Wybory prezydenckie w Polsce 2020: Kandydaci

Aktualni kandydaci w wyborach prezydenckich 2020.

Zgodnie z zarządzeniem marszałek Sejmu Elżbiety Witek wybory prezydenckie w Polsce odbędą się 28 czerwca 2020 roku. Będą miały charakter mieszany – niespełna 30 milionów Polaków będzie mogło zdecydować czy zagłosować w lokalach wyborczych, czy drogą korespondencyjną. Ewentualna druga tura wyborów odbędzie się po dwóch tygodniach, tj. 12 lipca br.

Obywatele polscy przebywający poza granicami będą mogli głosować w obwodach głosowania utworzonych za granicą osobiście lub korespondencyjnie. Tym niemniej, w niektórych obwodach ze względu na sytuację epidemiczną możliwe będzie głosowanie wyłącznie korespondencyjne, a w części obwodów z uwagi na kwestie organizacyjne lub techniczne możliwe będzie głosowanie wyłącznie osobiste. 

Informacje o udziale w głosowaniu, siedzibach obwodowych komisji wyborczych, zgłaszaniu się do spisu wyborców i inne istotne z punktu widzenia wyborcy informacje są sukcesywnie zamieszczane na stronie internetowej Ambasady RP w Canberze oraz Konsulatu Generalnego RP w Sydney. 

Krajobraz powyborczy: PiS potwierdził swą hegemonię



Poparcie dla KW Prawo i Sprawiedliwość w wyborach do Sejmu RP 2019
Oprac. Janusz Burlikowski © wyborynamapie.pl 2014-2019

Po 4 latach rządów Prawo i Sprawiedliwość potwierdziło swoją hegemonię na polskiej scenie politycznej. To pierwszy w historii III RP przypadek, by partia samodzielnie rządząca w jednej kadencji, utrzymała władzę w następnej, z zachowaniem tej samodzielności.

 

Co teraz może zrobić PiS?

Większość jaką zdobył PiS pozwala mu rządzić samodzielnie. I niezależnie od tego, czy ktoś popiera to ugrupowanie czy nie, jest to dobra wiadomość. Gorzej byłoby, gdyby potrzebował koalicjanta i musiał go szukać np. w Konfederacji. Ta, jako ultraliberalne ugrupowanie, zdecydowanie przeciwstawiłaby się polityce społecznej PiS, a zamiast niej forsowała likwidację podatków i rujnowanie sfery publicznej.

Polskie „walki plemienne” zamiast debaty politycznej

Na łamach tygodnika „Myśl Polska” ukazał się artykuł prof. Stanisława Bielenia pod tytułem „Polska anemokrаcja” (greckie słowo „anemos” – wiatr). O rzucaniu słów na wiatr, o pustosłowiu, fałszywych obietnicach wyborczych pisze profesor Stanisław Bieleń. Artykuł zawiera wiele wątków. O skomentowanie niektórych, Sputnik Polska poprosił politologa prof. Adama Wielomskiego.

– Prof. Bieleń: „Kampanie wyborcze przybierają charakter karnawałowych festynów, a ich mottem jest hasło przypominające antyczne panem et circenses”. Jak Pan przełoży to na polskie realia?

– Przeczytałem wczoraj wieczorem artykuł pana profesora Bielenia, którego zresztą prywatnie dość dobrze znam. Jest to tekst, w którym pan prof. próbuje zaprezentować całokształt kryzysu polskiej polityki i dyskusji politycznych. Przedstawia słuszne poglądy, że w polskich dyskusjach zupełnie nie ma aspektu merytorycznego, nie ma żadnej racjonalnej debaty. Mamy do czynienia tylko i wyłącznie z pustosłowiem, obietnicami i wielkim seansem nienawiści w stosunku do przeciwników politycznych. Trudno się z tym nie zgodzić, dlatego że polska polityka od dobrych kilkunastu lat rzeczywiście tak wygląda.

Iwona Pruszyńska: "Australia narodziła się przy urnie, nie na polu bitwy"

Głosowanie w Australii jest obowiązkowe.
 Fot. AEC- Wikimedia commons(CC BY 3.0 AU)  

W Australii  udało się w dużym stopniu uniknąć polaryzacji, która zainfekowała scenę polityczną Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i sporej części Europy, w tym Polski. Jakie są  tego przyczyny?  Upatruje się ich w obowiązkowym głosowaniu nałożonym na australijskie społeczeństwo. O sukcesie australijskiego systemu obowiązkowego głosowania pisze kilka dni przed wyborami parlamentarnymi w Polsce, Iwona Pruszyńska w komentarzu  dla Rzeczpospolitej.

Obowiązkowe głosowanie pozwala skoncentrować wyborczą energię na meritum kampanii, zamiast spalać ją na samym nawoływaniu do uczestnictwa w głosowaniu.

Kilka lat temu, kiedy Donald Trump został wybrany z poparciem tylko jednej czwartej uprawnionych wyborców, a zaledwie 37 proc. uprawnionych Brytyjczyków głosowało za opuszczeniem Unii Europejskiej, wielu Australijczyków zdało sobie nagle sprawę z tego, jaką przewagą jest dla nich w Australii obowiązkowe głosowanie – wspomina Judith Brett, historyk i naukowiec, autorka bestselleru „Od tajnego głosowania do kiełbasy wyborczej. Jak Australia przyjęła obowiązkowe głosowanie".           

Wyborczy protest głodowy posła Janusza Sanockiego

Niezależny poseł Janusz Sanocki chce unieważnić wybory. Współautor wydanej niedawno książki pt. "Kulisy polskiej demokracji. Obywatel wobec systemu" a także kandydat do Senatu z okręgu Opole,  rozpoczął we wtorek głodówkę protestując w ten sposób przeciw pozbawianiu Polaków biernego prawa wyborczego.  

Janusz Sanocki, b. burmistrz Nysy, a obecnie poseł niezrzeszony rozpoczął wczoraj (8 października 2019) okupację opolskiej Delegatury Krajowego Biura Wyborczego (ul. Piastowska 14) oraz głodówkę, protestując w ten sposób przeciw pozbawianiu Polaków biernego prawa wyborczego i domagając się unieważnienia najbliższych wyborów parlamentarnych.

Wreszcie jest: "Kulisy polskiej demokracji. Obywatel wobec systemu"

Czytelnicy długo czekali na tę publikację, ale opłaciło się, bowiem takiej książki na polskim rynku jeszcze nie było! Nieprzejednany wolnościowiec, biocybernetyk badający procesy społeczne, nieskorumpowany i ideowy polityk oraz międzynarodowej sławy politolog postanowili wspólnie napisać książkę pod wielce intrygującym tytułem: „Kulisy polskiej demokracji. Obywatel wobec systemu”. Bumerang Polski jest patronem medialnym publikacji.


Jan Kubań – biocybernetyk – wprowadza czytelnika w teorię systemów politycznych  i  pokazuje jak różne systemy kształtują takie, a nie inne ludzkie zachowania.

Demokracja oddolna w Polsce: Weto obywatelskie

Referendum jest najważniejszą formą demokracji bezpośredniej, w której społeczeństwo decyduje w ważnych dla państwa sprawach. Aby w ogóle mogło do niego dojść, potrzebne jest zainicjowanie przez społeczeństwo określonych zmian ustawowych bądź konstytucyjnych. Tymi formami inicjującymi są proponowane przeze mnie weto obywatelskie (szczebel ustawy) oraz inicjatywa obywatelska (szczebel konstytucji). Są to instrumenty demokracji bezpośredniej, których następstwem jest i musi być bezprogowe i wiążące referendum.

Dzisiaj pare slow na temat weta obywatelskiego.

Weto obywatelskie to nic innego jak wyrażenie sprzeciwu wobec rozwiązań istniejących w obowiązującym systemie prawa. Zamiast wychodzić na ulicę, organizować marsze i demonstrować, obywatele maja w swoim ręku narzędzie, które umożliwia im zawetowanie każdej ustawy.

Demokracja oddolna w Polsce: Inicjatywa obywatelska

Graf. Pixabay

W poprzednim odcinku opisałem funkcjonowanie referendum - najważniejszego instrumentu w demokracji oddolnej. Ale jak wiadomo, referendum nie bierze się „z powietrza”. Ktoś i w jakiś sposób musi głosowanie powszechne zainicjować. Takimi instrumentami są weto i inicjatywa obywatelska, które są wyrazem woli społeczeństwa/suwerena. Ruchy obywatelskie i partie polityczne zaczynają powoli dostrzegać istotę demokracji oddolnej i potrzebę wprowadzenia jej instrumentów w Polsce, niemniej jednak nie opisują w swoich programach zasad jej funkcjonowania.

Na czym polega inicjatywa obywatelska?

Inicjatywa obywatelska to narzędzie polityczne dające obywatelom oraz ugrupowaniom społecznym i politycznym prawo inicjowania zmiany konstytucji, a tym samym kreowania prawa. W poszczególnych krajach istnieją zasadnicze różnice w praktyce jej  stosowania. W Szwajcarii przedmiotem  inicjatywy obywatelskiej może być całkowita lub częściowa zmiana konstytucji, zaproponowana przez ustaloną liczbę obywateli uprawnionych do głosowania (100 tys.), którzy w ciągu ustalonego okresu czasu (18 miesięcy) zbiorą wymagane podpisy. Mogą oni wystąpić o wprowadzenie poprawek albo uchylenie zapisów już funkcjonujących aktów prawnych, lub nawet zaproponować nowe rozwiązania. Inicjatywa może dotyczyć zarówno rozwiązań szczegółowych, jak i ogólnych. Warto zaznaczyć, że każda inicjatywa, która uzyska wymaganą liczbę głosów poparcia, musi prowadzić do głosowania na drodze referendum. 

Demokracja oddolna w Polsce: Referendum

Sejm RP. Fot. K.Czerwińska (Wikipedia)

Demokracja oddolna – do niedawna nieznane zjawisko w naszych warunkach politycznych -staje sie w Polsce popularna. Kolejne ugrupowania polityczne, np. Kukiz15/PSL, 1Polska czy Jedność Narodu   wprowadziły do swoich programów przedwyborczych instrumenty oddolnego sterowania państwem. Czy politycy wiedza, co w ogóle propagują i na jakich podstawach prawnych się opierają? I czy obywatel rozumie polityków i jest w stanie „kupić” od nich te nowe idee procesu decyzyjnego w Polsce? W kilku tekstach pragnę wyjaśnić sens demokracji oddolnej w Polsce. Na początek referendum.

 

Wprowadzenie elementów oddolnej demokracji w naszym kraju wydaje się bardzo proste – wszystko leży w zasięgu ręki. Przyjrzyjmy się, jakby to mogło – jak i powinno – wyglądać w przyszłości. Punktem wyjścia dla wprowadzenia instrumentów rzeczywistej demokracji oddolnej w Polsce jest słynny art. 4 Konstytucji RP, ktory mowi, ze Narod sprawuje wladze przez swoich przedstawicieli lub bezposrednio.

Myśl w obcęgach

Posel Janusz Sanocki alarmuje z trybuny sejmowej.
Fot. YouTube - Co tam w Sejmie  printscreen

Przenikliwy publicysta przedwojenny Stanisław Cat Mackiewicz nadał swojemu esejowi poświęconemu sytuacji w sowieckiej Rosji tytuł „Myśl w obcęgach”. We stepie książki wyjaśniał dlaczego: „Pisałem prawdę, przedstawiłem całą ohydę życia bolszewickiego, tego człowieka, którego nie tylko, że jest głodny i źle odziany, ale przede wszystkim ma myśl trzymaną w obcęgach. Człowieka trzymanego w najgorszej katordze, bo katordze myśli.”

 

Dziś na szczęście nie ma już bolszewizmu w fizycznej postaci, nie ma ludzi głodnych, ale czy obcęgi nie trzymają w dalszym ciągu polskiej myśli. I to obcęgi, które jakoś tak sami sobie na nasze umysły narzuciliśmy?

Zasady etyczne w polityce. Przestroga przed jesiennymi wyborami

graf. pixabay

Sprawowanie władzy i jej utrzymanie w Polsce kłóci się z zasadami etycznymi, ponieważ sprowadza się do dominacji rządzących nad rządzonymi.  Politycy określają poniekąd sami swoje własne wymogi „etyczne” i swój własny kodeks postępowania.  Czy jednak krętactwo, matactwa finansowe, nagminnie występujące kłamstwo i korupcje możemy określać mianem etyki albo jej synonimem - moralności?

Spójne i utrwalone zasady postępowania, oparte na oddolnej demokracji i jednomandatowych okręgach wyborczych, przyczyniłyby się bez wątpienia do wykrystalizowania sie postępowania etycznego, adekwatnego do polskiego społeczeństwa, a wiec opartego o wartości chrześcijańskie. Natomiast ustawa zasadnicza winna stać na straży niezbywalnego prawa do życia, własności oraz współdecydowania obywateli w decyzjach politycznych państwa.

Takiej książki jeszcze nie było. "Kulisy polskiej demokracji"

Projekt okładki książki "Kulisy polskiej
demokracji. Obywatel wobec państwa"

Takiej książki na polskim rynku jeszcze nie było! Nieprzejednany wolnościowiec, biocybernetyk badający procesy społeczne, nieskorumpowany i ideowy polityk oraz międzynarodowy politolog i autor książki „Polska semidemokracja” nawiązali kontakt i postanowili wspólnie napisać książkę pod wielce intrygującym tytułem: „Kulisy polskiej demokracji. Obywatel wobec państwa”. Książka ukaże się w sierpniu bieżącego roku w wydawnictwie PAFERE.

Dlaczego warto będzie po nią sięgnąć? Czy skład autorów jest już dostatecznym argumentem, aby ją nabyć i przeczytać? Jak widzą i odbierają ci – skądinąd znani autorzy – proces polityczno-decyzyjny w Polsce i w ogóle całe zjawisko, szumnie zwane polską demokracją? Czy zaproponowali taki model działania, który byłby w stanie doprowadzić do trwałej zmiany naszej semidemokratycznej Polski na lepsze? Czy konstruktywna krytyka autorów jest naprawdę uzasadniona i posiada mocne fundamenty?

Wybory 4 czerwca 1989 r. Komunizm upada od głosów w urnie

Gazeta Wyborcza przed decydującym głosowaniem 4.06.1989 r.

Fot. Histmag .pl (CC BY-SA 3.0)

Wybory 4 czerwca 1989 r. miały decydujący wpływ na upadek systemu komunistycznego w Polsce. Stanowiły dla wielu ludzi możliwość otwartego zademonstrowania swoich poglądów oraz sprzeciwu wobec systemu – wszystko poprzez wrzucenie kartki wyborczej do urny.

4 czerwca 1989 roku odbyły się wybory kontraktowe do Sejmu i Senatu, które były jednym z głównych uzgodnień, jakie osiągnięto podczas obrad Okrągłego Stołu. Przy słynnym meblu dyskutowano od 6 lutego do 5 kwietnia, gdy nastąpiło zakończenie dwumiesięcznego maratonu negocjacyjnego. Główne rozmowy toczyły się w trzech zespołach roboczych: do spraw refom politycznych, gospodarczych i pluralizmu związkowego. Oprócz tego istniała cała masa innych podzespołów, które zajmowały się m.in. rolnictwem, górnictwem, sądownictwem, samorządem terytorialnym, edukacją, zdrowiem itd.

Wybory do PE: Wygrana PiS, sukces Wiosny Roberta Biedronia

© Sputnik . Alexey Vitvitsky

W niedzielę zakończyły się wybory europejskie. Rządząca konserwatywna partia Prawo i Sprawiedliwość (PiS) wygrała wybory deputowanych do Parlamentu Europejskiego w Polsce.

Zgodnie z najnowszymi danymi Prawo i Sprawiedliwość uzyskało 46,01% głosów. Koalicja Europejska z Platformą Obywatelską na czele zajmuje drugie miejsce z 37,87% głosów.
Nowo utworzona partia liberalna Wiosna byłego prezydenta Słupska, działacza LGBT Roberta Biedronia zyskała 6,02%.
Związek eurosceptyków i nacjonalistów Konfederacja KORWiN Braun Liroy Narodowcy otrzymała 4,55%.
Nieoczekiwanie 5-procentowej bariery nie pokonała partia prawicowego ruchu politycznego Kukiz-15 (3,71%).
Zgodnie z wynikami sondażu exit-poll, PiS otrzyma w nowym Parlamencie Europejskim 24 mandaty zamiast obecnych 19.[S] 

 Z ostatniej chwili: PKW podała, że PiS uzyskało 27 mandatów. Koalicja Europejska zdobyła ich 22, a Wiosna Roberta Biedronia 3. Pozostałe ugrupowania nie wprowadzą swoich kandydatów do PE.

Program badawczy „Demokracja oddolna w Polsce – utopia czy szansa?”

W Polsce obywateli przekonuje się, że możliwość wrzucenia do urny kartki do głosowania  raz na kilka lat jest podstawą demokracji. Ale czy polscy obywatele, dzięki udziałowi w wyborach i głosowaniu na określone partie i ugrupowania polityczne, mają rzeczywisty wpływ na stanowione w polskim państwie prawo? Przecież to system prawny winien być odbiciem umowy społecznej zawartej z woli wszystkich Polaków, zgodnie z którą powinny być sprawowane rządy w Państwie.

Zakład Kultury Politycznej i Badań nad Demokracją na Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie PUNO w Londynie https://puno.edu.pl/zkpbd/  i  Obywatelski Think Thank  zainicjowały wspólnie ogólnopolski program badawczy na temat stanu i perspektyw rozwoju demokracji w Polsce. Program nosi nazwę: „Demokracja oddolna w Polsce – utopia czy szansa?” 

Prof. Mirosław Matyja: Democrazia diretta in Italia

Emblem of the Italian Republic  -Wikipedia

We Włoszech, jak w większości państw europejskich, panuje demokracja parlamentarna, co oznacza, że naród kreuje i wyraża swoje suwerenne prawa poprzez swoich przedstawicieli w parlamencie. Niemniej jednak, od początku lat 70-tych zeszłego wieku w polityce włoskiej stosuje się instrumenty demokracji oddolnej. W niektórych, bardzo drażliwych dziedzinach życia, społeczeństwo włoskie może współdecydować bezpośrednio. Mam tu na myśli konkretnie trzy rodzaje referendum: abrogatywne, zatwierdzające i lokalne.

Włoskie referenda

Najbardziej popularnym rodzajem referendum we Włoszech jest referendum abrogatywne (referendum abrogativo) czyli negujące istniejące prawo (ustawy). Ten instrument bezpośrednio-demokratyczny można porównać do funkcjonującego w Szwajcarii weta ludowego, znanego również pod nazwa referendum nieobowiązkowego (fakultatywnego).

Demokracja na Ukrainie: bańka mydlana czy szansa?

Prezydent-elekt Ukrainy -Volodymyr Zelensky
Fot. Ukrinform  TV - Wkipedia  (CC BY 3.0)

Ukraińcy mieli serdecznie dość rządzącej elity, państwa wyzysku i przemocy, skonstruowanego elitarnie i oligarchicznie. Między innymi dlatego wybrali na prezydenta nieznanego nikomu wcześniej Wladimira Zełenskiego.

Nowy prezydent Ukrainy nie przedstawił dotąd konkretnego programu politycznego. Jednak – co ciekawe – w kilku wywiadach opowiedział się za wprowadzeniem elementów oddolno-demokratycznych na wzór szwajcarski do ukraińskiego systemu polityczno-decyzyjnego.

Trudno obecnie mówić o państwowości na Ukrainie, jeszcze trudniej mówić o demokracji w tym oligarchicznie sterowanym państwie. Nie jest to z pewnością demokracja przedstawicielska/parlamentarna, jaką znamy w państwach europejskich. Co najwyżej postrzegamy tam reprezentacje oligarchów, którzy opanowali praktycznie wszystkie sfery życia publicznego i politycznego.

Władimir Zełenski nie istniał w ukraińskiej polityce, poza strefą telewizyjną, gdzie krytykował rządzących. Nie krytykował jednak systemu politycznego, lecz poszczególnych polityków, nie oszczędzając krytycznych słów wobec byłego prezydenta – Petro Poroszenki
.