesteśmy już na progu chaosu

Jesteśmy już na progu chaosu. Wczorajsze wydarzenia w Warszawie, zwłaszcza związane z Sejmem, jak i w innych miastach – to pchanie kraju w stronę wojny domowej. Bębny, tańce, muzyka dyskotekowa trafiająca do demonstrantów, Policja i użycie gazu, bójki z użyciem niebezpiecznych narzędzi w których brały udział zorganizowane grupy i inne wydarzenia. To mniej więcej obraz z ulicy. Do tego doszła awantura w Sejmie i oświadczenie pana Czarzastego o potraktowaniu jego osoby przez Policję, jak i jednej z Posłanek, której Policjant miał rzekomo złamać legitymację. Oczywiście wszędzie to nielegalne zgromadzenia, legitymowanie uczestników, przesłuchania i zachowanie Policji, które ludzie odbierają jako sposób szykanowania, a niektórzy nawet prześladowania. Rzeczywistość przyśpieszyła i jak widać – nikt z rzekomych reżyserów jej nie kontroluje.

Niestety zamiast reżyserów mamy psujów i podpalaczy oraz prawie na pewno jednego zagubionego człowieka. Ten jeden pan (nie jesteśmy z nim na “ty”) się głęboko zagubił w meandrach własnych wyobrażeń o otaczającym go świecie. Zagubił i wierzy już chyba tylko w to, co sobie wyobraża, że chciałby aby się działo, było i miało miejsce. Ciekawe, czy jego otoczenie odważy się np. odciąć telefon lub po prostu skutecznie izolować tego pana od kłopotów świata zewnętrznego? Przecież można mu codziennie dostarczać gazetę i nawet zrobić specjalny kanał telewizyjny, w którym widziałby, że nasz kraj – prowadzi się tak, jak sobie wyobraził. W końcu byłby przekonany, że projekcja przedstawiana jest rzeczywista…

Amerykańska opera mydlana trwa – pan Joe Biden

Amerykanskie media: Joe Biden
 46. prezydentem USA. Fot. M.Stokes Wikipedia

Amerykańska opera mydlana trwa. Archaiczny sposób liczenia głosów, uprawnienia władz stanowych, uprawnienia wszechwładnego sądownictwa, w zderzeniu z władzą Prezydenta – powodują, że świat się śmieje, a Ameryka rzuca się sobie do gardeł.

Oznacza, to mniej więcej tyle, że amerykański system wyborczy jest niebezpieczeństwem dla swojego kraju. Pomysł na to, żeby podzielić kraj na „niebieskich” i „czerwonych”, jest szalenie prymitywny, ale głęboko tkwi w ich kulturze i jest dla nich zrozumiały, a wręcz Amerykanie się poprzez niego wyrażają.

13 obszarów – pól walki „Ogólnopolskiego Strajku Kobiet”

13 obszarów – pól walki „Ogólnopolskiego Strajku Kobiet”, to bardzo ciekawa deklaracja ideowa, będąca na czasie – zestawem zagadnień, którymi zajmuje się realna opozycja, chyba nawet już jedyna realna opozycja w naszym kraju. Warto te zagadnienia omówić i się im bliżej przyjrzeć, bo dynamika wydarzeń w tych zakresach jest bardzo duża i wszystko może się zmienić z dnia na dzień, a kronikarski obowiązek jest kluczem dla przyszłych badań politologicznych.

13 obszarów – pól walki zamieszczono w mediach społecznościowych „Ogólnopolskiego Strajku Kobiet”, poniżej cytujemy w całości za źródłem:

Jeszcze kilka dni protestów i potrzebne będą nowe wybory…

 Jeszcze kilka dni protestów i potrzebne będą nowe wybory, ponieważ rządzący tracą właśnie na własne życzenie – legitymację do rządzenia krajem. Strategia udawania, że nic się nie dzieje – przy rosnących tłumach na ulicach, to strategia samo skręcającej się spirali. Wydarzenia z ulic są niesamowite, nie tylko wykrzykiwanie słów uznawanych powszechnie za bardzo obelżywe – jest już standardem. Mamy mordobicia i polowanie na ludzi, mamy wtargnięcia do kościołów, jak również niezrozumiałe zachowanie części Policji, która chyba boi się mediów, bo nie da się wytłumaczyć przyzwolenia na masowe bójki uliczne – w stolicy – i pod jej nosem!

W Sejmie nie lepiej, doszło do utarczek słownych i interwencji Straży Marszałkowskiej, przerwania obrad i wielkich emocji – o nic. Naprawdę o nic. Pan Marszałek Terlecki wyłączył z obrad część Posłów, ci otoczyli pana prezesa, do tego jeszcze dopatrywano się symboliki runicznej i faszystowskiej w logo na maseczkach opozycji – dziecinada i strata czasu. Politycy jak zwykle zamiast sprawami społeczeństwa i państwem – zajmowali się lansowaniem w mediach społecznościowych i swoimi sprawami.

Z maseczką pod nosem…

Ryzyko emisji wirusa z maseczka i bez.
Graf. KPRM

Z maseczką pod nosem, na brodzie, na szyi, czasami na czole, albo zwisającą na uchu, ewentualnie – bez maseczki w ogóle, bo co mi się stanie? To niesamowite, co obserwujemy na naszych ulicach. Ludzie zachowują się jakby byli znawcami rozprzestrzeniania się aerozoli, lekarzami – pulmonologami oraz specjalistami wirusologami. To naprawdę niesamowite, ale problem maseczek pokazuje w jakim społeczeństwie żyjemy i jaki mamy jako społeczeństwo stosunek do siebie, prawa i państwa. 

To naprawdę szokujące odkrycie, ale prawdziwe – właśnie przez to przechodzimy. Odpowiedzią na prymitywizm, musi być przemoc, nie ma innego wyjścia w warunkach zagrożenia bytu całej zbiorowości, trzeba się bronić eliminując zagrożenie tworzone przez jednostki zachowujące się niezgodnie z nakazami władz reprezentujących większość. Drugą stroną porządku jest chaos, drugą stroną państwa – jest anarchia. Wówczas wypadałoby mieć jako pierwszy wynalazek pana Kałasznikowa i wiadro amunicji.

Pandemia, aresztowania i bezradność państwa

Premier na kwarantannie. Wideo konferencja 
prasowa 16 października o nowych restrykcjach.
fot. YT KPRM

Pandemia, aresztowania i bezradność państwa – to charakterystyka naszej bieżącej rzeczywistości. Wszystkie trzy kwestie można było przewidzieć, bez większych zdolności predykcyjnych.

Po pierwsze – pandemia pokazała nam swoje prawdziwe możliwości i się rozkręca. Robi się ciekawiej z każdą chwilą, a po popołudniowej konferencji pana premiera i Ministra Zdrowia, w praktyce mamy lockdown, którego tak nie nazwano, chociaż obostrzenia dotyczą mniej więcej 70% ludności kraju (pod względem miejsca zamieszkania). Po drugie aresztowanie znanego prawnika, przewidział tenże sam znany prawnik – co najmniej dwa razy i to publicznie w programach informacyjnych. Po trzecie bezradność państwa wobec rzeczywistości jest tak samo jasna jak to, że woda jest mokra, a słońce świeci.

Morawiecki: Koronawirus to taka współczesna wojna światowa?

Obraz fernando zhiminaicela z Pixabay (cc)

Koronawirus to taka współczesna wojna światowa? Wojna, która zmienia zupełnie układ sił? To przytoczenie myśli pana Mateusza Morawieckiego Prezesa Rady Ministrów Rzeczypospolitej, które przedstawił w swoim wystąpieniu na Forum Wizja Rozwoju w Gdyni w ostatni poniedziałek 24 sierpnia br. Warto posłuchać tego wystąpienia pana premiera, było bardzo dobre, miało kilka odniesień do sytuacji w Europie Środkowej, co samo w sobie jest symptomatyczne, bo widać że na nią się orientujemy. Zniknęła orientacja na Unię Europejską, gdzie co prawda zjadaliśmy okruchy z pańskiego stołu, ale przynajmniej mieliśmy pewność, że one będą, no i ciepła woda w kranie była, można było umyć ręce. Ciepła woda jak wiadomo jest potrzebna zawsze, a zwłaszcza zimą.

Nie będąc złośliwym, można przypomnieć słowa pana premiera z kampanii wyborczej, gdy mówił o niskim zagrożeniu koronawirusem, ale niech mu będzie że wówczas mówił w kontekście indywidualnym a teraz globalnie. Bezwzględnie w naszym interesie jest uznać koronawirus za zagrożenie zarówno w wymiarze indywidualnym, jak i globalnym, bo jego skutki są zagrożeniem dla naszego społeczeństwa, stylu życia i wszystkiego w ogóle.

Zaprzysiężenie Prezydenta w Sejmie, to istotny akt celebry państwowej

Uroczystość zaprzysiężenia Prezydenta RP Andrzeja Dudy
 przed Zgromadzeniem Narodowym - 6.08.2020.
 Fot. Kancelaria Sejmu/A.Hrechowicz - Flickr (CC BY 2.0)

Publicznie komunikowana odmowa przyjścia na zaprzysiężenie Prezydenta Polski, jeżeli dostało się zaproszenie jest lansowaniem się, a w istocie – jeżeli jest aktywna, to jest czynem godnym pogardy. Tutaj trzeba być zasadniczym i nie można pozwalać sobie na relatywizację rzeczywistości. Jest jedno państwo polskie, jest jeden Prezydent – wybory się odbyły, zostały uznane za ważne, jeżeli ktokolwiek je podważa, to podważa istnienie państwa. Uwaga – nie ma znaczenia, czy ma rację, czy nie ma! Liczy się to, że państwo to continuum – do swojego wsparcia potrzebuje ciągłości instytucji. Jednym z elementów tych instytucji jest Prezydent, jako naczelny organ kierownictwa państwowego.

Zaprzysiężenie Prezydenta w Parlamencie, to istotny akt celebry państwowej, bezwzględnie kończący proces wyborczy. To moment triumfu, który można porównać do zakończenia wolnej elekcji Króla Polski. Chodzi dokładnie o to samo, oto wybieramy sobie przywódcę, jak się nazywa w obecnej formule ustrojowej, to już jest sprawa wtórna. Proszę sobie przypomnieć, czym kończyło się nieuznawanie wyboru w okresie I Rzeczypospolitej, czy dzisiaj ktoś chce iść w ślady ówczesnych konfederacji i się przeciwstawiać? Bo w istocie do tego się sprowadza decyzja o nieuznawaniu wyniku wyborów.

Francja – kraj płonących katedr

Płonąca Katedra Saint-Pierre_de_Nantes
Fot. YT

Francja to już kraj płonących katedr, przez których płonienie pokazuje kondycję całego Zachodu. Niektórzy nowi przybysze, których religii, narodowości i rasy podać nie można, jeżeli nie molestują kobiet lub nie wysadzają się w powietrze lub ślepo nie mordują ludzi nożami, to albo zarzynają kierowców autobusów, albo podpalają katedry. Ewentualnie mogą ogłosić swój zlot w danej miejscowości i urządzić sobie kulturowe zabawy polegające na zarzynaniu, strzelaniu i rozjeżdżaniu innych grup inno-kulturowych. Wówczas okazuje się jak słaby jest zmanierowany Zachód i to we Francji, która ma bardzo silną administrację państwową, w tym sprawną Policję, doskonałe służby bezpieczeństwa (w tym tajne) i całkiem niezłą armię.

Francja nie była sobie w stanie poradzić z inno-kulturowymi gangsterami, którzy przyjechali do Dijon, mordować wcześniej osiedlonych tam inno-kulturowych przybyszy, parających się głównie handlem narkotykami. Doszło do scen po prostu niesamowitych, gangi rozjeżdżały się na ulicach – strzelając do siebie i dobijając rannych. W mediach społecznościowych można było zobaczyć filmy z “patrolującymi” ulice gangsterami z jawnie noszoną bronią długą w masowych ilościach! To jest nie do pojęcia! Jakieś wnioski, następstwa? Czy możecie sobie państwo wyobrazić, żeby w Izraelu, Chinach lub w Rosji w jakimś mieście doszło do podobnej demonstracji siły – imigrantów, którzy jak wiadomo z definicji są neurochirurgami lub programistami?

Drugi "ślub" kościelny czyli zabójczy sojusz tronu i ołtarza

Zabójczy sojusz tronu i ołtarza dzieje się na naszych oczach. Co ciekawe, jak pokazuje jeden ze ślubów ważnego dostojnika dobrej zmiany w Krakowie w ostatnich dniach, dzieje się jawnie z wielką atencją i rozdmuchaniem. To samo w sobie jest intrygujące, albowiem normalnie, wszelkim satrapią zależało na tym zawsze, żeby zachować sojusz w dyskrecji. Tak samo zależało na tym zawsze Kościołowi. Mechanika była prosta, bo wiadomo „co ludzie powiedzą”.

 

Tymczasem już sam dawny poddany rzymski z I w n.e. w dawnej prowincji Judea – Jezus, syn cieśli Józefa dobrze wiedział, że największym zagrożeniem dla powstającego Kościoła jest pokusa pieniądza i władzy. Sposobem na przeciwstawienie się temu mariażowi MUSI być rozdzielenie spraw świeckich od boskich. Dlatego też, jak podają źródła wpadł w szał widząc handlujących w świątyni pobił ludzi, a stoły powywracał.

Jak nie tworzyć programu wyborczego?

Małgorzata i Rafał Trzaskowscy na spotkaniu przed drugą
 turą wyborów prezydenckich w Katowicach.
Fot. Wikimedia Commons CC BY-SA 4.0

Jak nie tworzyć programu wyborczego? Na to pytanie modelowo odpowiedział pan Rafał Trzaskowski, w swoim programie: „Nowa Solidarność Program Rafała Trzaskowskiego 2020”.

 

 64 strony kolorowego dokumentu do pobrania w [Źródło 1: PDF tutaj], to przykład jak nie robić programu wyborczego – z tej prostej przyczyny, ponieważ nikt go nie przeczyta, a nawet jak próbuje, to ma dość po połowie strony i ładnych kolorowych zdjęciach – zastępujących treść. Na szczęście jest strona internetowa, ale nawet na 24 calowym monitorze, jest dość trudno się zorientować o co w tym programie chodzi [Źródło 2: https://trzaskowski2020.pl/program dostęp 5.07.2020]. Wszystkie cytaty poniżej za źródłem 1, 2.

 

Struktura dokumentu jest stosunkowo prosta, składa się z trzech głównych części: „My i nasi najbliżsi”, „Nasze otoczenie”, „Nasze państwo, nasza wspólnota”. Do tego jest wstęp i podsumowanie – jakby to była praca licencjacka lub coś podobnego.

 

Wstęp lepiej sobie w ogóle darować, ponieważ nie ma w nim żadnej treści, przed nim i za nim są zdjęcia, w tym uśmiechniętych ludzi pokazujących swoje piękne i zdrowe uzębienie. Proszę wybaczyć sarkastyczny ton, ale te zęby są chyba najciekawsze w tym programie.

Wybory prezydenckie 2020: Każdy głos jest ważny

Fot. Flickr/P.Drabik

Dlaczego trzeba iść i oddać ważny głos w wyborach prezydenckich 2020 roku? Odpowiedź jest banalna – ponieważ mamy takie prawo, mamy taką możliwość i warto jest z niej skorzystać. To znaczy, mamy prawo iść na wybory, czyli wziąć udział w wybraniu Prezydenta Rzeczypospolitej w około 1/14 mln –owej.

 

Mamy możliwość oddać ważny głos, to jest bardzo ważne – nie ma mowy o zmarnowaniu głosu, nawet jak nie mamy na kogo głosować i wybieramy tzw. „mniejsze zło”, jeszcze do tego wątku wrócimy. Wreszcie warto jest skorzystać z posiadanej możliwości, żeby potem móc krytykować, narzekać lub cieszyć się – a co najważniejsze, mieć satysfakcję, że dołożyło się swoją cegiełkę do wyniku.

Co się dzieje w Ameryce?

Oddziały Specjalne  USA  pod Białym Domem
Fot. Mobilus in Mobili (Flickr)

To, co obserwujemy od zajścia na jednej z ulic, gdzie w trakcie interwencji patrolu Policji – doszło do dramatycznego zdarzenia, zakończonego śmiercią osoby zatrzymanej – to fascynująca dynamika zdarzeń. Pokazująca więcej o amerykańskiej specyfice i mechanice wewnętrznego życia publicznego, niż cokolwiek wcześniej. Jednak, nie przez to, że nagle widzimy coś „nowego”. Amerykański system zadziałał jak zwykle – zgodnie z modelem. Zaskoczeniem dla samych Amerykanów i dla świata jest to, z jaką prędkością to wszystko się potoczyło. Jeszcze tydzień protestów i mielibyśmy „Majdan” na Times Sqare.

 

Tło zjawiska jest głębokie i stare jak amerykańskie problemy z tożsamością i definiowaniem wolności jednostki w ramach zbiorowości. Stany Zjednoczone nie mają innej kultury, niż anglosaska. Nadbudową nad nią jest papka kulturowa – poczynając od kreskówek, a na zabawkach technologicznych – poprzez uprzemysłowienie seksu – kończąc. To spaja Amerykę i tworzy Amerykanów z ludzi, którzy tam przyjechali.

Restart kampanii prezydenckiej

Pałac Prezydencki. Fot. H. Kotowski (wikimedia commons)

Restart kampanii prezydenckiej jest faktem dokonanym, przy czym uwaga proszę nie dać się nabrać, że czekamy na jakieś formalne decyzje. To już się dzieje – każdego dnia, nie ma żadnej przerwy, a przynajmniej w obozie dobrej zmiany, która ma przez ten okres problem. Ponieważ elekcja pana Andrzeja Dudy w maju, po prostu była pewna. Zrobiono bardzo wiele, żeby zachęcić suwerena do oczekiwanego głosowania.

 

Wszyscy mają problem, ale to opozycja ma większy problem, a szczególnie Platforma Obywatelska, albowiem pani Małgorzata Kidawa-Błońska okazała się kandydatką nieistniejącą w mediach. Nie była w stanie się przebić przez zalew wiadomości korona wirusowych, co można zrobić generalnie tylko chamskim i ostrym zachowaniem, a to nie jest ten typ osoby. Chodzi o to, że ta pani nie jest kandydatem na te czasy, to nie jest jej moment. To widać, to słychać, co więcej – to czuć, jak się zestawi jej wypowiedzi, z przedstawicielami „nie salonowymi”.

Nie da się zakłamać prawdy o II Wojnie Światowej

 Spotkanie Joachima Ribentroppa z Józefem Beckiem podczas
oficjalnej wizyty w Warszawie w styczniu 1939 r.
Fot. Wikimedia Commons - domena publiczna 

Nie da się zakłamać prawdy o II Wojnie Światowej. To Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, tę wojnę wygrał. Od pewnego czasu próbuje się nam wmówić, że to ZSRR przyczynił się do wojny i ją rozpoczął wspólnie z Niemcami, jako ich sojusznik. Jest w tym dokładnie tyle samo prawdy, co w stwierdzeniu, że ziemia jest płaskim dyskiem, opartym na 7 krokodylach lub, że gdyby szafa miała sznurek, to by była windą…

 

Jak to w ogóle jest możliwe, że ktokolwiek pozwala sobie na posługiwanie się takimi kłamstwami, których wymowa jest tak bezwzględnie szkodliwa, że po prostu sprzeczna z elementarnymi faktami historycznymi? Być może ktoś dzisiaj – po tylu latach, czuje że „ma trupa w szafie” i za wszelką cenę stara się odwrócić narrację – ukierunkowując ją, na półprawdy i przemilczenia a w końcu na zaprzeczenie prawdzie?

Nie można mieć złudzeń, co do przyszłości



Xie Bi An i Fan Wu Jiu  - Black and White Impermanence
 - chińska legenda

Pytanie o odpowiedzialność Chin za wirus, to pytanie o konsekwencje jakie Chiny miałyby ponieść wobec świata, a przynajmniej tej jego części, która będzie w stanie na Chinach tę odpowiedzialność wymusić. W istocie to pytanie o to, kto będzie po której stronie konfliktu USA i Chin.

 

Jeżeli USA zdecydują się wytoczyć ciężkie działa przeciwko Chinom, oskarżając je o spowodowanie globalnej epidemii, to ci którzy nie będą z nimi – siłą rzeczy będą przeciwko nim. To prawdopodobnie najważniejsze pytanie dla naszej rzeczywistości, które zarazem wskazuje, że sytuacja może nie być taka czarno-biała, za jaką może być podawana. Proszę pamiętać, że dla przekazu medialnego – fakty nie mają znaczenia, liczy się tylko to, jak informacje są przekazywane. Przekonanie świata do swojej wizji rzeczywistości, będzie trudne, jednak to najważniejsze zadanie dla przemysłu PR i propagandy całego Zachodu.

I Wojna Globalna czyli brak gazy na gumce (4 i Podsumowanie)

Scenariusz lewarowania globalizacją – pod znakiem kawałka gazy i gumki

Ponieważ scenariusz militarny to dalej, niż ostateczność a scenariusz ekonomiczny jest w realizacji. To eskalacja konfliktu weszła na naszych oczach oczko wyżej.

 Zasadniczym pytaniem tutaj jest to, w jaki sposób uderzyć w przeciwnika, żeby zmienić zasady prowadzenia gry, a zarazem, żeby to nie było uderzenie militarne? Zmienić zasady gry w pełni, tj. ekonomicznie, społecznie i – najważniejsze – politycznie, a to jest tym ważniejsze – im bliżej do wyborów w kraju przeciwnika, gdzie groźny Prezydent miał prawie pewność ponownego wyboru na drugą kadencję.

I Wojna Globalna czyli brak gazy na gumce (3)

Scenariusz ekonomiczny

Scenariusz ekonomiczny już poznaliśmy, to cła, taryfy i przeszkody w handlu, przepływie kapitału i ograniczenia nakładane na Chiny, powodujące że jedyną rzeczą w która mogą zainwestować swoje dolarowe nadwyżki, to amerykańskie papiery skarbowe. On jest stosowany od dość dawna i to na jego płaszczyźnie rozgrywa się główna gra, bo o atak na drugi kraj poprzez atak na jego ekonomię tutaj się rozchodzi.

 

Zachód bardzo broni swojego wirtualnego bogactwa i nie zamierza nikogo zaprosić do wspólnego stołu. Jest oczywistością, że taki interes nie może dłużej odpowiadać Chinom. Ponieważ pracują w zamian za bezwartościową obietnicę, wypłacenia bezwartościowych papierków, które Amerykanie mogą sobie kreować w dowolnej ilości np. wybijając monetę o wartości biliona USD! To niesamowite, ale pan Prezydent Trump, może w praktyce zdecydować o wykreowaniu takiego pieniądza. Byłaby to nie tylko kpina ze świata, ale przede wszystkim pokazanie, że pieniądz nie jest już miarą niczego, poza politycznym ego.

 

I Wojna Globalna czyli brak gazy na gumce (2)

Scenariusz militarny

Amerykanie skrócili dystans swoimi działaniami gospodarczymi, a Chińczycy doskonale rozumieją, że jeszcze przez pewien okres czasu – ze względu na technologię i bezwzględną przewagę wojskową USA, nie będą w stanie wygrać militarnej konfrontacji. Uwaga, to nie znaczy, że ją przegrają! Można bardziej stawiać na remis w jakiejś wojnie typu proxy lub serii kilku takich konfliktów w Azji i nie tylko. Być może nawet mogłoby dojść, do jakichś większych prowokacji i nawet bezpośrednich walk z USA, biorąc pod uwagę skalę napięcia z Tajwanem, nie można tego wykluczyć.

 

Docelowo jednak jak na tę chwilę Chiny nie są w stanie pokonać militarnie Ameryki i to nawet w scenariuszu jądrowym. Wiadomo, że nikomu by na nim nie zależało, prędzej oba kraje grałyby na zagrożenie wewnętrznym rozkładem porządku i równowagi społeczno-ekonomicznej wzajemnie. W tym scenariuszu, to Chiny miałaby z początku większe szanse, ponieważ mogą bardziej panować nad własnym podwórkiem, niż USA, chociaż należy mieć świadomość, że tam również nikt nie będzie się patyczkował ze społeczeństwem.

I Wojna Globalna czyli brak gazy na gumce (1)

Graf. Pixabay

To nie jest III Wojna Światowa, to jest I Wojna Globalna, czyli brak gazy na gumce. Zasady się zmieniły, ale zgodnie z przewidywaniami, jak na tą chwilę, nie wydarzyło się jeszcze nic takiego, czego nie dałoby się przewidzieć. Cudów dopiero doświadczymy i zobaczymy, nie tylko na ekranach naszych telewizorów, ale jak będziemy mieli szczęście, to z okien naszych domów, a jak mniej – to z piwnic, tego co z naszych domów zostanie.

 

Żarty się skończyły, nigdy jeszcze tak wiele, nie zależało od kawałka gazy na gumce! Jakie to żałosne, że napędzana strachem i chciwością zachodnia cywilizacja, nie jest w stanie sama dla siebie zapewnić, odpowiedniej ilości gazy na gumce.